Management als ambacht: Kwaliteitsbewaking

“Het ‘four-eyes’ principe werkt alleen als de ogen ook open zijn.”
                                                                                                - Sam Rain

Hoe ga je te werk binnen de Kwaliteitsbewaking groep?
In voetbalwedstrijden zijn er altijd 2 verliezers – de andere partij en de scheidsrechter. Toch is de scheidsrechter essentieel; hoewel de regels algemeen bekend zijn, worden gele kaarten (en rode) uitgedeeld en voor buitenspel gefloten. Want het is niet alleen de concurrentie die aan competitie doet.

Kwaliteitsbewaking gaat over normen en waarden; wat is de bedrijfsethiek en hoe goed houden werknemers zich hier aan. Binnen het management hekelt men zich eraan zoals de actieheld uit een politiefilm van de jaren ’80 aan de afdeling Interne Zaken. Hoewel men het altijd wilt ontkennen, de ‘boardroom’ is een hanenhok – grote ego’s en vriendjespolitiek en hier en daar de pispaal (meestal de ambitieuze vrouw of Prius-bestuurder). Lobbyisme is geen onbekend tafereel en het graaien in de budgetten a la Berlusconi komt voor. Punt. Kwaliteitsbewaking houdt de boel integer in het hanenhok; onderzoeken blijven voor 95% objectief en onverantwoorde beslissingen worden minder snel genomen dankzij de ‘Controllers’ van Kwaliteitsbewaking.

De normen zijn geen ongeschreven wet; een ‘policy’ is van kracht ter bescherming van de organisatie en met name tegen haar zelf. Binnen het senior management toetst de Kwaliteitsbewaking een strategie en onderzoek op gebruikte feiten en levert een advies aan het bestuur dat de feiten in het onderzoek kloppen en de strategie gebaseerd is op realistische scenario’s. Een positief of vernietigend rapport bepaald vaak de beslissing van het bestuur; kwaliteitsbewaking is de voorproever van het exotische 12-gangen diner. Ook is Kwaliteitsbewaking een monitor tijdens de uitvoering van de strategie en presenteert de uitslag in een rapport, waarin de verwachte resultaten in correlatie met behaalde resultaten worden weergegeven. Dat rapport bevestigd het succes of het falen van een strategie; deze kennis behoord dan tot het ervaringskapitaal en kan als grondslag gebruikt worden bij nieuwe strategieën.

Rapportages horen thuis binnen Kwaliteitsbewaking; als de strategisten ook zouden monitoren zou het een belangenconflict opleveren. Immers, strategisten hebben belang bij een goede waardering van hun strategie die tijd en geld gekost heeft. Daarnaast is een rapportage iets anders dan een presentatie; de laatste richt zich – op z’n mooist gezegd – op de ‘can be’, terwijl een rapport zich ‘as-is’ voorschotelt.

Kwaliteitsbewaking in spe dient als eerste dus de normen op te stellen conform bedrijfsethiek en een ‘policy’ te koppelen door normen te waarderen in vorm van scenario’s. Naast de ‘wet’, zijn er richtlijnen nodig die ieder voorstel toetst aan de hand van criteria;

-       wie doet het voorstel (autoriteit, integriteit, ervaring)

-       wat zijn de grondslagen (toetsbare argumenten)

-       kloppen de berekeningen (zijn er geen rekenkundige fouten)

-       kloppen de resultaten (zijn ze realistisch)

-       hoe kan het gemeten worden (criteria voor de monitor).

Een voorstel, zoals een strategie kan dus niet passeren zonder dat het getoetst is op fouten, als het niet past in de organisatie vanwege tegenstrijdige ethiek of geen feitelijke informatie gebruikt. Kwaliteitsbewaking geeft géén mening over de inhoud van een strategie; dat blijft een beslissing voor het bestuur. Een rapport waardeert de kwaliteit van de inhoud, niet of de smaak past bij het bestuur.

