Posts tonen met het label conflicten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label conflicten. Alle posts tonen

zondag 14 april 2013

Oorlogsstrategieen gebruiken om conflicten op te lossen


“Maak van je nadeel een voordeel.”
                                                - Sam Rain
Iedereen komt eens in een situatie die groter is dan ze op dat moment aankunnen. Rationeel denken lijkt een goed advies, maar onder hoogspanning voelt het alsof je verstand op slot staat. En dan kun je beter voorbereid zijn; een denkpatroon hebben bij de breuk van een patroon.
Je denkreflexen dien je te trainen voor conflictsituaties; door ieder conflict te beschouwen als een oorlogssituatie kunnen oorlogsstrategieën toepasbaar worden. Allereerst zijn er maar 6 opties in zo’n situatie: vrede, oorlog, onderduiken, diplomatie, belegeren en manipulatie. Drie opties vallen onder een ‘vreedzame aanpak’ en drie opties vallen onder een ‘agressieve aanpak’.
‘Ken jezelf en je vijand’, is een wijsheid uit de ‘Kunst van Oorlogsvoering’ – maar besef dat het meer gaat om wie je kent, dan wie je bent. Macht wordt gegeven door een groep, zodoende dat je ‘de vijand’ inschat als zodanig. Wie kan leiden, wie kan handelen en hoe ver reikt hun motivatie? Wat is hun doel en hoe bereiken ze deze? Ken je vijand – hun agenda, hun middelen en hun kansen.
De omgeving speelt een belangrijke rol; waar ben jij in het voordeel, zij in het nadeel en vice versa. Waar je tegenstander in het voordeel staat, daar ligt de kans om een overwinning te behalen; preventief voorkomen dat je vijand in een dergelijk voordeel komt is óók een overwinning. De doelstellingen van je tegenstander saboteren voorkomt immers dat ze deze bereiken; een oorlog win je met meerdere overwinningen. Zaken als bewegingsvrijheid, strategisch voordeel, zichtbaarheid en hulpbronnen of geallieerden zijn een opsomming van de omgevingsfactoren.
Weet wat je wil winnen – hou je ogen op de hoofdprijs. Macht, aanzien, geld, middelen en terrein zijn typische doelen, toch dien je rekening te houden met irrationele doelen zoals wraak, eer of gewoon waanzin. Besef ook meteen wat je hebt te verliezen – het goed inschatten van de risico’s. Iedere strijd kent risico’s; hoe minimaal ze ook lijken.
Alles gaat efficiënter wanneer je een plan volgt; een degelijk plan bedenken doet men vaak uit het hoofd, maar neerkalken is vaak een heldere manier om een situatie te analyseren: observeer, evalueer en verbeter. Maak scenario’s – acteurs, omgeving, middelen en doelstellingen. Vaak oppert men het ‘plan B’, maar richt je liever dan op een ‘Exit route’; weet je verliezen te nemen, tenzij je ‘plan B’ een cruciale strijd kan overwinnen.
Ken je sterktes, maar vooral je zwaktepunten – je vijand zal zich altijd op de zwakke plaatsen mikken. Houd je zwaktes voor je tegenstander geheim; wat men niet van je weet, kan men niet tegen je gebruiken. Heb geduld – een vaardigheid die onmisbaar is. Geduld is niet afwachten, maar observeren tot de kans zich voordoet om te handelen. Weet dus wat je wil gaan doen, bedenk de factoren waardoor een kans zich kan voordoen en observeer totdat deze zich voordoen.
Wees voorbereid; oefening baart kunst. En de kunst om conflicten tegen te gaan, ligt in bewustwording van de situatie.

