Posts tonen met het label communicatie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label communicatie. Alle posts tonen

zondag 14 april 2013

Oorlogsstrategieen gebruiken om conflicten op te lossen


“Maak van je nadeel een voordeel.”
                                                - Sam Rain
Iedereen komt eens in een situatie die groter is dan ze op dat moment aankunnen. Rationeel denken lijkt een goed advies, maar onder hoogspanning voelt het alsof je verstand op slot staat. En dan kun je beter voorbereid zijn; een denkpatroon hebben bij de breuk van een patroon.
Je denkreflexen dien je te trainen voor conflictsituaties; door ieder conflict te beschouwen als een oorlogssituatie kunnen oorlogsstrategieën toepasbaar worden. Allereerst zijn er maar 6 opties in zo’n situatie: vrede, oorlog, onderduiken, diplomatie, belegeren en manipulatie. Drie opties vallen onder een ‘vreedzame aanpak’ en drie opties vallen onder een ‘agressieve aanpak’.
‘Ken jezelf en je vijand’, is een wijsheid uit de ‘Kunst van Oorlogsvoering’ – maar besef dat het meer gaat om wie je kent, dan wie je bent. Macht wordt gegeven door een groep, zodoende dat je ‘de vijand’ inschat als zodanig. Wie kan leiden, wie kan handelen en hoe ver reikt hun motivatie? Wat is hun doel en hoe bereiken ze deze? Ken je vijand – hun agenda, hun middelen en hun kansen.
De omgeving speelt een belangrijke rol; waar ben jij in het voordeel, zij in het nadeel en vice versa. Waar je tegenstander in het voordeel staat, daar ligt de kans om een overwinning te behalen; preventief voorkomen dat je vijand in een dergelijk voordeel komt is óók een overwinning. De doelstellingen van je tegenstander saboteren voorkomt immers dat ze deze bereiken; een oorlog win je met meerdere overwinningen. Zaken als bewegingsvrijheid, strategisch voordeel, zichtbaarheid en hulpbronnen of geallieerden zijn een opsomming van de omgevingsfactoren.
Weet wat je wil winnen – hou je ogen op de hoofdprijs. Macht, aanzien, geld, middelen en terrein zijn typische doelen, toch dien je rekening te houden met irrationele doelen zoals wraak, eer of gewoon waanzin. Besef ook meteen wat je hebt te verliezen – het goed inschatten van de risico’s. Iedere strijd kent risico’s; hoe minimaal ze ook lijken.
Alles gaat efficiënter wanneer je een plan volgt; een degelijk plan bedenken doet men vaak uit het hoofd, maar neerkalken is vaak een heldere manier om een situatie te analyseren: observeer, evalueer en verbeter. Maak scenario’s – acteurs, omgeving, middelen en doelstellingen. Vaak oppert men het ‘plan B’, maar richt je liever dan op een ‘Exit route’; weet je verliezen te nemen, tenzij je ‘plan B’ een cruciale strijd kan overwinnen.
Ken je sterktes, maar vooral je zwaktepunten – je vijand zal zich altijd op de zwakke plaatsen mikken. Houd je zwaktes voor je tegenstander geheim; wat men niet van je weet, kan men niet tegen je gebruiken. Heb geduld – een vaardigheid die onmisbaar is. Geduld is niet afwachten, maar observeren tot de kans zich voordoet om te handelen. Weet dus wat je wil gaan doen, bedenk de factoren waardoor een kans zich kan voordoen en observeer totdat deze zich voordoen.
Wees voorbereid; oefening baart kunst. En de kunst om conflicten tegen te gaan, ligt in bewustwording van de situatie.