Meer lezen over het onderwerp Management? Klik hier voor een inhoudsopgave naar alle artikelen!

©SamRain
Kwaliteit

Management als ambacht: Planning & Strategie

“Een goed plan bestaat uit een motief en succescriteria.”
                                                                                    - Sam Rain

Hoe ga je te werk binnen de Planning & Strategie groep?
Vaak zie je grote ambities gepaard gaan met nog grotere luchtkastelen, maar plannen en strategieën bedenken vereisen naast de nodige creativiteit vooral discipline en lood in de schoenen. Vooral senior managers die voor het eerst een grote verantwoording krijgen in korte tijd wensen zich vaak de nieuwe ‘Messias’.

Eerst komt het stukje realisme; er kan maar een bepaalde hoeveelheid verandering plaatsvinden in een grote organisatie en eigenlijk heb je maar twee momenten die meteen de oogst bepalen qua resultaten: het voorjaar om naar de jaarwisseling toe te werken en het najaar voor de jaarwisseling daarop.  Er zijn dus veranderingen die je moet doorvoeren over de korte termijn (voorjaar) en over de langere termijn (najaar). Veel senior managers snappen het boekhoudkundige; mensen (arbeiders) in het voorjaar, middelen (machines) in het najaar.

Ook wordt het jaar opgedeeld in vier kwartalen, gemakshalve de Q’s genoemd (staat voor Quarter, de Engelse term). Ieder kwartaal worden ook de aandeelhouders op de hoogte gesteld, dus vaak is men hier aan vastgeketend in megaorganisaties. Met deze multi-dimensionale planning is het qua tijd nogal krap; daarom is het handig om strategieën op te delen in de fases – ook wel bekend als ‘milestones’ (staat voor kilometerplaatjes, vakjargon). Iedere strategie dient dus te passen in de planning. Zelfstandigen en private bedrijven vinden dat strategie zijn eigen planning zou moeten hebben – echter is dat in een grote organisatie gewoonweg een struikelblok, omdat je uit alle hoeken wordt geterroriseerd door ‘status’ vragen en ongecontroleerde ‘updates’.

Een strategie heeft simpele doelen: goede, betere resultaten óf stappen die er naar toe leiden. De methoden en aanpakvarianten zijn talloos: kostenbesparing (dus meer winst), optimalisatie (meer doen in dezelfde tijd), reorganisatie (afstoten van mensen), versoberen (afstoten van middelen), uitbreiding (vergroten van de markt), exposeren (merkpromotie) en uitbesteding (diensten afnemen van derden) zijn maar enkele globale strategieën.

Wanneer een globale strategie is gekozen, dan gaat men de diepte in; welke methodiek past in de organisatie, heeft een grote kans van slagen en is haalbaar binnen de planning? Een strategie kan succesvol zijn bij andere organisaties, maar qua tijd gewoon niet haalbaar. Al zijn de succeskansen groot en de toepasbaarheid mogelijk, kan de strategie conflicteren met de organisatie – en potentieel schade aanbrengen. Stel een bedrijf als Microsoft zal niet zo warm lopen voor een infrastructuur van een beter presterende concurrent – het zou bij een ‘lek’ grote schade kunnen opleveren aan hun eigen merk.

Uiteindelijk komt het neer op resultaten: wat zijn de huidige resultaten en wat zou grof geschat het voordeel opleveren? Is de strategie interessant genoeg om te laten toetsen door de groep Uitvoering & Onderzoek? Zijn er genoeg voordelen die het bestuur voldoende acht om tijd en energie in haar uitwerking te steken?

Want ook hoort presentatie bij het bedenken van nieuwe strategieën; een strategie dient onderbouwd te worden en het moet voor het bestuur heldere taal zijn. Een leuke manier van strategieën bedenken is in een ‘denktank’ (of bij een grote groep nerds – een ‘fishbowl’ genoemd) – tijdens een vergadering van alles opnoemen en de 5 beste uitwerken. Hou het niet alleen bij bedenken!

