vrijdag 16 maart 2012

Hey Rakesh-Bhangra! / Hindoestaanse bruiloften, Deel I


“Trouwen doe je niet één keer.”
                                    - Sam Rain
Trouwen volgens de hindoe-ritus lijkt een groot feest voor buitenstaanders; de marteling die het daadwerkelijk is, is gereserveerd voor naaste familie en bruidspaar. Hoewel de ‘happening’ zelf het gesprek van het jaar is (en bij goede uitvoeringen voor jaren erna), vergat ik door alle euforie de ellende die erbij komt kijken. Ja, ik ben een ‘patata’ als het komt op de ‘Indian Wedding’ – en ik zal vertellen waarom.
Als je de hele ‘poeha’ zou moeten samenvatten, gaat het om 2 dagen van feest; de ‘bhatwaan’ is het familiefeestje voor bruid of bruidegom alleen en de ‘bihyaa’ is de huwelijksvoltrekking. Omdat Pandits (de Hindoestaanse pastor / dominee) geen ‘wettelijke’ huwelijken sluiten, is het stadhuis meestal dag 3. Op deze dagen, met een beetje geluk en naar beneden afgerond, het aantal gasten rond de 200 man. Ik heb de uitzonderlijke pech om uit een grote, populaire familie te komen waar dit aantal met gemak wordt verdrievoudigd. Ook laat ik dan nog allerlei andere ellende buiten beschouwing – een Hindoestaanse bruiloft neemt makkelijk een jaar in beslag qua planning en organisatie.
Unlike the Dutch – is een enkele ceremoniemeester onvoldoende; als een winstgeoriënteerde NV, staan de directie (ouders van de bruid) vele kerntaken af aan de topmanagers; van logistieke diensten, schoonmaak en de keuken tot beverages en eten vallen onder de familiare plichten van de Hindoestaan in de bruiloftssituatie. Logistieke diensten zijn het zorgen van het hoog aantal oma’s van en naar locatie (Hindoestaanse opa’s leven zelden lang, uiterste gebruikdatum +/- 55 jaar), en keukendiensten zijn gereserveerd voor ervaren huismoeders die het beste kunnen koken of ooms die vinden dat vrouwen zich maar gewoon bezig moeten houden met ‘bloemen rijgen’. Iedereen legt verantwoording af bij het ‘hoofd’ van de afdeling. Dat doe je, omdat ooit jouw kind of kleinkind vast ooit zal trouwen – en dan had je best deze ‘hulp’ gewild. Chantage dus.
Theoretisch is het allemaal ideaal; de welwillendheid is ongelofelijk groot en iedereen vindt het ge-wel-dig. Alleen de praktijk is anders – Hindoestanen zijn allesbehalve lui, laat ik dat voorop stellen. Ze zijn wel altijd 1) te laat 2) weten alles beter 3) nemen te veel hooi op een te kleine vork 4) en zijn pessimistisch positief.
Het is niet zo dat Hindoestanen ‘denken’ dat ze ‘te laat’ zijn, maar cultuurtechnisch niet op rekenen dat ze ‘op’ tijd verwacht worden. Waar de Nederlandse ‘standaard’ 5 a 10 minuten is, kun je verwachten dat tussen afgesproken tijd en drie uur erna de aankomsttijd veranderd. Daarom krijg je op een hindoestaanse bruiloft altijd warm eten wanneer je honger hebt – afgesproken tijden werken niet.
Vooral bij een bruiloft is het ‘normaal’ dat iedereen te laat is. Onderweg krijgt de ‘workforce’ extra taken mee (het teveel hooi) en meestal voor een al overwerkt persoon (te kleine vork). Zo zal na de ‘bhatwaan’ het voor de meisjes zwaarder zijn dan voor de jongens; de laatsten zijn door alcohol en slaapgebrek al later en de dames hebben een deadline om zich om te kleden en een hele nacht nog ‘vol’ te houden aan de poppenkast die ze moeten spelen (een bacardi-cola als 18 of 19 jarig meisje ‘bestellen’ is namelijk niet netjes en in een ‘sari’ je sigaretten en aansteker bewaren helpt ook niet).
Het is dan ook niet goed voor optimisten om vroeg op de ‘bhiya’ aanwezig te zijn; Hindoestanen worden pessimistisch van werken tijdens daglicht en vooral bij knoflook pellen (Hindoestanen eten zoveel knoflook dat Twilight Dvd’s in onze handen veranderen in as) is het aangeraden om niet te vrolijk te doen.
Alles tijdens de trouwerij gebeurd door de organisatie veel te laat – en volgens het pessimistische positieve idee, net op tijd. Naast het ongezonde dieet, alcohol en nicotine is bruiloftspaniek één van de grootste risico’s van een Hindoestaan. Nee, zet mij maar op de ‘gastenlijst’.

