Afgunst - het gras bij de buren is altijd groener

"Mensen zijn jaloerse krengen."
                                                 - Sam Rain

Het is typisch Nederlandse cultuur — klagen en jammeren. Zelfs wanneer het eigenlijk goed gaat. Terwijl de rest van de wereld zo een beetje failliet gaat, in dreigende oorlog bevind of te maken heeft met een of andere natuurramp, maakt de Nederlander zich het meest druk om, jawel, het salaris van anderen.

Nu is het een feit dat overheidsfunctionarissen betaald worden van belastinggeld. Touche, als belastingbetalende Nederlander ben je een aandeelhouder van de Staat. Hoewel er natuurlijk niet echt geluisterd wordt, mag je daar over uitspreken en zelfs sterk bekritiseren. Maar je kunt ook te ver gaan — vooral wanneer er beslissingen worden gemaakt die niet fijn zijn om te horen, gaat Jan Ondermodaal flink te keer.

Vrijwel meteen hoor je 'Robin Hood' -praktijken, citaten als "laat ze de rijken plukken" en woorden van gelijke strekking. Het is alsof je tegen een overvaller zou zeggen "ga naar de buurman — die heeft meer!". En dan komt de lelijke waarheid aan het licht. Afgunst naar een ander toe. De zwarte piet doorschuiven. Want succes hebben in Nederland, dat gaat tegen de cultuur in. Iedereen moet in een auto rijden die niet te patserig is, en een paar ton verdienen — dat kan natuurlijk niet.

Noem mij maar rechts — indien je dat zo wilt noemen. Ik ben absoluut niet tegen het sociale stelsel, au contraire — ik ben er een fel voorstander van. Maar wie boven het modale verdient, betaalt relatief meer belasting vanwege de bestedingen die men maakt. Het onderhouden van mensen die simpelweg niet willen werken omdat de uitkering een honderdje minder is, daar ben ik fel op tegen. Ik geef— en naar mijn inzien — gul aan stichtingen, kerken en collectes ten behoeve van de mensen die in nood verkeren. Ik zou met liefde doneren aan initiatieven die ten hulp staan van ouderen en gehandicapten. Maar omdat Jan Ondermodaal perse een TV-scherm nodig heeft ter breedte van een badmintonveld, nee.

Je maakt je eigen kansen. En er zijn nu eenmaal mensen die slimmer zijn dan anderen. Mensen die bepaalde talenten hebben, zoals onderhandelen of crisismanagement. Die onder hevige politieke of publieke druk kunnen presteren waar anderen een regelrechte zenuwinzinking zou krijgen. Want groot geld, dat maak je niet zomaar. Je zult verder moeten gaan waar anderen stoppen. Je zult offers moeten maken, waar anderen ervoor kiezen om stipt vijf uur naar huis gaan. Bereid zijn om mensen in hun gezicht te zeggen, "sorry beste man, maar het werk houd voor jou op" — en de ladingen van emoties en alle negatieve reacties te kunnen incasseren.

Oplossingen zitten niet in het zwarte pieten. Ze zitten ook niet in het vinden van een zondebok. Its called hindsight — achteraf lullen en klagen. De mensen die klagen hebben vaak het eens niet zo slecht. Ja, het is niet zo welvarend als je zou willen hebben. Maar het probleem is vaak meer persoonlijk. De Nederlandse cultuur is te verwend geworden — alleenstaande moeders vinden dat ze het geld moeten hebben voor Nikes en Playstations. Een minister moet zijn declaraties gaan verantwoorden, alsof daar geen toezichthouders voor zijn.

Men doet vaak over een paar honderdjes alsof het Berlusconi-praktijken zijn. Maar het is eigenlijk afgunst. Met wel goede argumenten, maar alsnog — afgunst.

©SamRain
Afgunst

Consultancy als ambacht: De kernactiviteiten op een rijtje

“Een stelling is gemakkelijker te weerleggen, dan op te stellen”
                                                                                                - Aristotles

Het is eenvoudig om over oplossingen te praten; luchtkastelen hebben noch vorm of fundament. Waar de oplossing gaat over een totaalplaatje van potentiële voordelen, vereist de realisatie de echte finesse. Echter zou geen enkele oplossing tot realisatie kunnen komen zonder argumenten; een klant zal altijd willen weten waar deze geweldige voordelen gaan plaatsvinden. Om deze redenen brengen consultants de kernactiviteiten van de klant in kaart; zij zijn de harde realiteit en leveren cijfers op. Deze kerngetallen maken een oplossing aantrekkelijk (of juist niet).