Meer lezen over het onderwerp Management? Klik hier voor een inhoudsopgave naar alle artikelen!

©SamRain
Planning en strategie

Management als ambacht: Uitvoering & Onderzoek

“Of je ontdekt iets wat je niet zocht, of je vindt niet datgene wat je zoekt; dit is de natuur van experimenteel onderzoek.”
                                                                                                            - Sam Rain

Hoe ga je te werk binnen de Uitvoering & Onderzoek groep? Aan de letters lijkt er geen uitdaging in te vinden, maar bij mensen die graag diepgang zoeken en praktisch zijn is het een aangename verrassing. Planning & Strategie stuurt een strategie die de toko nog eens de Top-10 van Forbes kan bereiken; maar is deze strategie nu wel toepasbaar in de huidige organisatie?

In een U&O werkgroep pak je de zaak aan alsof je weer een these of scriptie moet schrijven; dit keer niet om je vaardigheden te toetsen, maar om toe te passen. Gelukkig vereist het bedrijfsleven beknoptheid – 20 pagina’s wijden aan persoonlijke motivaties kun je dus vrijwel meteen schrappen. Het onderwerp is de aangeleverde strategie en de probleemstelling is tot hoeverre deze toepasbaar is.

Nu zal men de inzicht nodig hebben in de organisatie zoals zij nu functioneert; zonder dit inzicht is een onderzoek gewoonweg niet betrouwbaar. Handig zijn dan bedrijfsprocessen waarmee gesimuleerd kan worden, omdat grote bedrijven te complex zijn om even iedereen voor een langere periode een rol te laten spelen voor wat cijferwerk. Een nieuwe strategie betekent een verandering in één of meer processen; wanneer de bestaande en het nieuwe proces gesimuleerd worden kunnen de resultaten aantonen hoeveel kosten de strategie bespaart (of juist niet).

De strategie zal dus moeten worden geanalyseerd in details:

-       wie en wat zijn er nodig voor de strategie;

-       wie kost hoeveel en hoeveel kosten neemt wat in beslag;

-       wie wordt overbodig en wat kan naar de vuilstort;

-       welke vorm heeft de strategie als geheel proces;

-       welke vorm heeft het huidige proces.

Wanneer de functies van mensen zijn gedefinieerd als rollen, zijn de generieke kosten per procesdeelnemer makkelijk te berekenen; ieder functie heeft een corresponderend salaris dat een bepaald resultaat verwacht. Ook kan er zo een capaciteitsgrens worden vastgelegd om processen te beschermen tegen ongecontroleerde reorganisaties.

Sommige strategieën vervangen juist middelen met betere, waardoor de initiële investering zichzelf terugverdiend; het onderzoek dient zich dan vooral te richten op de kosten die niét gemaakt worden. Praktisch voorbeeld is de aanschaf van de iPad 3 voor 60 werknemers; een initiële investering van ongeveer €80.000,- voor een periode van 5 jaar – waardoor er €16.000,- minimaal aan kosten bespaard zou moeten worden om het verantwoord te maken en het dubbele om het aantrekkelijk te maken.

Een kritisch onderzoek test ook een praktisch scenario wanneer een simulatie theoretisch positieve resultaten behaalt. Ook zal het onderzoek rekening moeten houden met de kosten van een ‘implementatie’ – vervangen kost tijd, en dus geld. Daarnaast hoort risicobeleid een onderdeel te zijn van het onderzoek; wat kan er fout gaan, en zo ja wat zijn dan de consequenties in prestaties en kosten?

Objectief gezien zou een dergelijk onderzoek geen betoog moeten zijn – hoewel sommige strategieën iedereen aanspreken uit eigenbelang (kuch... iPad 3). Goed onderzoek kan prima herbruikt worden; de organisatie blijft veranderen en het toepassen van een strategie op een ‘nieuw’ huidig model van de situatie kost relatief weinig inspanning.