donderdag 15 maart 2012

Gatver, maar toch bedankt! Leuk, Stom Nederland


“We realiseren veel te weinig wat we niet missen.”
                                                                        - Sam Rain
Bezuinigingen. Miljardentekorten. Hufterige Vestia-directeuren. SBS 6. Stakingen. Bureaucratie. Polderen. Yep, aan het geklaag kom je ruim aan je trekken in het net-misschien-niet-3%-hatend landje van Europa. Ben je homo, dan lijkt een huurwoning idealer dan de zwaar afgeprijsde Utrecht woningen – is wat minder poeha wanneer je wordt weggepest. Ben je Marokkaan, dan mag je voor iedere blanke Nederlander nooit te vaak afstand doen van een aantal debielen 5 provincies verder. De overheid wilt wel dat beide ouders gaan werken (mits dat gebeurd buiten de guerilla-doelen van het FNV), maar je kids naar een crèche sturen om en nabij onze hoofdstad kost of een vermogen of ‘betaling in onsmakelijke natura’ a la het Hofnarretje.
Treinen leiden een somber leven op de ijzertjes van ProRail en rondom het gebied van ChemiePack kunnen we binnen enkele jaren vast nieuwe en zeer interessante vormen van leukemie ontdekken.
Wel de pliesie trainen ‘out there in the Kunduz’, maar ‘de boys in blue’ onder zeeniveau krijgen niet extra centjes. Wellicht zal het economisch wel voordelen opleveren tijdens een voetbalwedstrijdje rond Rotterdam, Utrecht, Twente of Amsterdam via de binnenlandse wapenhandel van bezemstokken of Beverwijkse boksbeugels.
Gekke terroristen kunnen niet wettelijk uitgezet worden en ik ben er van overtuigd dat Breivik op Nederlandse bodem op een weekendverlof zou mogen. Waarschuwing: politiek satire van slechte smaak nu volgend... Of we het erg hadden gevonden als Breivik in Urk, Gouda (ja, daar waar Geert het leger wilde sturen) of het Binnenhof had toegeslagen. Ergens willen we 100% beschermd worden, maar vinden dan toch dat de KLPD de Big Brother Award verdient. Nederland, Nederland... Bent gij nog ons kampioen?
Het land dat ooit stond voor tolerant en sociaal, kiest natuurlijk voor het wegbezuinigen van hulp voor zwakbegaafden. Had je een ‘bijna’ kans, is die nu ook weg vanwege 10 IQ puntjes. Gekke mensen zonder geld – de types die dan nog gekkere dingen gaan doen – vragen om een eigen bijdrage voor hun ‘GGZ’.
Maar dan moet je toch, vroeg of laat relativeren...
Stel, ineens breekt een oorlog uit. De politie schiet met scherp. De straten zijn niet meer veilig. Je huis is niet veilig genoeg. Elke dag verman je tegen de angst, welke moet verdringen in de hoop dat er een morgen is. Geen geld in de automaten.
Je fijne buren stalen je auto mee. Je kind gewond, maar geen ambulances noch dokters komen je te hulp. Af en toe een Engelstalige sensatiehoer die je ongewenst filmt in je vuile kloffie en ongekamd haar. Je vrienden zie je gewapend, gewond of teleurgesteld. Je hoopt, was het maar over. Was het maar voorbij. Je was een atheïst en nu stiekem bid je tot elke en iedere God die bereid is om je te horen. Alles wat je had is kwijt, kapot of gestolen. Geen streepjes meer op je telefoon. Geen stroom die het via je oplader verhelpen kan. Geen vliegtuigen naar een ander land. Geen helikopters. Gewoon geen hulp.
Want dit is gaande op diverse plekken in de wereld. Wanneer je op de toiletbril aan het denken bent over nieuwe tegels, worden mensen vermoord, verkracht, bestolen, onteerd, verbannen of bespuugd vanwege hun gedachtegoed. Zoals hun commentaar op de overheid en de maatschappij in besloten kring of als men ze hierop verdenken. Of zonder enkele zinnige reden.
Het klinkt heel links voor een VVD’er; maar het blijft toch belangrijk om te weten dat we in deze slechte tijden het nog ontzettend goed hebben!
©SamRain
Nederland