zondag 9 september 2012

Familie, zaken, conflicten 2


“In Monopoly ken ik géén vrienden en géén familie.”
                                                                        - Sam Rain
Als je in een scheefgegroeide familie “zit”, mag je wel eens ‘meegenieten’ van de conflicten van anderen. In mijn familie wordt er gerefereerd aan “de familie” bij ernstig conflict alsof het over de Sopranos gaat.
Oom en neef beginnen een bedrijf. Zit geld in enzo. Mooie dromen over Porches, helikopters en bubbels – wie scheefgegroeide Hindoestanen kent, kent de sterke verhalen wel – die natuurlijk nooit zouden uitkomen.
Beide partijen zouden serieus risico lopen, maar gingen als Siamese tweeling het evangelie verspreiden. Het sprookje leek bijna realiteit te worden; na een jaar vonden de eerste kantoor ‘upgrades’ plaats en na twee waren de klanten niet aan te slepen. Een bestseller waard en een cover op Time Magazine – dachten ze.
Maar vanaf dag één zei ik tegen neef, dat het niet verstandig zou zijn. Met niet ‘veel’ woorden probeerde ik politiek correct te zeggen dat ze niet ‘compatibel’ waren. Zijn ego nam over en ik wist “niks” over dit soort dingen (met 2 bedrijven en een faillissement in de geschiedenis) – tja, succes meneer Hoogmoed.
De eerste “omen” mocht ik met eigen ogen meemaken; onkunde van oom leidde tot verspilling van neef’s liquide middelen (vanwege een technische fout die ik opmerkte en belangeloos vertelde aan neef). Een paar tientjes is wat anders dan een kwart miljoen. En dat rekensommetje maakte neef ook. Chirurgisch was het een wonder; de siamees transformeerde in twee geduchte krijgers met bloeddorst.
Niet lang daarna ging de blunderdoos open: de boekhouding was niet bepaald ‘koosjer’, aangekochte middelen gingen buiten elkaar om, terwijl de liquide middelen smolten als een goedkoop waterijsje op de zomerdag van tropische temperatuur. Neef wilde eruit. En neef wilde wat hem toekwam. Alleen de onderneming zou het niet aankunnen.
Zodoende maakte ze een ‘deal’ – na twee jaar zou neef worden ‘uitgekocht’ en dat door middel van een soort afvloeiing. Dit laatste zou in etappes gebeuren van 6 maanden – die uiteraard nooit konden worden gehaald. Iedereen die onderneemt en inkoopt of iets van cashflow weet, snapt dat het een behandeling is die even effectief is als ‘aderlaten’ bij een hartoperatie.
Ruzie. Feestjes en partijen gepolariseerd alsof Geert Wilders met iemand was meegekomen als verloofde. Zus van neef boos op “de familie” – want er werd ‘geen kant’ gekozen voor de wat ‘minder’ populaire neef (understatement). Zelfs politiek correct zijn mocht niet baten. Resultaat: wanorde.
Uiteindelijk mondde het zelfs uit tot een rechtszaak waar geen winnaars waren ondanks ‘gelijk’. En ze luidde, onbewust, hiermee het begin van het einde aan van wat eens gekenmerkt werd als “de familie”.