Uiteindelijk resulteert een goed onderzoek in een duidelijke conclusie. Conclusies zeggen: onverantwoord, geen toegevoegde waarde, te verantwoorden, potentieel aantrekkelijk en GKAJHND: Gemiste Kans Als Je Het Niet Doet!

Meer lezen over het onderwerp Management? Klik hier voor een inhoudsopgave naar alle artikelen!

©SamRain
Uitvoering en onderzoek

Management als ambacht: Organiseren voor gevorderden

“Hoe groter de organisatie, hoe kleiner het inzicht.”
                                                                        - Sam Rain

Stel, je moet richting geven aan 800 man met beperkte middelen en slecht functionerende uitoefening van beleid – neem je de uitdaging aan of monsterboard je vlug naar een andere klus zonder het woordje ‘interim’ in de functiebeschrijving? Kennis is macht, want ervaring is dun bezaaid – dit moment is de proef op som. Het is de penetratie van het senior management dampkringetje naar de comfortabele directieruimte als adviseur Allerlei.

De beste strategie is niét het wiel opnieuw uitvinden, maar wel door blanco te beginnen; als senior manager zul je moeten absorberen als een spons en dusdanig dat je uit elke porie lekt. De sleutel is een receptuur van informatie inzamelen en garneren zonder in 10 sloten gelijk te verdrinken.

Allereerst staat belangenkennis centraal; wat doet het bedrijf en hoe passen de werknemers daarin? De hamvraag is echter vaak verstopt om grote ego’s te sparen; waarom hebben het bedrijf en de werknemers belang in jou? Het antwoord is daarin tegen zeer voor de hand liggend: het management bewaakt en verbetert de kwaliteit en prestatie van het bedrijf én haar werknemers! Verlies dus nooit de essentie van senior management uit het oog!

Managers worden vaak gezien als bruggenbouwers – en terecht. In een zwakke organisatie is er weinig sprake van betonnen bruggen, maar nylondraadjes die als spaghetti verweven zijn en net toe net aan de boel bij elkaar houden. Managen doe je met behulp van informatie; zonder een wegennet en knooppunten circuleert alles op een grote rotonde waar niemand stopt of kan stoppen. Bedenk dus welke ‘bruggen’ je moet bouwen ter toegang van informatie.

Deze bruggen gaan naar verantwoordelijken: de managers per segment, afdeling (of zelfs regio en landen) tot aan de directie. Alle wegen moeten leiden naar ‘jouw’ Rome. Maak een profiel van iedere verantwoordelijke:
- Wat verwachten zij van jou? (beleid, richting en visie)
- Wat verwacht jij van hen? (strategie en informatie)
- Wanneer zijn ze bereikbaar? (toegankelijkheid en escalatie)
- Wie is hun vervanger? (risico en toetsing).

Als de organisatie qua informatiestromen gereguleerd is, wordt het organiseren een stuk gemakkelijker. Er dienen nu taken te worden verdeeld in 3 groepen:
- Kwaliteitsbewaking van de organisatie (monitoring en rapportage)
- Planning & Strategie (strategie, planning en denktank)
- Uitvoering & Onderzoek (executie, evaluatie en prestatiemeting).

De Kwaliteitsbewaking wordt vaak ‘weggegumd’; managers met ego’s hekelen technocraten en wijzende vingertjes. Toch is deze zeer belangrijk voor een sterke organisatie; bedrijfsethiek wordt op deze manier afgedwongen en voorkomt corruptie binnen bewindvoering en de naleving van regels door werknemers. Een goed rapport is eerlijk.

Planning & Strategie is de groep die oplossingen aandraagt en de toekomstplannen schetst naar verbetering. Het doel van ieder bedrijf blijft namelijk het incrementeel verbeteren van resultaten.

Uitvoering & Onderzoek doet op verzoek van de ‘voorzitter’ de uitwerking, het daadwerkelijke onderzoek en de implementatie van een nieuwe strategie in de onderneming.