Ongeacht de grootte of specialisme hebben bedrijven altijd een aantal kernactiviteiten die altijd terugkomen. Hun plaats en toepassing hangt wellicht veel af van de organisatievorm, maar het doel van de volgende kernactiviteiten spreken voor zichzelf:

-       productvervaardiging (back office)

-       productdistributie (logistiek)

-       assortiment (magazijn/archief)

-       bereikbaarheid (front office)

-       inkoop middelen (grondstoffen/ingekochte diensten)

-       verkoop producten (inkomsten)

-       zichtbaarheid (marketing)

Deze globale doelen kunnen ontelbare subprocessen bevatten, maar gezamenlijk zijn ze de bouwstenen van vereisten (targets) en reputatie (satisfaction). Zonder deze operationele activiteiten kan een bedrijf simpelweg niet winstgevend zijn. Een ‘organisatie scan’ brengt de belangrijkste subprocessen van deze kernactiviteiten in kaart door ze als ‘proces’ te presenteren. Met behulp van stroomdiagrammen wordt elk subproces een schematische weergave van de realiteit; zo kan ieder proces ‘gesimuleerd’ worden met behulp van cijfers en financiële feiten.

Een product kan van alles zijn; het kan een daadwerkelijk zelfvervaardigd object zijn uit grondstoffen, ingekocht via derden of een ‘dienst’ in de vorm van een contract. Het verkopen van deze producten is het primaire doel van iedere onderneming en alle kernactiviteiten ondersteunen het.

De productvervaardiging houdt alle subprocessen in die verantwoordelijk zijn voor de samenstelling van het product. Dit kan ook de ‘lopende band’ procedure zijn, maar bijvoorbeeld ook een juridische toetsing. Zelfs de administratieve handelingen, zoals de naamgeving en prijsbepaling horen in deze kernactiviteit.

Het aantal beschikbare producten van een bedrijf bepalen het assortiment. Producten worden afgestemd op de markt waarvoor zij bedoelt zijn en een duidelijke selectie moet vooraf bepaald worden. Om het assortiment te ‘garanderen’ moet het mogelijk zijn om deze op voorraad te hebben, of dit nu digitaal is of fysieke opslagruimte. Daarnaast moeten producten klanten bereiken door middel van distributiekanalen, zoals winkels, post of in de aktetas van een dienstverlener. Vanaf assortiment tot aflevering wordt ook vaker de term Time-to-Market gebruikt.

Bedrijven moeten bereikbaar zijn voor hun klanten: het hoofdkantoor, de website, de klantenservice zijn enkele voorbeelden van toegangspunten tot het bedrijf. Om optimaal gebruik te maken van deze toegangspunten zal een bedrijf een (of meer) vorm van marketing gebruiken. Reclame vergroot de zichtbaarheid van een bedrijf en haar producten, zodat potentiële klanten kunnen reageren wanneer zij interesse hebben.

Het doel van bekendheid en bereikbaarheid is de mogelijkheid tot verkopen van producten. Deze activiteit is de grote inkomstenbron voor ieder bedrijf en bestaat naast contractsluiting ook uit financiële administratie.
Inkoop van middelen zijn eigenlijk alle operationele producten of diensten die ‘ingekocht’ moeten worden, zoals kantoormateriaal, telefonie en internet.

Hoewel de kernactiviteiten zeer beknopt zijn uitgelegd, geven ze een realistische eerste indruk van de processen waar ze uit bestaan.

Meer lezen over het onderwerp Consultancy? Klik hier voor de inhoudsopgave van alle artikelen!