zaterdag 8 september 2012

Familie, zaken, conflicten 1


“When strong, appear weak. Brave, appear fearful.”
                                                                                    - Wang Xi
Familie en zaken gaan samen als je ook écht zaken kan doen met je familie. Vroeger had ik nog enige sympathie; sterker nog, mijn voorkeur lag bij familie. Helaas kan ik geen zaken doen met mijn familie – ze zijn namelijk gestoord.
Ergens voor 2000 was ik heel wat jonger, veel naïever, maar een talent in bloei. In het “Internet”-gebeuren lag de toekomst en ik werkte als junior bij een groot bedrijf. Een oom en een neef – die in IT-infrastructuur werkzaam was – hadden een goed idee: oomlief had de potentiële klanten en was al ondernemer, grote neef wist wat er nodig was en was er op voorbedachte rade een “vacature” voor Sam.
Het gesprek hierover begon al misleidend – zogenaamd zou ieder van ons 33% aandeelhouder zijn. Het klonk mooi, en achteraf gezien had dit het moment kunnen zijn voor een pré-25 Quote-status. De droom werd een nachtmerrie: oomlief wilde zonder kennis dirigeren en “gezien” mijn leeftijd, was het natuurlijk verstandiger om werkslaaf te zijn. Grote neef en oomlief gingen niet synchroon: al bij al, plus bij plus verging de onderneming die nooit zou zijn. Gelukkig was ik niks verloren – zelfs qua tijd.
Twee jaar later wilde een neef samen met mij een softwarebedrijf beginnen. Hij had geen kennis van de ins-en-outs, geen realiteitszin over hoe zaken in het echte leven gaan – en dacht vrolijk mee te liften op mijn kennis. Weer een onderneming die het daglicht nooit zag. En mijn neef besloot wat aan die kennis te doen door opleidingen te gaan volgen. Niet dat ik het heb geconcludeerd dat het enigszins verbeterd was toen hij stage liep bij mijn software bedrijf.
Stille vennoot zijn bij familie ondernemingen was ook geen goede zet; mijn zogenaamde ‘beloofde’ rendementen bleven uit en ik leerde de term ‘disagio’ kennen. Altijd lag het aan anderen, het weer, God, de vrouw en kinderen. Investeer in je hindoestaanse familie en gij krijgt uw rendementen uitgekeerd in lulsmoezen.
Familie ‘inzetten’ in zaken waar beide partijen ook financieel beter worden is een zoveelste windei gebleken. Grote kapitale blunders, geen waardering en naamverlies. Zo dacht ik een nichtje te kunnen “helpen” met een wereldbaan – boven modaal salaris, flexwerktijden en de beste referentie die je kan hebben. Gegarandeerd succes. Opdraven voor een sollicitatie? Nee, want ‘familie’ dingen gaan voor toch? Zonde van mijn tijd.
Dan is er familie die geen benefiet ontvangt en gaan pijnlijk door het leven door uitspraken te doen hoe zeer ik uit ‘eigenbelang’ denk – want hun zonen en dochters zijn véél capabeler. Tja, waarschijnlijk omdat ze op hun ouders lijken (incompetent, zakken lucht, etc.) hebben ze nooit mijn gedachten gehaald.
Zaken en een hindoestaanse familie gaan in mijn geval niet samen – maar dat is gelukkig geen issue meer. Aangezien zaken mij van alles opleveren en familie het tegengestelde, stoot ik de laatste af als een baksteen in een diepe zee. Kostenbesparing, zeg maar.

zondag 29 januari 2012

Frustratie, intimidatie en sadisme: Waar ligt hun bron?