Dan resten alleen nog de doelstellingen: wat wil je bereiken en binnen hoeveel tijd? Deze gaan vervolgens naar P&S om via U&O uitgewerkt te worden, zodat je met de rapportages van kwaliteitsbewaking kunt verantwoorden aan de Directie wat voor resultaten er zijn behaald!

Meer lezen over het onderwerp Management? Klik hier voor een inhoudsopgave naar alle artikelen!

©SamRain
Organiseren

Obstakels overwinnen doe je zelf

“De kracht die je nodig hebt, zit altijd in je.”
                                                            - Sam Rain

Christenen vertellen dat God nooit meer geeft dan je kunt dragen. Moslims geloven dat de aarde één groot examen is en ieder obstakel een onverwacht schriftelijk onderzoek met de Quran als lesboek. Ik ben echter overtuigd fan van Dragonball Z filosofie. The power comes from a need, not a desire; de kracht die je zoekt is tot je beschikking, maar het is de nood die de zoektocht intensiveert.

Obstakels en teleurstellingen horen bij het leven. Als je het toe laat, eten ze je van binnen op. Als je ze overwint bouw je een sterker karakter. Overwinnen is competitie: jouw geest tegen het obstakel. Het klinkt heel gemakkelijk, maar dat is het geestelijke allesbehalve. Er is veel lef nodig om iets te accepteren, nog meer moed om het te incasseren en het uiterste van je wezen om jezelf op te offeren. Want zo overwin je obstakels – accepteren, incasseren en het in brand steken (niet letterlijk dan).

Een obstakel is een situatie waar je óf geen raad mee weet óf mee oneens bent. Je hebt er simpelweg geen macht over zoals je die zou willen hebben. Stoppen met roken of de diagnose leukemie; verslaving en je uiterste gebruiksdatum zijn twee situaties. Verslaving is ontkenning – je bent oneens dat je verdoemd bent. Doodgaan is een feit; maar wat kun je ermee? De eerste stap is erg onnatuurlijk; stoppen met vechten, maar bewust worden. Bewust worden van consequenties, bewust worden van de situatie zoals ze is. Als je bewust bent van een situatie dan kun je het accepteren; het weten dat er sprake is van feiten.

Om te accepteren betekent niet dat men moet stoppen met ‘vechten’; het is okay om oneens te zijn met de kaarten die zijn uitgedeeld – als je maar bewust bent dat dit de kaarten zijn waar je in het Pokerspel dus levens mee moet doen.

De nadelen van een situatie vraagt om incasseren; je zult je persoonlijke zwakheden moeten inzien. Geconfronteerd worden met je zwakheden is nooit ‘leuk’; emotioneel zul je bloot voor een spiegel staan en je eigen wonden moeten aanschouwen. Bereid zijn om erover te praten, want anders wordt ieder gesprek als een strooiwagen. Je moet bereid zijn om de klappen van je Ego te incasseren. Realiseer je zwakten – je wordt er nooit een minder mens van.

Iedere strijd vraagt offers; opofferen betekent niet opgeven of doelloos verliezen. Je maakt een nieuw doel en daarvoor zul je water bij de wijn moeten doen: om langer te leven zul je bepaalde zaken moeten laten gaan. Je zult moeten loslaten dat je macht over hetgeen waar je geen macht over hebt en je focus verplaatsen naar hetgeen waar je dat wel hebt.

De kracht om dit allemaal te doen zit in je wezen. Het is géén biochemisch proces dat door middel van hormonen aangestuurd moet worden. Het is er gewoon en het werkt heel eenvoudig als een magische toverspreuk:

“Ik accepteer dat het zo is, ik incasseer de consequenties en ik laat het op zijn beloop gaan. Want ik heb de kracht om het te doorstaan en ik word er alleen sterker van.”

