Posts tonen met het label man. Alle posts tonen
Posts tonen met het label man. Alle posts tonen

dinsdag 27 november 2012

De Tragedie van Annabel


"Mensen zien graag wat ze willen zien."
                                                             - Sam Rain
Ze is meestal platinablond, heeft eigenlijk alles mee. Uiterlijk, taille en kan prima dienen als foto voor een bladzijde uit de Wehkamp. Ze heeft niet een uitgesproken mening, maar is wel graag aan het woord. Ze heeft geen 'levenservaring' — alles is altijd van een leien dakje gegaan. Haar ouders lossen alles voor haar op en ze volgt het HBO na de Havo. Iets met communicatie, zo'n lang leve de lol studie zonder lange termijn ambities. Iedere jongen stapt op haar af in de kroeg, maar die wijst ze af. Ze heeft namelijk al een paar jaar hetzelfde vriendje.
Haar vriendje is tevreden met zijn trofee. Oké, de seks is niet bepaald spannend, omdat ze erbij ligt als een strijkplank. Maar al zijn vrienden kijken naar hem op, want hij loopt hand in hand met een knap meisje. Hun relatie is eigenlijk een kinderlijke verkering - samen een bioscoop of een terrasje pakken met zijn voetbalvrienden of haar winkelmeute. Ze snapt niet waarom er zulke asociale mensen zijn en zal nooit een grens verleggen. Niet dat ze er naar verlangt, maar gewoon omdat ze het allemaal wel goed vind zoals het is.
Haar vriendje zegt 'ja en amen' tegen alles wat ze vertelt. Dat is mooi - want ze zou niets anders willen. Gewoon voorspelbaar. Haar plan is om rond haar 25e te trouwen, want dat komt haar het beste uit qua werk en studie. Niet dat ze staat te trappelen om te werken, want dat zou haar vriendje beter kunnen. Wel wilt ze absoluut geen huisvrouw zijn, want daar heeft ze geen zin in - leven in een isolement. Kinderen vind ze wel oké, maar omdat ze sociaal wenselijk zijn voor haar 'perfecte' leven. Het gaat allemaal van een leien dakje.
Ze wonen al jaren samen, getrouwd en 2.4 kinderen. Ze gaan ieder jaar op vakantie ergens in Drenthe en in de zomer met de auto naar Spanje. Haar man wordt kaler en dikker en ze rijden in een 'station' — lekker handig voor de boodschappen. Seks gebeurd eens in de vier maanden, maar vooral omdat hij zo nodig moet. Ze gunt het hem wel. Geen voorspel, want een orgasme kent ze niet — hoewel ze voor zijn plezier een toneelstukje opvoert. Terwijl ze 'het' doen, denkt ze aan de lampentafel die ze in de folder zag en de nieuwe ovale borden die het leuk zouden doen tijdens de november brunch die ze ieder jaar doet met haar vriendinnen.
Haar vriendinnen zijn inmiddels 20 kilo zwaarder, hebben hun lange haardos ingeruild voor een kort makkelijk kapsel en wat ooit een egaal gezicht was, is gemaskerd met Libelle make-up. Ieder gesprek gaat over de schoolprestaties van de kinderen, de schoolreisjes van de kinderen en de hoogte van de elektriciteitsrekening. Haar man komt thuis, groet de meute vriendelijk en terwijl hij zijn schoenen uittrekt, vraagt ze in ieders bijzijn of hij aankomend weekend kan helpen met de badkamer van één van haar vriendinnen. Hij kijkt en weet dat er geen 'nee' geaccepteerd zal worden, dus antwoord hij met een glimlach.
Op een avond zit ze huilend op de bank. Ze snapt het niet. Ze begrijpt er niets van. Alles was toch goed? Alles ging toch volgens plan? Waarom doet hij zoiets? Waar heeft zij dit aan verdient? Denkt hij niet aan de kinderen? Waarom geeft hij al dit moois op? En dan nog te bedenken dat die heks nog eens tien jaar jonger is. Nee, zij heeft alles gegeven in de relatie. Hij hoefde nooit wat te doen — en nu haar beste jaren vergeven zijn, ruilt hij haar zomaar in.
De lul.
©SamRain
Annabel