zondag 3 februari 2013

Mensen kun je programmeren


"Ieder mens is een systeem."
                                            — Sam Rain
Er zit macht in het begrip communicatie. Mensen gedragen zich aan de hand van de informatie die ze krijgen. Gedrag kan zowel intrinsiek zijn alsmede zich uiten in gedrag wat geobserveerd kan worden. Er zijn twee sleutels in het begrijpen hoe communicatie gebruikt kan worden om mensen te bewegen met behulp van informatie.
In de communicatie draait het om de zender, de boodschap en de ontvanger. Wat meestal wordt weggelaten uit het diagram is de autoriteit van de zender en de evaluatie van de boodschap door de ontvanger. Wanneer de zender door de ontvanger wordt erkend als die van een hogere autoriteit en de boodschap in het eigen belang is van de ontvanger, kan men vrijwel zeker zijn dat het gedrag van de ontvanger door de zender gestuurd kan worden mits deze de kennis heeft hoe de ontvanger de zender en de boodschap beschouwd.
Als de zender geen autoriteit heeft over de ontvanger, dan is deze alsnog vatbaar voor de boodschap indien deze het eigen belang dient. Zo zal iemand die een autoriteitsrol heeft gemakkelijker iemand kunnen bewegen tot 'het zetten en brengen van koffie', al zouden beide mensen fysiologisch geheel gelijkwaardig zijn. Wanneer de autoriteitsrol absent is, zou de ontvanger het eigen belang hebben om de boodschap te accepteren als een commando. Indien er geen eigen belang speelt — al zou dit omschreven worden als aardig gevonden willen worden — dan wordt de boodschap vrij vaak genegeerd.
De aanwezigheid van een autoriteitsrol bepaald dus mede onze beïnvloedbaarheid. Deze rol hoeft niet eens de rol van 'baas' te zijn, maar kan ook voortvloeien uit bijvoorbeeld de betrouwbaarheid. Bedrijven maken hier zorgvuldig gebruik van — in reclames bijvoorbeeld — maar ook publieke rollen. Wie de politie niet als een autoriteit beschouwt, zal van deze de boodschap ook niet onmiddellijk accepteren, tenzij het in het eigen belang dient.
De persoonlijke waarden die worden afgewogen tegen de waarden in de boodschap is een individuele evaluatie; wanneer deze in het voordeel zijn van de ontvanger, krijgt de inhoud een gewicht toegewezen. Het gewicht van de persoonlijke waarde bepaalt hoe sterk de ontvanger zich bewogen voelt om gedrag te vertonen dat conform is aan de inhoud van de boodschap.
Zodoende kunnen boodschappen ook dusdanig suggestief zijn dat ze voor de ontvanger bijna niet opvallen, maar voor de zender een machtsmiddel zijn. Zo gaat het ook bij onderhandelingen — eerst wordt de autoriteit vastgesteld, waarna de doelstellingen worden gezonden naar de ontvangers. De gezonden boodschap wordt voornamelijk samengesteld met de voordelen voor de ontvanger, zodat deze de informatie zal evalueren en zich zal conformeren aan het gedrag.
Denk er maar eens over na. De macht over anderen komt uit jezelf.
©SamRain