©SamRain
Kernactiviteiten

De oplossing vormgeven: de organisatiescan

“Ken uzelf en uw tegenstander; dan overwint u 100 veldslagen”
                                                                                                - Sun Tzu

Een fundamentele taak voor iedere dienstverlener is het onderzoek in de bedrijfsvoering van de opdrachtgever. Zonder onderzoek is het vormen van een beeld gebaseerd op voorstellingen en aannames, welke vervelend kunnen uitpakken in een later stadium. Nu hoeft dit onderzoek niet het gewicht te hebben zoals het onderzoek tijdens de realisatiefase. Echter zal het resultaat van dit ‘vooronderzoek’ deel uitmaken van het uitgebreide onderzoek als leidraad; het wordt dan ook in vakjargon een ‘scan’ genoemd.

Iedere onderneming valt onder een type industrie. Bekende industrieën zijn: het bankwezen, grondstofverwerking, detailhandel en transport. Afhankelijk van hun grootte is het totaalaanbod wat zij kunnen leveren gelijk aan hun aandeel in de markt. Hoe groter, hoe complexer de organisatie is geconstrueerd, waar bijvoorbeeld een bepaald aandeel is verdeeld over meerdere moederbedrijven (‘Holdings’) en dochterondernemingen (‘branches’). Een ‘scan’ levert hier dus een organigram op, zodat de onderlinge relaties tussen afdelingen en dochterondernemingen duidelijk word. Het voordeel van een dergelijke organigram is dat menselijk kapitaal in beeld wordt gebracht; verantwoordelijkheden, escalatie procedures en gegevensuitwisseling: de ‘rolverdeling’.

Naast een industrie specialisme, hebben ondernemingen een organisatievorm per segment van dienstverlening. Zo’n vorm kan gericht zijn op productie, dienstverlening, projecten of geografische locatie. Het begrijpen van een organisatievorm binnen een afdeling levert dan ook de kerntaken op, de prioriteit van ondersteunende taken en de interne structuur van de opdrachtgever; het ‘operationele inzicht’.

Wanneer de rolverdeling en de organisatievorm bekend zijn, kan er gekeken worden naar de kernactiviteiten; de processen die plaatsvinden en de mate van complexiteit en prioriteit. Deze processen hoeven in een ‘scan’ niet in detail te worden uitgewerkt. De globale activiteiten, de gegevensuitwisseling en de verantwoordelijke rol voor iedere activiteit zijn voldoende. Wel dient er rekening gehouden te worden met ‘impact’ en ‘pijnpunten’ zoals het resultaat van gemaakte fouten binnen het huidig proces (productie stop, dubbel werk, technische storing, derving e.d.) en alle factoren die voor vertraging zorgen. Dit onderdeel van de ‘scan’ levert de ‘huidige processen’ op.

Anno de 21^e eeuw hebben bedrijven al jaren geïnvesteerd in een diversiteit van oplossingen. Software die enige tijd dienst doen om automatisering te vervullen staan meestal rotsvast in de processen. Deze software zal of gekoppeld moeten worden aan de nieuwe oplossing, of geheel vervangen moeten worden. Het is daarom noodzakelijk om deze applicaties in kaart te brengen; de rol die ze vervullen, de voordelen en nadelen, de huidige waarde van licenties en de crucialiteit van hun werking. Als het ware wordt de ‘omgeving’ van de opdrachtgever in kaart gebracht, het huidige ‘ecosysteem’.

Het laatste onderdeel van het ‘vooronderzoek’ staat in het kader van uitzonderingen en werkwijze. Uiteindelijk zullen mensen deel uitmaken van het proces, die op eigen werkwijze deelnemen aan het proces; kantooruren, ploegendienst, flextijden of telewerken. Vaak willen opdrachtgevers controle en inzicht verwerkt hebben in een oplossing, zoals een automatisch gegenereerd rapport. Deze ‘secundaire’ wensen zijn belangrijk; vergeet echter het primaire doel nooit uit het oog.

Uit de ‘organisatiescan’ vloeit belangrijke informatie dat als bron dient te vormen van de conceptuele oplossing; onderzoek levert feiten op, en een oplossing gebaseerd op feiten maakt het pas robuust.

Meer lezen over het onderwerp Consultancy? Klik hier voor de inhoudsopgave van alle artikelen!