“Think of all the pain he caused you, all the people he hurt. NOW MAKE THAT GO INTO POWER!!!
                                                                                                - Goku (Dragzonball Z)
Agressie: of het nu gericht is aan hulpverleners of de buurman, het blijft een problematische barrière voor het concept beschaving volledig realiseerbaar te maken. Maar waar ligt toch de kern van dit geweld? Wannabe psychologen benoemen het liefst de factoren die katalyserend werken, zoals opvoeding, popmuziek of cultuur, maar missen de kern. Agressie is een machtsmiddel; het is geen resultaat, geen geestestoestand of fysiologische reactie.
Machtsvertoon is een natuurlijk verschijnsel: Gorilla’s kennen het alpha-mannetje, honden de roedelleider en bijen hun koningin. Hoewel de Darwin theorie wat betreft ‘survival of the fittest’ zeer dichtbij komt, slaat het gedragsfilosofie over. De ‘machthebber’ is niet zo zeer het meest fysieke imposante organisme in de kudde, maar diegene die de groep het meeste voordeel oplevert. De ‘leider’ kan weleenswaar een tiranniek beleid voeren, maar is de ‘leider’ omdat het recht hem of haar gegeven wordt. Als sociale organismen leven mensen ook in groepen en zijn dus verbonden aan hetzelfde principe dat geldt voor hiërarchie.
Een leider wordt gekozen om conflicten op te lossen. Conflicten vormen bijvoorbeeld door gevaar en onvoldoende middelen voor levensonderhoud; feitelijk zijn het belemmeringen waarbij een geschil ontstaat tussen twee partijen die benadeeld worden. Een conflict kan op drie manieren worden opgelost:
1.     een partij onthoudt zich van het conflict en bevoordeelt de andere partij
2.     een compromis waarbij beide partijen zich evenredig in voordeel verkeren
3.     beide partijen onthouden zich, waarbij beide partijen zich volledig in nadeel verkeren.
Leiderschap is geen fysiologische eigenschap, maar een aangeleerde vaardigheid. Echter is onze primaire overlevingsdrang en dus zelfbehoud wel pertinent aanwezig, waardoor we geforceerd zijn om leiderschap te ontwikkelen in een sociale structuur. Elke sociaalgeoriënteerde organisme heeft een mate van leiderschap in zich; al is deze volledig afhankelijk van externe invloeden hoe deze zich ontwikkelt.
Wanneer men in een situatie terechtkomt, waarbij een conflict ontstaat, is de partij in kwestie in eerste instantie ‘machteloos’. Het analyserend vermogen stelt vervolgens de opties beschikbaar in de vorm van machtsmiddelen. Omdat de partij bewust is van de consequenties, levert het behalen van ‘nadelen’ de nodige frustratie op – ons innerlijk systeem richt zich op het behalen van beloning, niet vice versa!
Frustratie is een stadium waar fysiologische veranderingen optreden; ons lichaam schakelt automagisch naar de ‘alert’-modus, een staat van paraatheid. Dit betekent een hogere hartslag, hogere spierfrequentie en zelfs de hersengolven veranderen van frequentie; waardoor we sneller, en impulsiever beslissingen nemen. Wanneer we ‘gefrustreerd’ zijn, beseffen we dat we geen controle hebben over een situatie.
Intimidatie is een agressief machtsmiddel dat dient om de andere partij ‘af te schrikken’ en zich dus te onthouden van het conflict. Door kenbaar te maken dat de andere partij zich geen oorzaak moet maken, anders volgen er fysieke consequenties kan men het voordeel behalen in het conflict. Soms kan het voorkomen dat de verbale intimidatie fase overgeslagen wordt, omdat de partij in kwestie het gevoel heeft niet gehoord te worden, en deze stap overgeslagen kan worden. Omdat het effect van toegepaste agressie nu eenmaal een sterke impact heeft op benadeelden, stuurt het een signaal af voor anderen als ‘waarschuwing’ – wat de macht van de bevoordeelde partij bevordert. Inclusief zijn of haar opvattingen; hoe onredelijk ook.

zaterdag 28 januari 2012

Het fenomeen vrouw: Alles wat men niet durft te schrijven (4)