maandag 25 juni 2012

Communiceren zoals het moet

Duidelijk zijn en gevonden worden

“Zeg wat je gaat doen en hoe lang je erover doet.”
                                                                        - Sam Rain
Als professional is spreken zilver, zwijgen nepgoud en terugkoppelen platina. Feedback geven maakt de cirkel rond; conventioneel besturen houdt vaak een ‘wachttijd’ aan voor deze terugkomt met de officiële mededeling. Terugkoppelen hoeft niet perse een antwoord te zijn op een vraag; sterker nog, effectief feedback geven is enkel mededelen wat men gaat doen met de informatie.
Goede feedback bevat 3 componenten: bevestiging, actie en een termijn van vervolg of beslissing. Bevestigen wilt zeggen dat de informatie is begrepen door de ontvangende partij – de zender is daardoor gerustgesteld over de uitwisseling. De actie hoeft niet altijd een kettingreactie te zijn – meenemen naar een intern overleg of zelfs ‘parkeren’ zijn óók acties. De termijnbepaling verschuift het verwachtingspatroon naar een planning; zelfs bij een directe beslissing is het stellen van een termijn voor evaluatie doeltreffend.
Duidelijke feedback motiveert ook; het ‘waarom’ van de actie legt een gewicht aan de informatie, zonder ruimte te creëren voor eigen opvattingen van de zender. Ook wekt motivatie de nodige sympathie op, waardoor de zender de beslissing of actie eerder accepteert. Naast motivatie, is het handig om de kern van de actie zo bondig mogelijk over te brengen. Sleutelwoorden (of vakjargon) zijn effectiever dan een uitgebreide uitleg; ze maken van een actieomschrijving een ‘werkwoord’.
Parkeren is een sleutelwoord, die gebruikt wordt om informatie in de ‘wacht’ te plaatsen. Soms is informatie niet volledig om een beslissing te maken en vereist het nader onderzoek of overleg.
Wat betreft de klacht over de afdeling Inkoop, parkeer ik deze kwestie, totdat ik de manager gesproken heb. Ik verwacht hem te spreken binnen twee weken. De volgende maandelijkse vergadering kom ik hier op terug.
Soms kan een beslissing niet alleen gemaakt worden; de ‘impact’ van een situatie kan zich dan voordoen op meerdere niveaus. Als men escaleert, moet er op hoger niveau gesproken worden.
Als ons systeem aangepast moet worden, kan ik dit niet zonder overleg goedkeuren. Ik zal deze informatie escaleren en bij het senior team ter sprake brengen. Overmorgen kom ik hier op terug.
Vaak is er een voorbode van onheil; gezonde paranoia is goed, maar paranoïde beslissingen niet. Monitoren betekent een proces in de gaten houden en bij de bevestiging van problematiek wordt er meteen actie ondernomen. Een ‘monitor’ beslissing bepaalt een maatregel in het geval wanneer een indicator overschreden wordt.
Laten we de kantoormiddelen op kwantiteit monitoren. Wanneer er wekelijks meer derving plaatsvindt dan 2%, gaan we over op een verzoekformulier. Over drie maanden evalueren we de meting.
Een situatie kan hoge prioriteit hebben in het belang van het bedrijf. In plaats van een sleutelwoord of het woord ‘prioriteit’ te gebruiken, is het vaak duidelijker om nadruk te leggen op een termijn – direct, onmiddellijk, binnen..., zodra... of meteen.
Het netwerkprobleem belemmert alle kernactiviteiten. Ik zal direct contact opnemen met de IT-afdeling en inzetten om het probleem voor de middagpauze op te lossen.
Communiceren is een vaardigheid, snelheid wordt bepaald door het maken van keuzes. Bij informatie waarvan men actie verwacht gaat het dan om a) onderzoeken, b) overleggen, c) orchestreren, d)g goed- of afkeuren, of e) overdragen. Keur nooit te snel iets goed of af; ad hoc beslissingen worden vaak verwacht door hen die niet verantwoordelijk zijn. Wees snel in het anticiperen wat je gaat doen, in plaats van ‘op te ruimen’ – leidt je organisatie duurzaam!
Meer lezen over het onderwerp Management? Klik hier voor een inhoudsopgave naar alle artikelen!