woensdag 14 maart 2012

Ken je rechten: Vooral vanwege politieambtenaren


“Iedere Nederlander wordt geacht de wet te kennen.”
                                                                        - Wetboek
Wat mag wel en wat mag niet? Politieambtenaren wijzen je zelden op de rechten die jouw belang zijn; eventuele consequenties laten ze het liefst ook buiten beschouwing. Door schade en schande wordt men wijs – alleen is het kwaad dan vaak al geschied.
Amerikaanse series leiden ons vaak op het verkeerde pad; de rechtszaal en strafrechtelijk onderzoek in Nederland worden vaak ‘opgefleurd’ door ‘Baantjer’ of ‘Moordvrouw’ – de realiteit is vaak bureaucratisch en ook behoorlijk onbeschoft. Nederland kent een stevige wetgeving en net zoals criminelen de wet omzeilen door middel van zwijgen, doen politieambtenaren in het algemeen hetzelfde.
Een politieambtenaar mag bijvoorbeeld niet zonder verdenking iemand aanhouden; dankzij de identificatieplicht hebben zij een middel in handen waar ze dankbaar gebruik van maken. Zorg daarom dat je altijd een bewijs van legitimatie bij je hebt – want zonder legitimatie mag een ambtenaar je escorteren totdat je geïdentificeerd bent. Je bent echter niet verplicht tot antwoorden in het algemeen; vraag daarom dan rechtstreeks of je verplicht bent tot antwoorden én of je iets ‘ten laste’ is gelegd. Want als men vraagt of je een verklaring wilt afleggen, betekent dit vrijwillig – ongeacht of dit in het kader is van ‘het onderzoek’.
Zo mag een politieambtenaar zonder redelijke verdenking van een misdrijf óf bevel van de officier van Justitie jouw woning binnentreden. Vaak luidt dan de vraag of zij binnen ‘mogen’ komen. Als je niets ten laste wordt gelegd of als er geen bevel tot huiszoeking uitgevaardigd is, is het verstandig om dit ‘verzoek’ te weigeren. Net zoals iedere Nederlander is de politie verplicht zich aan de wet te houden. Maak dan ook zeker melding door middel van een klacht (óf zelfs aangifte) wanneer je denkt te zijn aangetast in je rechten.
Zoals jij legitimatieplicht hebt, geldt dit ook voor hen die het beroep van politieambtenaar uitoefenen. Onthoud daarom de achternamen én rang van de ambtenaar, opdat je weet over wíe je een klacht wilt indienen bij ongewenst gedrag. Ieder orgaan van de overheid kent geschillen- en beklagcommissies; die zijn niet voor niets in het leven geroepen!
Wanneer je wordt aangehouden als verdachte, kun je gebruikmaken van het zwijgrecht. Je bent niet verplicht om iets te verklaren. Wél moet je gebruikmaken van het consultatierecht; wijs het nooit van de hand! Advocaten zijn specialisten in de wet én de uitvoering ervan; al voelt het tegenstrijdig, wacht altijd af tot je een advocaat gesproken hebt. Een rechter bepaalt namelijk of jouw aanhouding rechtmatig is verlopen en een enkele zin kan het verschil betekenen tussen gaan en zitten.
Wanneer je aangifte doet en voelt dat men niet serieus tijd besteed aan jouw aangifte, dien een klacht in. Politieambtenaren zijn verplicht iedere aangifte serieus te onderzoeken. Vooral inbraken worden van de kaart gewezen, waar geen geweld of miljoenenschade is opgelopen. De politie heeft een zorgplicht tegenover de burger, echter neemt niet iedere politieambtenaar deze serieus.
De politie is niet je vijand, maar een maatschappelijke dienst voor burgers. Je mag ze daarom afrekenen op hun gedrag wanneer deze zich niet conformeert aan de ethiek die bij het beroep behoort.
Macht corrupteert; daarom zijn er commissies en tuchtraden in leven geroepen. Maak daar ook gebruik van en ken je rechten; wie in welk geval dan ook gelijk heeft bepaald de rechter, niet de blauwpet!
©SamRain
Rechten

