Posts tonen met het label media. Alle posts tonen
Posts tonen met het label media. Alle posts tonen

maandag 21 januari 2013

Angstcultuur wordt gekweekt


"Angst is een gevaarlijk machtsmiddel."
                                                  — Sam Rain
Mensen zijn zich er niet van bewust. Angst ziet men als een persoonlijk begrip gekoppeld aan negatieve ervaringen. Angst is een biologisch mechanisme dat voorkomt dat we domme dingen doen. Praktisch gezien verhoogt angst onze overlevingskansen, maar het maakt ons tevens vatbaar voor manipulatie. Angst beïnvloedt ons gedrag.
Psychologen en zelfbenoemde deskundigen zullen het met me eens zijn — ieder mens heeft angst als het ware ingebouwd; hoe we met deze angst omgaan kan veelal omschreven worden als het 'vecht- of vluchtgedrag'. Wie geconfronteerd wordt met angst, afhankelijk van de intensiteit, zal van nature met een vecht- of vluchtreflex reageren. Maar omdat we als mensen flexibel zijn kunnen we, heuristisch gezien, deze reflexen onderdrukken en zelfs veranderen. Zodoende kunnen we aangeleerd reageren op angstsituaties.
Het natuurlijke reflex is genetisch — er zijn nu eenmaal mensen die van nature een actiever vechtgedrag hebben of mensen die vaker reageren met vluchtgedrag. De schrikreactie wordt naarmate de ervaringen die mensen meemaken aangepast om met het schrikpatroon om te kunnen gaan. Dankzij deze 'intelligentie' zullen mensen die opgroeien in de rimboe niet zo snel een fobie hebben voor dieren, echter zullen zij slapeloze nachten krijgen door bijvoorbeeld een monotoon gegenereerd geluid, in tegenstelling zoals vele van ons op de maandagochtend zullen reageren op het alarm — we zijn het 'gewend' geraakt.
Wie het vechtgedrag vertoont wordt veelal gezien als 'dapper', 'moedig' of 'dwaas' en het vluchtgedrag zijn de tegenpolen. Hoe dan ook, angst doet ons bewegen; door angst maken wij sneller beslissingen. Ook op de lange termijn. En dat weten overheden, media en andere opportunisten — wie angst zaait, doet mensen bewegen.
De westerse media gebruikt angst om te shockeren — sensatie verkoopt en nieuws geeft nu eenmaal de nodige discussies. Daarom zijn oorlogen 'hot', en voelt iedereen de crisis meer geestelijk dan daadwerkelijk in de portemonnee. Angstcultuur wordt ook veelal gebruikt door dictators en andere bezetters — het stellen van 'voorbeelden', zoals executies. Met een duidelijke boodschap — wees bang.
Neem nu eens de eindtijd voorspellingen. De wereld vergaat dan, of spoedig. En stel, dat je het gelooft — dan ben je dus in de ban van de angst dat dit gaat gebeuren. Dezelfde angst die je doet handelen naar het denkbeeld dat geschapen wordt. Want er zijn altijd 'feiten' of 'bewijzen' die overlegd worden, die erop wijzen. Angst maakt kwetsbaar. Angst wordt daarom goed gecultiveerd door hen die mensen willen bewegen naar een bepaalde richting. Kijk naar de val van regeringen. Kijk naar de revoluties van vrijheidsstrijders. Het tactisch gebruik van angst om paniek te zaaien. Want cruciale veranderingen, dat levert een hoop stress op.
En of het nou de eindtijd is, een oorlog uitbreekt met rellen of dat de muntwaarde in elkaar zakt — als het komt, dan komt het. Chaos is namelijk wat anders dan paniek. Want paniek, tja, is een massale angst die mensen doet bewegen. Immers, een kat in nood maakt rare sprongen.
©SamRain
Angst

zaterdag 10 maart 2012

Mediatraining: Een 'must' of common sense?


“Een bestel als Powned! Onderstreept PR als vaardigheid.”
                                                                                    - Sam Rain
De angst van het Binnenhof zijn media zoals Powned!, dat ongevoelig en zonder verdoving journalistieke tandheelkunde uitvoert. Van weblog tot omroep is het Newstertaiment van de GeenStijl-geest een strakke formule – voor de één onfatsoenlijk, voor de ander zeer vermakelijk.
Het aantal mediatrainingen én de vorm van boeken, cursussen en spin doctors zijn in waarde gestegen dankzij ‘brutale’ media. Zijn ze echt nodig en werken ze ook echt? Iedere politicus kan niet zonder, zou ik zeggen; je imago, reputatie en opinie van je achterban leeft door media – van weblog tot CNN. Als je niet om kan gaan met de pers, ben je niet geschikt voor een politieke functie. Punt.
Een speciale mediatraining voor brutale media klinkt meer als een cursus ‘Anger Management’, dan weten hoe men dient om te gaan met de traditionele pers. Monoloog woordvoeren betekent afstand creëren; brutale media zoeken de discussie – de bron wordt getoetst op echtheid. Door mensen te confronteren met feiten, gaat het vooral om de reactie daarop. Misschien zijn veel vragen ‘onfatsoenlijk’ – of ronduit ranzig – maar persvrijheid ís persvrijheid. Als een politiek figuur zich niet kan beheersen óf zulke pers negeert alsof deze minderwaardig is, creëert men een imago en reputatie gelijkerwijs.
Is er een training om met BNN-verslaggevers of Rutgers om te leren gaan? Want zijn het juist niet hun talenten om zulke barrières te omzeilen? Ik ben van mening dat pers nog altijd publiciteit blijft en dat negatieve publiciteit óók publiciteit is; echter is het doel van pers om vrije opinie te verspreiden onder hun gelijkgestemmige achterban – en laten dat die van de brutale media nu de jongeren (en young of mind) zijn. Volgens mij heb je dan aan incasseringsvermogen en gevoel voor humor genoeg aan een basistraining.
©SamRain
Media