©SamRain
Communiceren

donderdag 19 januari 2012

Consultancy als ambacht: Verkopen door amplificatie


“Een bloem op de puinhopen, een klaproos door al dat grauw”
                                                                                    - C. Schouwenaars
Presenteren werkt pas echt effectief, wanneer de presentator zich goed kan ‘amplificeren’. Hiermee bedoel ik dat hij of zij een deel van de boodschap versterkt in vergelijking met de rest van de informatie. Amplificeren is een vaardigheid waarbij timing en finesse essentieel zijn voor succes; maar na veel moeite en inspanning is het dan ook een uiterst effectief middel in communiceren.
Er zijn 3 belangrijke sleutels in amplificeren:
* verbale informatie: het geluidsniveau, snelheid en volgorde
* visuele informatie: beweging, kleur en conformiteit
* herkenbare informatie: identificeerbare ervaringen en opvattingen.
Verbale amplificatie
Wanneer we van geluidsniveau veranderen, worden toehoorders ‘opgeschikt’; zonder dat we het door hebben, ontwaken we een scala van neurotransmitters waardoor onze alertheid groter is dan normaal. Goede presentatoren hanteren dan ook twee geluidsniveau’s: het normale, verstaanbare niveau voor gedetailleerde informatie en het hardware niveau voor kernpunten. Door van verbale snelheid te wisselen wordt een grote hoeveelheid informatie niet ‘monotoon’ – een toehoorder raakt minder snel ‘ontspannen’ en blijft dus alert. Volgorde van informatie is tevens een onderdeel in hoe informatie wordt onthouden. Een opvatting of kernpunt, gevolgd door een geschetst beeld dat een emotie oproept en eindigend met een identificeerbare conclusie; deze volgorde forceert informatie om in het lange termijn geheugen opgeslagen te worden en een toehoorder te sturen. KEBIC is een handig ezelsbruggetje om te onthouden, wanneer je een presentatie voorbereid met cuecards of ‘slides’.
Visuele amplificatie
Vraag het aan iedere schilder; kleuren zijn een mystieke wetenschap op zichzelf. Er zijn drie primaire kleuren: rood, geel en blauw. Deze drie kleuren zijn de basis van alle andere kleuren, maar hebben nog een ‘speciale’ eigenschap: ze kunnen andere kleuren laten ‘uitsteken’. Daarnaast reageren mensen ook op kleuren; rood is een bekend voorbeeld om alertheid op te wekken, terwijl blauw juist ontspannend werkt. Goede presentatoren bewegen met hun lichaam (onder het mom van body language) echter is het pure feit dat beweging ons pupilreflex overuren laat draaien. Onbewust verrichten we dus inspanning, en onbewust zijn we alerter. Goochelaars maken dankbaar gebruik van dit automatisme; waarom wandelen die assistentes rond en waarom maken ze van die gekke bewegingen met hun vingers? Onze ‘focus’ werkt als een ‘hersenspier’ die wordt aangeroepen door het autonome zenuwstelsel. Conforme beelden stellen ons gerust; wanneer we steeds nieuwe beelden ontvangen die desastreus verschillen, vertrouwen we bron van de informatie niet meer. Te veel wisselende beelden overbelaadt onze hersenen en genereren een ‘paniekaanval’; onbewust zijn we zo alert dat we informatie op visueel gebied als gevaar gaan zien. Daarom zijn ‘huisstijlen’ en logo’s belangrijk om informatie als betrouwbaar over te laten komen.
Herkenbare informatie
Een voorbeeld schetst een identificeerbare situatie; zonder identificatie heeft een toehoorder geen sympathie voor de boodschap. Mensen koppelen informatie aan informatie, maar het uitgangspunt is dat ze het aan zichzelf koppelen. Wanneer informatie niet te koppelen aan onszelf, dan wordt de informatie irrelevant. Daarnaast onthouden onze hersenen eerder een situatie dan een regel tekst van 10 woorden; er is zelfs een speciale hersenfunctie voor: het episodisch geheugen!

Meer lezen over Consultancy? Klik hier voor meer de inhoudsopgave van alle artikelen!
©SamRain
Amplificeren