dinsdag 13 maart 2012

Een succesvol weblog


“Er zijn weinig Nederlandse websites fenomenaal; en nog minder die het lang en kwalitatief ook vol blijven houden.”
                                                                                                            - Sam Rain
Als ik aan succesvolle ‘weblogs’ denk, staat GeenStijl.nl gegrift in het geheugen. Wat maakt een weblog nu toch zo succesvol? Als dan denk buiten Nederland, schiet die van Perez Hilton naar boven.
En dan ga ik vergelijken:
-       een ‘eigen’ identiteit, stijl en motief in berichtgeving;
-       actuele informatie, welke actueel moet blijven;
-       een zeer geconcentreerde doelgroep binnen een jongerensegment;
-       een ‘rebellerend’ geluid gebaseerd op externe bronnen;
-       een zelf uitgeroepen autoriteit;
-       uitlokking van opinie – en het leveren van een platform daarvoor;
-       visuele prikkelende media: plaatje, kop, bericht, trigger, discussie;
-       duidelijke functies voor archief, participatie en affilatie;
-       participatie in uitgelokte discussies;
-       dezelfde, maar ‘geaccepteerde’ bronnen voor de content.
Een establishment is bijzonder moeilijk omver te krijgen qua concurrentie; de ‘innovator’ legt de maat hoog en verzadigde consumenten schakelen niet snel over, tenzij er een andere variëteit wordt geboden qua smaak. Wat zou de volgende stap kunnen zijn? Ik denk dan niet aan social media integratie als ‘the next big thing’ maar voorkeursnieuws; het type berichtgeving waar je profiel van interesse op afspeelt óf het formaat afgestemd voor de gadget waar je de site mee bezoekt.
Hoe zou het zijn om berichten te delen op een weblog met bijvoorbeeld een ‘citaat’-functie? Zo neem je bronvermelding mee en integreer je de links tussen sites! Och, innovatie – je laat ons altijd vernieuwen en ontwikkelen!
©SamRain
Weblog