Deel V: Een vrouw selecteren door vragen te beantwoorden
“Natuurlijke selectie werkt anders bij mensen dan bij dieren.”
                                                                                    - Sam Rain
Inderdaad, het klinkt luguber; een discriminerend beleid voeren om jouw type vrouw te selecteren. Vrouwen doen het onbewust, maar wij mannen zijn minder kieskeurig – één van de redenen waarom mannen vaker een relatie verbreken dan vrouwen. Een gezonde relatie bestaat uit twee gelijkwaardige componenten. Stel jezelf daarom de volgende vragen om jouw zogenaamde droomvrouw eens een ‘benchmark’ te geven!
Bij de ontmoeting
1.     Geeft ze je een ‘oncomfortabel’ gevoel, zoals het niet weten wat je wilde zeggen, waarop je jezelf later betrapt?
Onbewust reageert je lichaam op hormonaal niveau, alsof je lichaam zich voorbereid op seks; ze voldoet al aan een aantal criteria van jouw ideaalbeeld. Men noemt het de ‘kriebels in je buik’, maar bij ons mannen is het eerder de hartslag en het opgezwollen gevoel in de hals.
2.     Zou je haar voorstellen aan een goede vriend als deze toevallig zou passeren uit eigen initiatief?
Sociologisch hebben je vrienden en familie bepaalde verwachtingen van jou en een toekomstig partner. Hoe acceptabeler de vrouw is voor je sociaal netwerk, hoe groter de succeskans voor een geslaagde relatie.
3.     Zit ze in een moeilijke situatie op het moment dat ze toenadering zoekt? Denk daarbij aan bijvoorbeeld een relatiebreuk, schulden of rouwproces.
Wanneer vrouwen in een stresssituatie bevinden zoeken ze meestal geen ‘echte’ partner, maar een surrogaat dat hun afleidt van de problemen die er spelen. Natuurlijk spelen we ons favoriete rolmodel na; de held die de dame in nood redt van haar belagers en nog lang en gelukkig leeft. Helaas is het lot van helden altijd triest: Batman, Superman, Spiderman, Indiana Jones, Luke Skywalker en Robocop snappen dat lust en liefde twee hele verschillende dingen zijn.
Wanneer je haar een paar maanden kent
1.     Kun je haar vrienden tolereren?
Helaas, maar waar, je krijgt ze er verplicht bij. Onze vrienden zijn een reflectie van onszelf; dus als zij een paar irritante vrienden heeft betekent dat ze ook irritante trekjes kan vertonen die daar op lijken. Niemand is perfect aar als je ze allemaal het liefst in een donkere, diepe put zou willen werpen – wegwezen!
2.     Heeft ze een identiteit zonder jou?
Geen koppel ontkomt er aan: het wij. Wij is leuk, wij is heel gezellig, maar wij bestaat uit jij én haar. Isolement en een extreme aanhankelijkheid is nooit goed en vooral een benauwende partner levert een crime passionel op. Een gewurgde relatie is altijd getekend door een traumatisch einde, maar neemt jaren in beslag om echt te verstikken (er blijft niets van je over op het eind).
3.     Past ze seksueel bij je?
Ieder mens is verschillend, maar niet voor niets heten koppels een ‘match’. Seks is belangrijk; voldoet zij aan jouw libido- en andersom? Wanneer er seks plaatsvindt, scheiden zich er ook andere hormonen af; als het ware zijn het drugs die je aan elkaar verbinden. Seks is niet alleen ‘seks hebben’ – je kan er ook over praten!
Voordat je met haar het bootje instapt
1.     Denk je dat ze over 20 jaar ook leuk is?
‘Schoonheid zit van binnen’ en dit wordt ermee bedoelt. Wanneer je trouwt, ga je een verbinding aan voor lange termijn, en dan moet je het toch hebben van karaktereigenschappen.
2.     Weet 100% zeker dat er geen ‘ex’ of ander concurrent op nabije afstand zit!
Ooit krijg je een conflict. En er is niets erger dan een kaper op de kust te hebben, die weet hoe ze op haar gevoel kunnen inspelen!
Good luck!

vrijdag 27 januari 2012

Het fenomeen vrouw: Alles wat men niet durft te schrijven (3)