woensdag 18 januari 2012

Consultancy als ambacht: Verkopen door overredingskracht


“Een juist moment verleent een klein geschenk bijzondere waarde.”
                                                                                                - Menandros
Iedere consultant ‘verkoopt’ immateriële producten; kennis is immers een vorm van intellectueel eigendom dat wordt ‘geleased’ door bedrijven. Het nadeel van immateriële producten is dat ze geenszins ‘tastbaar’ zijn; een consultant moet een beeld schetsen van een oplossing en daarbij staat óf valt zijn of haar ‘verkoop’. Gelukkig is er een wapen ten hande voor consultants: overredingskracht.
 Wanneer mensen overtuigd worden van een opvatting is dit niet afkomstig van een enkele factor. Mensen zijn behoorlijk schuw wanneer iets afwijkt van hun eerdere opvattingen; het vereist dan ook een goed voorbereid repetoire om mensen te synchroniseren aan de route welke je voor ogen hebt. Communicatie is daarom een zeer interessant onderwerp voor consultants; het is toegepaste psychologie met meer spanning én praktisch in hun vakgebied.
Communicatie kent vele zijden; echter is de basis voldoende om goed te leren overtuigen. Dit is het model dat je vast al kende:
 ‘Don’t shoot the messenger’ is een bekend spreekwoord; echter speelt de boodschapper een cruciale rol wanneer het gaat om overredingskracht. Mensen moeten eerst ‘open’staan voor suggestie, wilt men de boodschap accepteren. Vaak onbewust rekenen we af op de criteria die we stellen aan de boodschapper: reputatie, sociale status, leeftijd, geslacht, deskundigheid, uiterlijk, karakter en stereotype. Hoewel mensen vaak zich de illusie maken dat ze niet discrimineren, weten ze diep van binnen dat ze eenmaal zo ‘hardwired’ zijn. Voor consultants gelden dan ook de ‘volgende’ kenmerken, willen ze een overtuigende rol spelen in de directiekamer:
-       De reputatie van deskundigheid; men betaald voor een ‘expert’ dus men verwacht een expert. Consultants zijn daarom ‘gespecialiseerd’ in een bepaald kennisgebied, zorg dat deze specialisatie bekend is bij de ‘ontvangende’ partij.
-       Uiterlijk speelt een rol; wel eens afgevraagd waarom zoveel consultants in pak rondlopen? De meeste omdat ze denken dat het ‘beleefd’ is, echter zorgt formaliteit voor autoriteit. Wanneer mensen de stimulus krijgen om formeel te reageren nemen ze veel duidelijker een gedragshouding aan; ze worden of dominant of onderwerpend (en beide zijn nog steeds gelijkwaardig wanneer het gaat om te overtuigen)
-       Verbaliteit is het medium waarin de boodschap wordt overgebracht. Een mededeling levert andere reacties op dan het stellen van vragen. Sommige consultants zijn agressiever in een dialoog, anderen nemen een passievere houding aan. Helaas houden de meeste consultants van hun eigen geluid; het gebruik van de verbale boodschap is bedoelt om opvattingen te ‘implanteren’, om uiteindelijk een beslissing te sturen
-       Identificatie is voor mensen belangrijk om open te staan voor suggestie. Het is daarom vaak effectiever om stereotyperend over te komen; als je gedrag ‘herkenbaar’ is, zullen mensen je dan ook eerder vertrouwen dan wanneer je ver buiten de boot ligt.
-       Presentatie met behulp van ‘eye-catchers’ zijn uiterst effectief. Ondanks dat onze hersenen overstroomt worden met visuele informatie, onthouden we alleen uitzonderlijke situaties zoals bewegingen, kleuren of afwijkende objecten. Wanneer mensen de focus hebben op een ‘object’ staan ze opener voor suggestie.
Hypnose werkt ook ongeveer op dezelfde manier; houd wel rekening mee dat niet ieder mens ‘redelijk’ is, en dat overredingskracht dan ook niet overal succesvol is.

Meer lezen over Consultancy? Klik hier voor de inhoudsopgave van alle artikelen!
©SamRain
Verkopen