zondag 11 maart 2012

Lekker natrappen: Onactueel commentaar


“Nederland is een rechtstaat.”
                                    - Mr. Gerard Spong
Iedereen kent wel het actuele nieuws. Of de onderwerpen nà het actuele óf de diepgang in de onderwerpen. Want zo blijft Pauw & Witteman, DWDD en POWNED populair. Maar heb je wel eens het gevoel dat je na al die gebeurtenissen het actuele soort van vergeten bent? Daarom lekker natrappen. Inderdaad, Sam haalt ouwe koeien uit de sloot: Onactueel nieuws!
De spanningen van het begrotingstekort. We moeten +/- 15 miljard bezuinigen, nadat er miljarden naar Griekenland zijn overgemaakt. Wat kostte dat grapje in Libië en Kunduz ook alweer?
Een strafpleiter adviseert rijke ondernemers een pistool te kopen. Legt ook even uit bij Neerlands Praatsjo hoe je een prima scenario voor noodweer kan uitvoeren in het geval van een overval. Toepasselijk, een week na herdenkingen van een incident in Alphen a/d Rijn – toen Nederland nog collectief wapenvergunningen omstreden vond.
Hams domineert dan nu de tv, maar zijn we het knotsgekke Iran vergeten met haar ‘weapons of mass-destruct’? De sancties en het internationale chantagebeleid? Ta, gelukkig is de wapenhandel sinds 2002 met 7% minimaal gestegen – ook goed voor speculanten.
Albayrak is de enige ‘vrouwelijke’ leiderskandidaat voor de PvdA. Wilde ze niet op afgerekend worden. Last minute concurrentie van een Friese kenau die best een cursusje Media Training mag volgen; tenzij ze het geheime liefdesbaby’tje is van Ad Melkert en Rita Verdonk – een technocraat en grote waffel.
De anti-Polen site van de PVV wekt in Europa irritatie op. Of Markie zijn ‘gedoogmatties’ op orde wilt roepen, maar zich achter zwijgrecht verschuilt. Wat de PVV doet, motten ze zelf weten. Aha, gedogen dus? Een gedoogkabinet!
DSK mag op vrije voeten rondlopen na de zoveelste misdrijf op het gebied van zedelijkheid. Welke excuses mag zijn vrouwlief aanhoren in het kader van prostitutie en criminele organisatie? Wordt het niet eens tijd voor een ‘Assange-aanklacht’?
TBS’er steekt meisje van 15 morsdood. Schuld van de nazorg. Schuld van Justitie. Schuld van God. Schuld van drugs. Iedereen krijgt de schuld. En logisch; gekke mensen volg je op de voet! Maar laten we niet vergeten het meisje ook de schuld te geven; zij liet zich immers neersteken. Arme TBS’er.
Huntelaar maakt een prachtgoal om vervolgens met een hap gras in de mond fullscreen in beeld te komen. Robben laat zien dat Nederland best een Braziliaans goaltje kan maken. Bert is een goede coach. Beter dan Van Basten. Zegt een Ajaxied.
ING lag plat en overweegt ondernemers te compenseren. Arme ING; wat worden ze toch benadeeld. Door Europa, de beurs en dan ook nog eens dat stomme Internet. Arme ING; eerst het zakelijk broertje van de Giro – en sinds de consumentenmarkt, een beetje het Fortis imago meegekregen qua bereikbaarheid.
Rusland met Poetin; betwijfeld door Rusland en de rest van de wereld, maar we hebben de ‘commies’ nog even nodig. Syrië, snap je. Olie enzo. Want monsieur Poetin bepaalt behoorlijk van beide de uitkomst. Knibbel, knabbel, knuistje – wie lacht er nu in zijn vuistje? Komrat Poetin? Kak dela? Njet stemmen hielp dus niet!
©SamRain
Actualiteiten

zaterdag 10 maart 2012

Mediatraining: Een 'must' of common sense?


“Een bestel als Powned! Onderstreept PR als vaardigheid.”
                                                                                    - Sam Rain
De angst van het Binnenhof zijn media zoals Powned!, dat ongevoelig en zonder verdoving journalistieke tandheelkunde uitvoert. Van weblog tot omroep is het Newstertaiment van de GeenStijl-geest een strakke formule – voor de één onfatsoenlijk, voor de ander zeer vermakelijk.
Het aantal mediatrainingen én de vorm van boeken, cursussen en spin doctors zijn in waarde gestegen dankzij ‘brutale’ media. Zijn ze echt nodig en werken ze ook echt? Iedere politicus kan niet zonder, zou ik zeggen; je imago, reputatie en opinie van je achterban leeft door media – van weblog tot CNN. Als je niet om kan gaan met de pers, ben je niet geschikt voor een politieke functie. Punt.
Een speciale mediatraining voor brutale media klinkt meer als een cursus ‘Anger Management’, dan weten hoe men dient om te gaan met de traditionele pers. Monoloog woordvoeren betekent afstand creëren; brutale media zoeken de discussie – de bron wordt getoetst op echtheid. Door mensen te confronteren met feiten, gaat het vooral om de reactie daarop. Misschien zijn veel vragen ‘onfatsoenlijk’ – of ronduit ranzig – maar persvrijheid ís persvrijheid. Als een politiek figuur zich niet kan beheersen óf zulke pers negeert alsof deze minderwaardig is, creëert men een imago en reputatie gelijkerwijs.
Is er een training om met BNN-verslaggevers of Rutgers om te leren gaan? Want zijn het juist niet hun talenten om zulke barrières te omzeilen? Ik ben van mening dat pers nog altijd publiciteit blijft en dat negatieve publiciteit óók publiciteit is; echter is het doel van pers om vrije opinie te verspreiden onder hun gelijkgestemmige achterban – en laten dat die van de brutale media nu de jongeren (en young of mind) zijn. Volgens mij heb je dan aan incasseringsvermogen en gevoel voor humor genoeg aan een basistraining.
©SamRain
Media