zondag 4 maart 2012

Dieper in cultuur: De macht van media


“Mensen lijken op apen, omdat ze zich zo vaak gedragen.”
                                                                                    - Sam Rain
De media is vaak het ‘bokje’ van alles; tienermoordenaars verwijten MTV en XBox-spelletjes, politici de kranten en nieuwszenders, BN’ers de paparazzi en modebladen. Massaal een bericht ontvangen is aan de orde van de dag en wij twijfelen zelden aan de berichtgeving wanneer wij de ‘autoriteit’ erkennen als leider. De media bepaalt de cultuur van mensen die eraan blootgesteld worden – mits deze haar autoriteit erkennen.
Media wordt bedreven door collectieve partijen; waar mensen een gezamenlijk doeleind hebben ontstaat een belangengroep die baat heeft aan de verstrekte informatie. Informatie wordt wellicht gezien als een passief ‘iets’, maar de werkelijkheid is dat alles in onze belevingswereld bestaat uit informatie. Zonder informatie nemen we niet waar en kunnen we niets beslissen; echter discrimineren we informatie naar ons eigen belang. Waarom koopt men een krant? Waarom koopt men een pornografisch blad? Waarom kijkt men soaps? Waarom kijkt men nieuws? Wij doen dat allemaal in ons eigen belang.
Wij leven echter zelden in isolement; onze belangen zijn zelden uniek en daarom leven we in gemeenschap. Media verschaft ons informatie zonder dat we een veelvoud bronnen moet raadplegen, met als voorwaarde dat we de gekozen media kiezen als autoriteit op het gebied van ons belang. Omdat we belangen delen, vormen dezelfde belangen de grondslag voor onze cultuur. Als een populair blad ‘uit onderzoek’ de zomertrend bepaald heeft, zullen de belanghebbers van uiterlijke status zich daaraan conformeren. Iedere vorm van media heeft invloed; zolang zij maar gezien wordt als autoriteit – van wereldwijd nieuwsuitzender tot knullig gekopieerd studentenblaadje. Wij absorberen waar wij belang bij hebben.
De media wordt vaak dan ook als negatief afgestempeld door andere cultuuraanhangers; de belangen van de zogenaamde gevestigde orde ‘botst’ met die van hen. Beide zijn de bewegers van een massacultuur; hoe meer culturen gelijk zijn, hoe minder die een bedreiging zijn.
De Holocaust en zelfs de hoogtijden van Adolf Hitler was niet mogelijk geweest zonder de propaganda machine. George Bush junior had geen president kunnen zijn zonder Fox News. Zouden we Al-Quaida kennen zonder CNN of Al-Jazeera? Media bepaalt de cultuur; zonder de afschuwelijke beelden van de Twin Towers zou er wereldwijd geen culturele ‘haat’ zijn tegen de Arabische landen. Men heeft cultuur ‘bijgeleerd’ geen sympathie te hebben voor ‘de vijand’.
Zo hebben weinig Nederlanders ooit een probleem gehad met Pakistan. De media echter heeft (niet onterecht) de natie bestempeld als bolwerk van corruptie en terrorisme. De westerse cultuur heeft dit geassimileerd in haar collectief denken; het resultaat was duidelijk merkbaar in de aandacht voor hulp tijdens de grote rampen die delen van het volk trof, die niet behoort tot het bolwerk van extremisten. Al handelt men niet naar de collectieve denkbeelden, men is bij blootstelling al beïnvloed door de informatie.
De macht van de media zet haar stempel op de cultuur van groot tot klein aspect. Ons schoonheidsbeeld, onze klederdracht, onze muzieksmaak, onze voorkeuren, maar ook onze allianties en vijanden. Zolang de media van onze keuze niet ‘botst’ met onze eigen belangen oefent zij grote invloed uit op onze cultuur. Vaak is dit positief voor ons als mensheid; net zo vaak is het negatief voor ons als individu.
©SamRain
Macht van media