©SamRain
Organisatiescan

De software industrie begrijpen: de steigers van een oplossing

“Een wijs man bouwt zijn huis op een rots”
                                                                        - Jezus

Wanneer de software industrie wordt bekeken denkt men in de eerste plaats aan consumentenproducten zoals de machines van Apple of diensten als Google. Echter is de grootste industrie die van de automatisering; bedrijven die het hun vakgebied maken om bedrijven te voorzien van software producten voor hun financien, telecommunicatie, informatie-uitwisseling en digitale archivering. In de automatisering zijn er distinctieve takken aanwezig; namelijk de voorstanders van platformen en de maatwerkleveranciers. De platform voorstanders richten zich op het leveren van oplossingen met behulp van een groot arsenaal technologieën die gezamenlijk een industrie standaard vormen. De maatwerk leveranciers maken, met de riemen die ze hebben, een afgestemde oplossing ‘op maat’ aan de wensen van hun opdrachtgever. Beide vervullen een belangrijke rol; platformen bieden betrouwbaarheid, maatwerk innovatie.

Wanneer praktische automatisering wordt toegepast ligt de voorkeur bij het gebruiken van een platform; de mogelijkheden en restricties zijn vooraf bekend, de gekozen technologieën zijn volwassen en dus minder gevoelig voor fouten zodat een oplossing een robuust fundament heeft. De kosten liggen wel hoger voor de aanschaf van een platform in vergelijking met maatwerk. Dit is echter een bedrog, omdat software altijd zal worden uitgebreid en groeit naarmate er meer complexiteit gewenst is. Maatwerk kost op de lange termijn bijna drie keer zo veel meer voor dezelfde functionaliteit als dat van een platform.

Vaak verwarren techneuten ondernemers vanwege het jargon dat het bedrijfsleven gebruikt met het IT-jargon. Hoewel ze nauw verband hebben zijn beide appels en peren in vergelijking; in de automatisering is een platform een abstract begrip voor een verzameling van technologieën, concreet is het in de IT-technische wereld voor het type besturingssysteem.

Wanneer een oplossing wordt gepresenteerd aan de opdrachtgever is het belangrijk om deze te staven met een bestaand platform. Sterker nog, een goede leverancier van automatiseringsoplossingen zal zich hebben gespecialiseerd in enkele platformen, die als basis dienen voor hun concepten. Goed functionerende concepten worden bij platformen ook veel ‘herbruikt’ waardoor de oplossing onder de kap in betrouwbaarheid toeneemt, kinderziektes worden sneller ontdekt en maken de oplossing volwassen.

Een nog groter voordeel is die van onderhoud; de leveranciers van platformen (‘de vendors’) geven ondersteuning aan de opdrachtgevers die het product hebben aangeschaft zodat incidenten snel en efficiënt worden opgelost. Daarnaast leveren zij nieuwe versies van het platform en leveren extensieve documentatie.

Voor het kiezen van een goed platform zijn er een aantal factoren om rekening mee te houden. Het belangrijkste zijn de mogelijkheden van het platform, gevolgd door de documentatie en ondersteuning. Daarnaast is het kiezen van een bekend platform belangrijk; een platform is namelijk populair vanwege de betrouwbaarheid. Een vaak gemiste factor is de vereiste kennis om het platform te gebruiken (‘learning curve’), dus ook de mogelijkheden om training te volgen en certificering. De prijs is ook een factor; wees echter bewust dat er altijd met de prijs te spelen is, wanneer er sprake is van grotere projecten. Veel platformen bieden een ‘probeerversie’, het is dan mogelijk om de meeste factoren te toetsen.

Net zoals andere grote investeringen is het wijs om eerst zelf goed op de hoogte te zijn van het platform; de leveranciers leveren deze informatie ook vrijblijvend via hun website of medewerkers. Neem geen genoegen met tweedehands informatie; praktijk is de beste leerschool.

Meer lezen over Informatie Technologie? Klik hier voor de inhoudsopgave voor alle artikelen!