vrijdag 9 maart 2012

Het probleem van de Derde Wereld


“Waar een gevolg is, is er een bewegende oorzaak.”
                                                                        - Sam Rain
Mensen die overlijden of nabij het overlijden zijn; het is een typisch iets in ‘arme’ landen. Miljoenen, nee, miljarden gaan er naar toe om deze mensen te helpen. En noem het maar links, ik sta daar heilig achter; hoewel mijn menselijkheid ook te wensen overlaat. Maar waar ik mij echt werkelijk aan irriteer is het feit dat in al deze landen een weelde aan wapens zijn. Tanks, AK-47 geweren, bommen en granaten.
De arme mensen die men ziet zijn vaak vluchtelingen. Dat woord vluchteling klinkt als ‘wegloper’, terwijl het een ‘vluchteling van geweld’ zou moeten heten. Natuurrampen voorkom je niet, maar dan relocaliseer je desnoods. Geweld, en met name wapentuig, kan wel voorkomen worden. Wapens komen namelijk uit een fabriek, tenminste het type dat duizenden tot miljoenen mensen op de vlucht kan jagen.
Zou de Taliban iets voorstellen zonder machinegeweren en raketwerpers? Zou de hoge pief van Syrië óf de rebellen iets voorstellen zonder wapens van zulke orde? Vraag het de Indianenstammen, de Samurai of de verscheepte slaven uit Afrika. Wapens zijn technologie; ze worden ontworpen en hebben een mechanisme dat universeel is voor het hanteren van automatische afvuring. Een anti-luchtraket maak je niet even ‘zomaar’ – net als een semiautomatisch groot kaliber wapen.
De wapenhandel kende een groei van 10% op jaarbasis en blijft zelfs in de recessietijd rond de 7% ‘hangen’. Banken investeren in de wapen industrie, landen leveren ze gestaags aan andere landen, inclusief Nederland. Dat klopt, ons kikkerlandje doet eer aan onze exportcijfers en dan ook in het arsenaal dat ontworpen is om mensenlevens te beëindigen. In de VS vindt met het dragen van wapens een burgerrecht; staat dit allemaal niet lijnrecht tegenover een rechtsstaat? Zelf rechtertje spelen?
Wapens zijn middelen voor geweld. In de derde wereld waar water en voedsel schaars zijn bieden wapens de uitkomst voor intimidatie en afpersers. Al deze landen hebben overheden met legers; maar hun wapens hebben ze tóch echt niet zelfgebouwd. De VS, Europa en Rusland zijn de grootste wapenleveranciers van Afrikaanse landen. Hoe lang kun je schieten zonder ammunitie?
Natuurlijk is vingertje wijzen naar de grote boze wolf heel makkelijk; ze doen het zeker zelf – daar is geen twijfel over mogelijk. Maar zo lang wij als Westerse wereld betrokken zijn bij de levering van wapens, zijn we net zo schuldig aan de volkenmoord die dagelijks plaatsvindt. De sterken hebben een verantwoordelijkheid. Waar is het gedachtegoed gebleven van de NAVO? Waar is het harde protest van de VN?
Ik zou de internationale wapenhandelaren voor het Internationaal Gerechtshof willen dagen voor betrokkenheid bij iedere oorlog die gebruik maakt van wapens. Iedere dag sterven onschuldige burgers door kogels en raketten – niet alleen door bewind. Dat er nu eenmaal wapens moeten zijn in de wereld, dat begrijp ik. Dat er altijd een illegaal circuit zal bestaan dat snap ik. Wat ik niet snap en niet kan noch wil begrijpen dat er wapens geleverd worden aan landen met ‘interne’ issues. Waarom is er geen Stanley & Poor’s notering voor de valuta in ‘domheid’ wat betreft wapen en ammunitielevering? En als er dan echt orde op stuk gezet moet worden, kan dat toch via de VN?
Bloedvergieten stoppen, dat doe je niet met erger bloed vergieten. Vuur bestrijd je niet met vuur. Waar zijn de arbiters van de mensheid? Waar zijn onze vredestichters? Onze hijskranen naar een culturele ontwikkeling? Mahatma Gandhi? Martin Luther King? John F. Kennedy? Oh wacht, die zijn hartstikke dood. Door geweld. Door wapens. En elke kogel kwam uit een fabriek.
©SamRain
Derde Wereld

