Posts tonen met het label techniek. Alle posts tonen
Posts tonen met het label techniek. Alle posts tonen

donderdag 8 maart 2012

Filosofie en techniek: Alles is techniek


“Alles is relatief – en alles is techniek.”
                                                - Sam Rain
Sir Isaac Newton had een obsessie voor het fenomeen beweging; de wet van Newton, en de eenheid naar hem vernoemt, zijn een stempel geweest waar vele natuurkundigen op voor konden borduren. Techniek daarin tegen heeft een minder filosofisch imago; waar men veelal het collectieve gedachtegoed deelt dat techniek het handigheidje is voor de natuurwetenschappen.
Op moment van dit schrijven, heb ik geen boek gelezen over filosofie en techniek; tijdens het lezen over quantumfysica bedacht ik dat er over techniek zelden iets filosofisch wordt geschreven. En ik beleefde zo mijn ‘Eureka!’ moment (zonder badkuip). Ik bedacht mijn theorie als filosofisch standpunt: alles is techniek!
Om te bepalen dat ‘alles’ techniek is, is het belangrijk om te weten, volgens de Wet van Sam over Techniek, hoe men techniek zou definiëren – of beter gezegd hoe ik dit zou definiëren. Techniek is een mechanisme dat door middel van beweging een andere beweging voortbrengt om een bewegingsstroom te beïnvloeden.
Tijd is een beweging. Al staat een object qua locatie ‘stil’, beweegt deze altijd nog door de tijd. Tijd is een mechanisme van beweging; onze planeet draait om haar as én om de zon, waardoor alles op aarde constant in beweging is. Zonder beweging zou leven niet mogelijk zijn noch vooruitgang qua ontwikkeling. Omdat tijd een mechanisme is dat door middel van beweging een andere beweging voortbrengt en vele bewegingsstromen beïnvloed, betekent dat volgen de Wet van Sam over Techniek, dat alles binnen tijd én tijd zelf bestaat uit Techniek. Waarom dit zo bijzonder is volgens mijzelf? Omdat een mechanisme een algoritme is; en nerds als ikzelf houden van algoritmes!
Het filosofische aspect is dat iedere oorzaak van ieder ‘iets’ een Bewegend karakter heeft; zoals de scheikunde reactie vergelijkingen kent, verklaart de Wet van Sam over Techniek dat alles wat er ‘is’, verklaard kan worden door een bewegende kracht. Het Yin-Yang symbool heeft hierdoor een meerwaarde verkregen voor techneuten; alles is in beweging, dus techniek!
Een aparte zijtak in deze filosofie is dat ieder vraagstuk ‘opgelost’ kan worden door de oorzaak te vinden en deze technisch te beïnvloeden voor andere resultaten. Alles is dus mogelijk dat te bedenken is – maar de materialen en benodigde energie kunnen buiten vermogen vallen voor uitvoering ervan. Want alles dat beweegt – en dat is dus alles in tijd – vereist energie en bestaat uit vorm (materie, nul-materie of anti-materie).
Ondanks dat alles technisch mogelijk is, hoeft niet alles technisch haalbaar te zijn; kosten en baten vervullen de meerwaarde van een doel. Ook bereikt deze filosofie een paar dromen en paradoxale vraagstukken wat betreft tijd- en het reizen door tijd, maar opent een reeks van anderen. Het staaft bijvoorbeeld niet het zogenaamde ‘Butterfly Effect’, en pleegt een aanslag op ‘terugreizen’ in de tijd (het verleden dat verandert, voorkomt de toekomst niet want het verleden creëert een alternatieve stroom terwijl de ‘toekomst’ zich in stand houd). Echter maakt de filosofie achter dit denken supersnel transport mogelijk – en breekt het Einsteins lichtslimiet. De geest is techniek. Emoties zijn techniek. Kennis is techniek. Liefde is techniek.
Hoewel techniek voelt als iets ‘kouds’ en robotachtig, is de filosofische techniek wonderlijk. Zoals een idee (óók techniek) kan zorgen voor stroomversnellingen in cultuur en vooruitgang, betekent techniek de reden voor vooruitgang. Techniek is duidelijk en verklaard met hoe, wat, waar én waarom. Techniek heeft namelijk een doel op zichzelf – beweging. Het zou een wereldgodsdienst moeten zijn; rationeel, duidelijk en technisch haalbaar!