maandag 19 december 2011

Programma's ontwerpen: De notatie van stroomdiagrammen


“Ein fremdwordt ist wie ein scharfes foto”
                                                            - Waggerl
Communicatie bestaat uit een zender, een boodschap, een medium/kanaal en de ontvanger als we de boekjes uit het voortgezet onderwijs moeten geloven. De boekjes lieten echter een zeer cruciaal element voor het gemak weg: het protocol. Echte communicatie vindt pas plaats als er afspraken gemaakt zijn hoe informatie wordt uitgewisseld. Een chinees en een braziliaan kunnen beide schreeuwen tot ze een ons wegen, zonder protocol maken ze alleen geluid en wisselen ze geen effectieve informatie uit. Ditzelfde principe geldt voor stroomdiagrammen; wanneer er complexiteit bij komt zijn er meer symbolen nodig. Om alle partijen te laten begrijpen wat er gebeurd in een diagram is er een conventie nodig. Dit ‘protocol’ voor stroomdiagrammen heet de ‘notatie’.
Notaties zijn geen wet, iedereen is vrij om z’n eigen notatie te gebruiken. Echter zou het onpraktisch zijn om geen gebruik te maken van de industrie standaard. De meeste symbolen zijn te vinden in de ClipArt van Microsoft Word / Powerpoint, maar ook op het Internet zijn er gratis iconen volop aanwezig die je kunt toevoegen om mee te ontwerpen. Dit zijn de meest gangbare symbolen. 

Vrijwel bekend zijn de punten voor start en eind, de activiteiten en de pijltjes die de ‘flow’ aangeven. De ruitvormige symbolen zijn voor conditionele besturing; soms mag er pas aan een volgende activiteit begonnen worden als er aan een selectie van criteria is voldaan. Ook kan het voorkomen dat er meerdere activiteiten gesplitst of samengevoegd moeten worden. Pas als alle activiteiten voltooid zijn tussen de splitsing mag er verder gegaan worden. De cirkelvormige symbolen geven een speciale situatie weer; meetpunten, tijd en datumschema’s of fout afhandeling. Kleuren werken als kenmerken van een specifiek soort activiteit. Het begrijpen van symboliek in notatie komt met ervaring; met name de artikelen over specifieke oplossingen en hun ontwerp zullen de meeste symbolen dan wel duidelijk maken.
Dit is de ‘Sam Rain Notatie’ en is een notatie bedoeld om technische oplossingen vorm te geven. Professionele vorgevingsapplicaties hebben vaak een eigen notatie, hoewel ze niet snel zullen afwijken van gangbare symbolen. Deze notatie maakt het wel mogelijk om 85% van alle huidige oplossingen compact en duidelijk te ontwerpen.
Voor deze notatie gelden de volgende regels:
-       stroomdiagrammen gaan van links naar rechts
-       er is altijd 1, en niet meer dan 1, normaal ‘startpunt
-       er mogen wel meerdere ‘eindpunten’ zijn
-       als lijnen elkaar overlappen, moeten ze beschouwd worden als individuele lijnen
-       overlappende lijnen zijn nooit een samenvoeging zonder specifiek symbool
-       start meetpunten mogen niet serieel zijn, elke meting moet individueel ook eindigen met een symbool
-       een fout-symbool aan een activiteit volgt een pad naar een activiteit wanneer er een fout optreedt. Een ‘los’ fout-symbool genereert een ‘fout’ en stopt de verwerking onmiddellijk
-       een notificatie aan een activiteit verzend een bericht naar een extern systeem; een ‘los’ notificatie symbool verwacht een bericht van een extern systeem
-       een ad hoc start symbool is een alternatieve methode van controle door middel van een niet-gedefinieerde methode toch invloed te hebben op de besturing, zoals een beheerdersfunctie
-       een klok symbool aan een activiteit vertraagd de voortgang voor een specifieke periode; een ‘los’ klok symbool start een activiteit binnen een bepaalde periode
-       de wachtrij is een symbool voor een extern systeem dat berichten synchroom verstuurd en staat symbool voor het ‘oudste bericht’ van dat systeem.