donderdag 8 maart 2012

Filosofie en techniek: Alles is techniek


“Alles is relatief – en alles is techniek.”
                                                - Sam Rain
Sir Isaac Newton had een obsessie voor het fenomeen beweging; de wet van Newton, en de eenheid naar hem vernoemt, zijn een stempel geweest waar vele natuurkundigen op voor konden borduren. Techniek daarin tegen heeft een minder filosofisch imago; waar men veelal het collectieve gedachtegoed deelt dat techniek het handigheidje is voor de natuurwetenschappen.
Op moment van dit schrijven, heb ik geen boek gelezen over filosofie en techniek; tijdens het lezen over quantumfysica bedacht ik dat er over techniek zelden iets filosofisch wordt geschreven. En ik beleefde zo mijn ‘Eureka!’ moment (zonder badkuip). Ik bedacht mijn theorie als filosofisch standpunt: alles is techniek!
Om te bepalen dat ‘alles’ techniek is, is het belangrijk om te weten, volgens de Wet van Sam over Techniek, hoe men techniek zou definiëren – of beter gezegd hoe ik dit zou definiëren. Techniek is een mechanisme dat door middel van beweging een andere beweging voortbrengt om een bewegingsstroom te beïnvloeden.
Tijd is een beweging. Al staat een object qua locatie ‘stil’, beweegt deze altijd nog door de tijd. Tijd is een mechanisme van beweging; onze planeet draait om haar as én om de zon, waardoor alles op aarde constant in beweging is. Zonder beweging zou leven niet mogelijk zijn noch vooruitgang qua ontwikkeling. Omdat tijd een mechanisme is dat door middel van beweging een andere beweging voortbrengt en vele bewegingsstromen beïnvloed, betekent dat volgen de Wet van Sam over Techniek, dat alles binnen tijd én tijd zelf bestaat uit Techniek. Waarom dit zo bijzonder is volgens mijzelf? Omdat een mechanisme een algoritme is; en nerds als ikzelf houden van algoritmes!
Het filosofische aspect is dat iedere oorzaak van ieder ‘iets’ een Bewegend karakter heeft; zoals de scheikunde reactie vergelijkingen kent, verklaart de Wet van Sam over Techniek dat alles wat er ‘is’, verklaard kan worden door een bewegende kracht. Het Yin-Yang symbool heeft hierdoor een meerwaarde verkregen voor techneuten; alles is in beweging, dus techniek!
Een aparte zijtak in deze filosofie is dat ieder vraagstuk ‘opgelost’ kan worden door de oorzaak te vinden en deze technisch te beïnvloeden voor andere resultaten. Alles is dus mogelijk dat te bedenken is – maar de materialen en benodigde energie kunnen buiten vermogen vallen voor uitvoering ervan. Want alles dat beweegt – en dat is dus alles in tijd – vereist energie en bestaat uit vorm (materie, nul-materie of anti-materie).
Ondanks dat alles technisch mogelijk is, hoeft niet alles technisch haalbaar te zijn; kosten en baten vervullen de meerwaarde van een doel. Ook bereikt deze filosofie een paar dromen en paradoxale vraagstukken wat betreft tijd- en het reizen door tijd, maar opent een reeks van anderen. Het staaft bijvoorbeeld niet het zogenaamde ‘Butterfly Effect’, en pleegt een aanslag op ‘terugreizen’ in de tijd (het verleden dat verandert, voorkomt de toekomst niet want het verleden creëert een alternatieve stroom terwijl de ‘toekomst’ zich in stand houd). Echter maakt de filosofie achter dit denken supersnel transport mogelijk – en breekt het Einsteins lichtslimiet. De geest is techniek. Emoties zijn techniek. Kennis is techniek. Liefde is techniek.
Hoewel techniek voelt als iets ‘kouds’ en robotachtig, is de filosofische techniek wonderlijk. Zoals een idee (óók techniek) kan zorgen voor stroomversnellingen in cultuur en vooruitgang, betekent techniek de reden voor vooruitgang. Techniek is duidelijk en verklaard met hoe, wat, waar én waarom. Techniek heeft namelijk een doel op zichzelf – beweging. Het zou een wereldgodsdienst moeten zijn; rationeel, duidelijk en technisch haalbaar!