©SamRain
Obstakels overwinnen

Tien belachtelijk vragen op alledaagse dingen

“We nemen te vaak dingen voor lief en vragen zelden waarom.”
                                                                                                - Sam Rain

Bewust worden lukt niet altijd; sommige mysteries wil je niet oplossen omdat het antwoord wellicht je zou gruwelen. Daarom tien vragen waar ik het antwoord simpelweg niet op wil weten voor de duidelijke reden om naïef te blijven.

1)    Shoarma. Hoe ziek moet je zijn om naar een schaap te kijken, een wezen dat niet gromt of blaft en sneu kijkt, en dan de psychopate gedachten om het in hele kleine stukjes te serveren? Wie heeft het bedacht?

2)    Spiegelei. Je ziet dat er kuikentjes uit komen als je lang genoeg wacht. Als je er een laat vallen, zie je dat de dooier een ‘embryonale’ grondslag heeft. Welke gek weet dat er kuikentjes uitkomen en bedacht – “Tjee, laat ik dit ongeboren wezen eens bakken op hete temperatuur en kijken hoe het smaakt.”

3)    HIV: we weten dat het van apen uit Afrika komt. We weten dat het via bloed of sex overdraagbaar is. Er zijn maar een drietal scenario’s. Of iemand at apen of iemand had sex met apen; alternatief is dat het bij de mens is ontstaan – maar dan zou het waarschijnlijk wat anders heten. Wie ontdekte het dan bij apen?

4)    Condooms: diegene die ze heel vroeger nodig had, deed het met of had het zelf met zieke mensen. Dat is best wel ziek, al zeg ik het zelf. Natuurlijk heb ik het niet over de latex variant, maar over de originele schapendarm. Leuk feitje: Engelse scholieren gebruiken soms lege chipszakjes. Au.

5)    Het eerste mensoffer aan de Goden – en wat er dan gebeurd is dat zo wonderlijk moet zijn geweest om ze voor millennia in stand te houden.

6)    Kernwapens en hun locaties; een beetje oorlogcapabel heeft ze. Stel dat ze net als gebruikersruimten voor drugsverslaafden achter een basisschool verstopt zijn. Wie bedenkt plaatsen en heeft apocalyptische theorieën als nine-to-five baan?

7)    Wie de diamantboor heeft bedacht voor tandartsen en waarom ze een glimlach veroorzaken bij de bekboer (dat mondkapje is om het te verbergen). Ik kan niet anders dan een ‘Jigsaw’-like persoon bedenken met de ambities van Ted Bundy.

8)    Kaviaar. Visseneitjes uit een steur. Nu zijn steuren op zichzelf al hele lelijke beesten, maar om nu op een toastje die meuk te beschouwen als een lekkernij heeft evenveel aantrekkingskracht als gebraden krekels of gefrituurde sprinkhaan.

9)    Old-school afhaalchinees zoals in Beijing nog wel eens gebeurd; hond, kat, aapjes en andere speciale ingrediënten. Je typische huisdieren toevoegen aan je maaltijd is één, maar in plaats het doosje kittens te reserveren voor de ‘business’ – Brrrr!

10) De eerste succesvolle criticus; een baan waarmee je betaald wordt om te vertellen hoe iets niet goed genoeg is zonder de kwaliteiten te bezitten om het beter te doen. Gratis zeuren en zeiken okay – maar who in his or her right mind geeft er nota bene doekoe voor?

Ignorance is a blessing en leve de onwetendheid. Sommige dingen zijn het niet waard om te Wikien, te Goegelen; een ‘like’ is voldoende en gewoon accepteren wat het is. Wel een mysterie dat verdient om opgelost te worden: hoe maak je ‘glow-in-the-dark-mayonaise’?