©SamRain
Automatisering

De software industrie begrijpen: de levensloop van een oplossing

“Om iets te bouwen heb je bouwstenen nodig en een idee wat dat iets zou moeten zijn”                                                                                                                                      - SamRain

Een oplossing is het antwoord in de vorm van een software constructie; het is de vertaling van de wensen van de opdrachtgever door middel van technologie. Oplossingen kunnen van alles omvatten vanwege hun natuur omdat ze altijd beginnen in een abstracte vorm. Naarmate ze gerealiseerd worden, (om uiteindelijk te belanden in de fase waar de oplossing ook echt deel gaat uitmaken van de kernactiviteiten) groeien ze steeds meer naar een concrete volwassen oplossing totdat ze aan vervanging toe zijn.

Er zijn vijf fases in de levensloop van een oplossing: concept, realisatie, implementatie, testen en productie. Iedere fase is een op zichzelf staan traject waarbij elke fase voorbouwt op het succes van zijn voorloper.

Het concept is de eerste stap van een oplossing. Nadat alle wensen van de opdrachtgever zijn geïnventariseerd moeten deze vorm krijgen in een demonstratie, beter bekend als een ‘PoC’ (proof-of-concept); dit kan een presentatie zijn of een interactief programma waarin functionaliteit verwerkt is dat voldoet aan voornaamste wensen. Het concept is tevens de belangrijkste fase omdat hierin de verwachtingen van de opdrachtgever worden geschept; de kunde van de dienstverlener, de mogelijkheden van technologie en de primaire voordelen die de oplossing biedt voor de opdrachtgever. Ook worden de kosten en benodigde tijd van het ontwikkelen van de oplossing bepaald.

Wanneer het concept wordt geaccepteerd door de opdrachtgever behoort deze gerealiseerd te worden. Ieder detail zal uitgewerkt moeten worden, zoals het samenstellen van een team van uitvoerders, de ontwikkelingsstrategie en voorlopige projectplanning, de opties qua leveranciers voor technische faciliteiten en de budgetten per subfase (‘milestone’); de realisatie brengt het project document voort.

Nadat het project document voltooid is, kan deze worden overgedragen naar de uitvoerders; de fase van implementatie kan gaan plaatsvinden. Tijdens de realisatie wordt de architectuur uitgewerkt. De implementatie is als het ware de start van de daadwerkelijke constructie van de oplossing.

Wanneer een deel tijdens het implementeren is afgerond, is er sprake van een ‘nieuwe’ functionaliteit welke uiteraard getest zal moeten worden of het opgeleverde voldoet aan de verwachtingen. De test fase ligt daarom deels in een grijs gebied, waar functionaliteit in drievoud wordt getest; eerst door de implementerende partij, vervolgens door de bewakers van het concept om vervolgens gepland te worden voor een test door de opdrachtgever. In de testfase worden ook een groep testgebruikers geselecteerd van de opdrachtgever, welke ook behoren tot de groep van daadwerkelijke gebruikers. Het is een cruciale, drukke fase; technische fouten of onverwachte situaties en gevolgen komen hier aan het licht. Als de testfase voltooid is, is er sprake van een geslaagde implementatie en is de software klaar voor industrieel gebruik.

De productiefase is de volwassen periode van de oplossing. Het dient te werken zoals de verwachting die geschept is voor een nieuw ‘apparaat’; snelheid, verwerking, goede documentatie en een positieve gebruikerservaring. Op het moment dat de productiefase ingaat wordt de oplossing ‘cruciaal’ genoemd; als de oplossing stil ligt, kan er niet worden gewerkt, wat dus verlies betekent voor de opdrachtgever. De productiefase staat dan ook in het kader van klachtafhandeling en de procedures van technische ondersteuning, welke al wezenlijk zijn afgestemd tijdens de concept fase.

Hoewel veel dienstverleners graag een cyclus voorspiegelen, blijft de ware levensloop altijd lineair; functionaliteit wordt vooraf bepaald, waarna deze wordt opgeleverd. Opdrachtgevers zullen altijd nieuwe functionaliteit wensen omdat technologie en wensen met tijd veranderen. Al bouwt men voort op bestaande oplossingen, begint men altijd weer aan de tekentafel; kleine oplossingen of groot, ze beginnen altijd met een idee.

Meer lezen over Informatie Technologie? Klik hier voor de inhoudsopgave voor alle artikelen!

©SamRain
oplossing