zaterdag 11 februari 2012

Applicaties ontwerpen: De techniek voor Interactieve Applicaties


“Een technische oplossing bestaat uit een mix van technologie en ideeën.”
                                                                                                            - Sam Rain
Strategieën, ideeën en fundamenten klinken zo mooi op een Powerpointje, maar wat is er praktisch gezien nodig aan kennis om actiebewust te ontwerpen binnen het technisch proces? Als je conceptueel buiten de zandbak speelt, ben je dan ook meteen het zand kwijt? Nee, je gebruikt precies dezelfde bouwstenen, maar het voordeel dat je van te voren weet waarover je moet gaan nadenken!
Actiebewust ontwerpen betekent dat er over dezelfde informatie dieper wordt nagedacht, namelijk in de volgende 4 segmenten:
-       de boodschap als informatieblok, die gezamenlijk de technische ‘content’ zijn;
-       de opmaak van deze informatie qua plaatsing, kleur en typografie;
-       de dynamiek van informatie, met name de opvraag, plaatsing en speciale effecten;
-       de interactie van informatie, waarvan linking en terugkoppeling centraal staan.
Zoals bij vele strategieën, wordt het in de techniek een spaghetti gevecht, waarbij het zelden voorkomt dat technologie zich in nette proporties verdeelt over het bord. Actiebewuste ontwerpen vereist Actiebewust programmeren, waarbij er dus eigen fundamenten voor nodig zijn:
·      alle informatie is verdeeld in blokken en altijd afkomstig uit een database;
·      elk informatieblok is een individueel object en dient zo behandeld te worden;
·      elk object heeft een referentie naar zijn opmaakt;
·      elk object heeft een referentie naar zijn dynamiek;
·      elk object heeft minimaal 1 beschikbare actie;
·      objecten kunnen geplaatst worden binnen een ‘canvas’.
Om al deze fundamenten toe te passen is er een scala van technologie nodig: sjablonen, styling, scripting voorzijde, scripting achterzijde en databeheer. Iedere technologie plaatst zijn voetafdruk binnen het actiebewust ontwerpen; echter is het de methodologie wat een applicatie écht interactief maakt. Deze methodologie luidt dan ook:
“Elk formulier, venster of canvas bestaat uit individuele componenten, die elk zijn eigen interactie kent, zonder het ontwerp te breken.”
Het ‘losse’ componenten gebruiken is in zijn innovatie niet nieuw; het wordt veelvuldig toegepast om informatie blokken en techniek te hergebruiken. Echter is actiebewust programmeren gericht op het individualisme van informatie, waarbij hergebruik een bijkomend voordeel is.
De grootste opgave is het kiezen tussen het ‘zelf’ ontwikkelen of een bestaand platform, waarvan het laatste de voorkeur heeft voor actiebewuste applicaties. Omdat technologie vaak volwassen moet worden, kosten de kinderziektes vaak het qua tijd enorm veel om de spaghetti weer om te snoeren als het onder de kap misgaat. Ook nemen platformen veel technisch voorwerk uit de handen, zoals database koppelingen en dynamische informatie uitwisseling.
Omdat informatie relationeel is, hoeft het niet ten koste te gaan van zijn individuele waarde; vaak, omwille voor interactiviteit, zijn de individuele kenmerken waar men validatie en controle over wilt hebben. Hoewel het jaren geleden al mogelijk was, werd het MVC (Model-View-Controller) zelden voor dit doeleinde gebruikt; terwijl dit principe de kracht van modulariteit voor zulke doeleinden in het ontwerp gebakken heeft. Het controller object ‘regelt’ immers de communicatie en uitwisseling van informatie tussen voor- en achterzijde, zodat een terugkoppeling ook echt haalbaar is (en dus interactiviteit).
Actiebewust programmeren leeft dus op het principe van actie-reactie. Als informatie geen actie teweeg kan brengen (al is het de mogelijkheid om het te delen of printen), is de informatie slechts een statisch gegeven. Je hoeft niet het wiel opnieuw uit te vinden om een slipcursus te volgen.

Meer lezen over Informatie Technologie? Klik hier voor de inhoudsopgave voor alle artikelen!