©SamRain
Alledaags

Tien geweldige tips voor Wereldvrede

“Het is allemaal uitvoerbaar, maar voor minder krijg je de prijs al.”
                                                                                                - Sam Rain

Wereldvrede – ik wil het, jij wilt het, Miss Universe wilt het, Britt Dekker wilt het, Doutzen wilt het en zelfs de Kardashians. Vrede is een moment zonder gewelddadige oorlogen. Jan kan rustig over straat, Miep is niet bang in het donker en Geert durft zonder bodyguards de Poolse winkel in te lopen.
Natuurlijk zou ik het probleem zo op kunnen lossen – echter ben ik een kapitalist pur sang en de wapenindustrie houdt Nederland koppie boven water. Daarom voor de Theresa’s en Ghandi’s onder ons, tien geweldige tips voor Wereldvrede.

1)    Het afschaffen van wapens. Punt. Is een must. Je moet veel stoerder zijn om het met je blote fikken te doen, dus de tolerantiegrens ligt dan hoger.

2)    Een uniforme wereldgodsdienst. Religie en misvattingen er over veroorzaken grote problemen zoals kruistochten, Joodse nederzettingen, exploderende Hamas-meelopers. Ben je ook meteen af van dat stenigen enzo (zie tip 1).

3)    Strafmaatregelen hervormen: overtreders moeten in een ander gebied gaan leven ver weg. Deden we in Australië ook en kijk wat ervan is geworden – rare mensen, maar een functionerende maatschappij. Kleine straffen in de vorm van verplichte roze konijnenpakken; Duracell zou het vast sponsoren, dus meteen lekker goedkoop.

4)    Internationale kwesties beslechten in een speciale ‘Camp David’ – ieder land mag ‘Call of Duty’ spelen en de winnaar wint het debat. Sancties kunnen opgelegd worden door trager Internet of een slechtere videokaart. Voor de krekels onder ons – Call of Duty is een oorlogsspel waarmee antisociale kinderen zich niet storen aan de realiteit.

5)    De valuta wereldwijd vaststellen in Karmapunten; hoe meer mensen je helpt, hoe meer Karmapunten ze je kunnen geven via een facebook-like systeem. Hoe liever je bent, hoe rijker je wordt.

6)    Agressieve mensen verplicht laten blowen. Reggae is ook een secundair middel tijdens dat blowen om sublimaire boodschappen te plaatsen in hun hoofden.

7)    Verkeersboetes laten afschaffen en auto’s met computernavigatie te laten rijden. Vliegtuigen kunnen het, dus auto’s helemaal. Geen doden meer door mascara of ongecoördineerde annexaties op eigen initiatief.

8)    De hele VN-veiligheidsraad, of nog beter alle landen op de wereld laten leiden door Tibetaanse monniken. Als ze geweld gebruiken doen ze dat altijd alleen op zichzelf. Rijmt meteen met een uniforme wereldsgodsdienst en oranje kleurt zo’n zaal veel vrolijker.

9)    Geen Apocalyps, doemscenario’s of Maya kalenders meer. Stomme deadlines werken niet mee aan de mensheid en de verbetering ervan. Als er dan ergens een eind moet komen, dan als eerst aan het geweld.

10) Verplicht knuffelen. Knuffelen binnen een radius van 5 meter op de openbare weg. Kabouters maken geen oorlog en doen er dit bij. Zilverzacht is de sleutel tot naastenliefde – geen tien kamelen of vijf manden brood plus vis.

Er zit wel een addertje onder het gras – niet iedereen zal zich weerloos overgeven. Voor wereldvrede zul je de gevestigde orde omver moeten werpen met good ol’ fashion oorlog. De pen is machtiger dan het zwaard; maar anno 2012 legt de pen het nog altijd af tegen een automatisch pistool of een Scud-raket.