Deel III: Conflicten met vrouwen
“Vrouwen vechten gemeen: haren trekken, bijten en... knijpen!”
                                                                                                - Sam Rain
Als het om vrouwen gaat, staat er meestal een conflict centraal. Waar wij mannen zeggen vrouwen niet te begrijpen (en vice versa) hebben we gelijk; echter is het niet omdat we het niet kunnen, maar omdat we niet geleerd hebben hoe! Daarom een aantal conflicten, opvattingen en ondersteunende informatie om zulke conflicten te vermijden of deels onverminkt te overleven.
Stelling 1: “Wanneer vrouwen praten, vinden we dat we niet luisteren ondanks dat we drie uur lang naar het gezwets hebben geluisterd.”
Wanneer vrouwen de behoefte hebben om te praten, praten ze eigenlijk niet. Tijdens een ‘zweetsessie’ willen ze bevestiging op alle retorische vragen die ze je stellen. De vrouw wilt namelijk niet je ‘advies’ (anders vraagt ze er nadrukkelijk naar); ze wilt dat je gehoord hebt wat ze zei, haar mening over hetgeen deelt met haar opvatting over het onderwerp en dit conformeert. Er wordt dus geen informatie uitgewisseld, je hoeft dus alleen te bevestigen (je moet wel luisteren, anders lijk je ongeïnteresseerd). Vrouwen hebben dit nodig om te kunnen ventileren vanwege de geestelijke stress die ze doorstaan; zij verwacht van een partner om deze functie van magische spiegel te vervullen. Accepteer het gewoon.
Stelling 2: “Vrouwen doen over alles ongelofelijk lang – van winkelen, kleding passen, boodschappen doen en verfkleur uitzoeken.”
Wederom heeft dit te maken met bevestiging zoeken. Omdat vrouwen hun keuzes harder moeten verdedigen, denken ze ook langer na. Waar mannen wegkomen met een stoppelbaars, kan een enkele misstap voor een vrouw hysterische vormen aannemen. Ze zijn het praktisch gewend om hun keuzes uitgebreid te motiveren met alle pro’s en cons. Het is daarom handig om ze een ultimatum voor te leggen: geef ze de keus uit twee soortgelijke objecten, leer ze een ‘deadline’ aan van een paar seconden en reageer vooral niet op de vraag ‘wat vind jij?’ maar forceer de keuze. Vooral in de Appie Hein of Karwei scheelt het uren tijd.
Stelling 3: “Waarom stellen vrouwen de vraag wat-vind-jij over een onderwerp of object waar je logischerwijs niks van kan vinden?”
Over wat ze moet aantrekken, de kleur vaas of, God verbiedde het een feministisch onderwerp de wat-vind-jij is inderdaad de doodsteek van al haar vragen en het hoofdargument waarom mannen vinden dat we niet met vrouwen kunnen leven. Vrouwen denken dat mannen een verborgen hersenfuncties hebben voor dingen zoals Telekinese of Telepathie. Wanneer zij vraagt ‘wat-vind-jij’ vraagt ze niet naar jouw mening; ze vraagt je te raden naar haar mening en deze verbaal te bevestigen. Tip: body language verraadt veel!
Stelling 4: “Waarom vliegt een vrouw in brand als je niet opmerkt of ze naar de kapper is geweest of een nieuw truitje heeft?”
De Christenen noemen het Oog zo complex dat het wel goddelijk ontwerp moet zijn geweest; maar ook de evolutietheorie laat de mannelijke ogen in de steek als het op deze stelling aankomt. Wij mannen zien alleen praktische veranderen die voor ons van belang zijn. Vrouwen bewerken hun uiterlijk met een egoïstisch doel: het vissen naar complimentjes. Een compliment is een positieve bevestiging op een zichtbare handeling; en vrouwen hebben een minimale quota van deze complimenten nodig om te overleven. Soms is het erg voor de handliggend: ‘ik ga naar de kapper’ vertaald zich naar ‘ik verwacht vanavond een compliment over mijn haar’. Een andere, goedwerkende tactiek is het quota vooraf te voldoen, zodat er ruimte is voor ‘missers’ – achteraf doen werkt averechts.
Zoals je hebt kunnen lezen, zijn vrouwen net zulke egoïstische wezens als mannen. Zodra je doorhebt hoe ze werken, worden ze al een stuk minder gecompliceerd dan je altijd verteld is!