Meer lezen over Informatie Technologie? Klik hier voor de inhoudsopgave voor alle artikelen!

woensdag 30 november 2011

Consultancy als vaardigheid: De kracht in een gesprek houden


“Spreken is zilver, zwijgen is goud; luisteren en anticiperen zijn platina”                                                                                                                                 - Sam Rain
Als consultant sta je vaak blootgesteld aan dialoog of discussie. Soms kan de tegenpartij erg intimiderend overkomen en wordt de regie geleid door bijvoorbeeld de opdrachtgever, met alle nadelige consequenties. Communicatie regisseren is een vaardigheid; iedereen kan het leren en het is in elke situatie toepasbaar. Het is een kwestie van herkennen, anticiperen en toepassen.
Een stukje psychologie: mensen gedragen zich in diverse ‘modi’ om met dagelijkse situaties om te gaan. Deze ‘modi’ ontwikkelen zich gedurende hun jeugd. Invloed van ouders, school en andere sociale factoren spelen daarbij de grootste rol. Er zijn drie typische modi voor iedere volwassene: de modus van ontspanning (de volwassen staat), die van dominantie (de ouderlijke staat) en de modus van onderwerping (de kinderlijke staat). Ieder mens zal zich in een bepaalde staat bevinden gedurende een discussie, helaas zal dit niet altijd de volwassen staat zijn, welke een consultant ambieert.
De ouderlijke staat is een dominante positie die mensen innemen wanneer zij actief hun zin willen doordringen, rekening houden met alleen zichzelf. De kinderlijke staat plaatst iemand in een ‘slachtofferrol’ om door middel van emotionele chantage te manipuleren tot ze hun doel hebben bereikt. De volwassen staat gaat voor eigen beweegredenen, echter staat deze open voor compromis. Deze modus is de kern van elk mens, zolang deze ontspannen is. Elk persoon denkt bij voorkeur in de eerste plaats aan zichzelf; men wilt het ‘ego’ immers bevredigen.
De kracht van een gesprek zit in het herkennen van deze ego-modi. Als twee partijen zich in een kinderlijke staat bevinden, uit het op een welles-nietes (net zoals bij twee ouderlijke modi) en dus frustratie. Daarom zal een ‘mediator’ altijd de volwassen staat moeten behouden om niet ondergesneeuwd te worden als korte termijn doelstelling. Binnen afzienbare tijd zal dezelfde proberen te pogen om de tegenpartij in dezelfde modus te krijgen.
De ouderlijke staat domineren helpt niet. Vaak zijn het uitbarstingen van emotie en een redmiddel om controle te krijgen over een situatie waardoor men snel wilt vallen in de kinderlijke staat om zich defensief op te stellen of zelfs te onderwerpen. De ouderlijke staat zoekt daarom grip; geef het de geruststelling met argumenten, een gevoel van controle dat de ‘machteloosheid’ te niet doet. Wanneer de ouderlijke staat te niet wordt gedaan kan deze terugkomen in de ontspannen modus, nu kan er onderhandelt worden.
De kinderlijke staat oefent druk uit op de tegenpartij om gebruik te maken van zijn of haar middelen. Het erkent dat het geen controle heeft, maar zal koste wat het kost dusdanig manipuleren om de beweging te maken wat hen het beste uitkomt. Mensen zijn van nature hier gevoelig voor. Men wilt immers graag helpen; echter hebben ze niet door dat ze bewust gemanipuleerd worden. Door de ouderlijke staat van dominantie te gebruiken, wordt de kinderlijke staat nietig; er valt niet te onderhandelen en ze zijn al bewust dat zij de controle niet hebben. Wanneer dit punt is bereikt, dient de kinderlijke staat geen doel meer, en neigt zich dan naar de ontspannen modus.
De volwassen staat intimideert niet en laat zich ook niet intimideren. Vooral ontspanning is de sleutel; lichaamsstaal beïnvloed meer dan men zou denken. Verbaliteit is slechts 10% van de communicatie. Wanneer men alle drie de modi begrijpt en herkent is het mogelijk om allen ook toe te passen om bewust controle uit te voeren in iedere situatie; veel mensen zijn zich er namelijk niet bewust van wanneer zijzelf of anderen in een dergelijke modus bevinden.

Meer lezen over het onderwerp Consultancy? Klik hier voor het overzicht van alle artikelen!
©SamRain
Communicatie