©SamRain
Wereldvrede

Tien geweldige tips voor verkiezingscampagnes

“Brand Awareness geldt ook voor mensen als goede strategie.”
                                                                                                - Sam Rain

Samsom wil het – wellicht om de verkeerde redenen – de oppositie wil het en stiekem het CDA ook. Op Xead leeft er het concept Nederland Beter en ikzelf dagdroom er wel eens van; campagne voeren. Niet om Nederland er beter op te maken natuurlijk, maar betaald slap ouwehoeren en een Ray-Ban declareren of even vliegen tussen Rotterdam - Amsterdam als een echte politicus. Verkiezingscampagnes in Nederland zijn saai; droge koek met lauwe koffie geserveerd door ouwe krenten en gerijpte druiven. In het ‘Willem Wever’ belang, breng ik u Sam’s geweldige tips voor het opzetten van een verkiezingscampagne met ‘swagger’.

1)    Een website met de look-and-feel van ‘Fuck-My-Life’, waar anoniem je een programmapunt kan ‘liken’ of ‘niet-liken’. Beetje fris en Web 2.0 en profielen van de mensen die deze naar voren brengen. Social media maakte Obama ‘vernieuwend’; en het internet is overal beschikbaar.

2)    Hoewel DWDD en Pauw plus Witteman niet mogen ontbreken zul je ook aan moeten schuiven bij een andere club. Hoog tijd voor een John de Mol slash Eyeworks aanpak; maak van je eigen fractieleden kandidaten voor een debat competitie, geef Wendy en Martijn de vloer en koppel er een real-life soap aan vast, hoe druk het wel niet is. Denk commercieel en hou het niet alleen bij net 1,2 en 3 (maar blijf weg van SBS of 5). Obama had Oprah, ga zelf voor Arnie.

3)    Beetje moddergooien mag wel; betaal Alberto Stegeman en John van de Heuvel voor een zalige bafreportage over heilige boontjes uit andere partijen. Het maakt niet uit hoe knap je bent, maar of de anderen lelijk zijn. Hoe dacht je anders dat Femke Halsema zo lang populair is gebleven?

4)    Volg een mediatraining en een goeie ook; sta altijd paraat voor een Rutger of Dominique. Touché het zijn kleuters – maar kleuters met een bizar grote achterban en de wil om te ‘balbashen’ (lees: hip woord voor kruis schoppen) met stalen neuzen. Herinner: Ella Vogelaar; ook: Geert Wilders.

5)    Neem een knalroze AMG, vier top-bikini modellen en beletter deze met je partijnaam. Om gedurende de ochtend- en avondspits lekker campagne te voeren. Worden mensen blij van.

6)    Huur een ‘Flash Prank’ groep mensen die een hippe Glee versie maken van een klassieke nummer-1 hit uit de 70s en deze op ieder station uitvoeren a la High School Musical. Dans is hot. Glee is hot. Treinen zijn laat, dus publiek genoeg.

7)    Schuif bij Harry Mens aan tafel; kost je wat, maar dan heb je ook wat. Pim was niet voor niets almost ‘Optimus Prime’ – normale mensen kijken geen Business Class maar het publiek van egotrippers wilt je zeker steunen in hun eigen kringen. Profileer je dan wel een beetje Theo Hidema.

8)    Schrijf een boek over falende kabinetten en presenteer deze met Nico Dijkshoorn en laat een Spong of Mosco het voorwoord doen. Plak er een gratis treinkaartje aan, zodat men het boek positief ontvangt zonder de inhoud te kennen. Gebruik uiteraard WordFeud-woorden waardoor je super interessant en slim lijkt in het boek – zo ben je niet alleen vol oneliners en Van Dales 2.0 (hippe woorden, bijv. bedrijfspoedel).

9)    Kleed je hip als Wouter Bos, praat monoloog alsof je Twittert, spreek Engels als een Engelsman (voor CNN enzo), koop Nederlandse producten en heb een Batavus voor het Catshuis of Paleis Noordeinde. Oh, en gebruik een iPhone.

10) Last but not least; wees een partij met een Jongerenbeweging, laat het woord Partij uit je partijnaam en spreek op iedere wereldconflict een afschuw uit. Europa is cool, maar heb een uitgesproken mening over de rest. En oh ja – beloof niks.

©SamRain
Campagne