woensdag 12 september 2012

Ook ik ben onzeker


“En ik ben verzekerd over mijn onzekerheid.”
                                                            - Sam Rain
Wie mij tegenkomt, komt een zelfverzekerde man tegen. Het is naar mijn mening een van de vele aantrekkingskrachten die ik uitoefen op mensen. Maar al gedraag ik me niet onzeker, ik ben het zeker wél – en vandaag geef ik ze bloot: de dingen waar ik super onzeker over ben.
Muziek; ik kan niet zonder. Dankzij mijn vriendin ben ik fan van The Voice (Idols en Popstars vond ik zo nep) – en ik ben een kritisch jurylid dankzij mijn ‘superkrachten’ (lees de artikelen over mijn autisme / Asperger maar eens). Wat mijn soulmate soms irriteert is dat ik mijn telefoon meeneem in de douche met de volume op 100. Wat ze niet weet (hooguit gissen kan), is als ik alleen ben luidkeels meezing. Ik zing namelijk ongegeneerd vals.
Dansen. Ik kan alleen op Hiphop en Dance bewegen; ik heb letterlijk de ‘beat’ nodig. Zonder de beat raak ik in de war – ik kan het dus niét op de maat van een danspartner en een onregelmatige drummer. Nog groter geheim – ik moet het nummer eerst kennen, anders gaat het alsnog mis.
Ik ‘faal’ niet graag in het openbaar. Gezichtsverlies is geen optie. Ik ben zeker spontaan, maar ik haat voorkombare blunders en situaties die voor mij vreemd zijn. Het zweet breekt me dan letterlijk uit (maar ik zeg dat het benauwd is).
Ik heb een fobie voor honden en een fobie voor mensen die mijn fobie niet serieus nemen. ‘Hij doet niks’, ‘het is een klein hondje’, ‘die is er vast niet’, ‘die blijft in de tuin’, ‘maar deze is anders’ geven een spontaan script voor een nieuw seizoen Dexter bij deze mensen. Ik haat geen honden, maar ze geven een angstreactie die me oncomfortabel maken – en daar helpt geen enkele geruststelling (al zeg ik dan van wel) tegen.
Ik ben onzeker over mijn verleden. Vaak hebben mensen oprecht sympathie en dat belaadt vaak een goed bedoeld gesprek. Liever houd ik het in het nu, want dan hoef ik niemand te shockeren – of prijs te geven hoeveel emotionele littekens ik heb.
Ik ben bang voor mijn eigen kracht. Nee, ik ben absoluut geen steroïdenspierbundel. Maar ik ben buitengewoon ‘sterk’. Vechtsport was mijn leven in een andere tijd en vooral mijn Hulk-syndroom (don’t make me angry) zorgen voor explosieve kracht. Daarom ga ik vaak fysieke confrontaties uit de weg – de angst om een ander (te veel) letsel aan te doen. Ook ‘zit’ ik op m’n handen bij een doktersonderzoek; mijn angstreactie is een fysiek reflex van techniek.
Ik kan slecht tegen kritiek. Niet omdat ik het niet op prijs stel, maar omdat ik het als een belediging zie naar mijn zelfinzicht. Vaak weer ik het af met een glimlach, maar mijn gedachten laten vaak een piano van grote hoogte vallen op de criticus – waardoor het een ‘oprechte’ glimlach wordt.

©SamRain
Onzeker

dinsdag 21 februari 2012

De vreselijke Fashion flaters


“Kleren maken de man – of breken hem.”
                                                            - Sam Rain
Ik heb een jongere neef die het presteert om epilepsie neigingen op te wekken met een felgroene broek en rood overhemd in de zomer. Heel gemeen lach ik ‘m uit achter zijn rug om, maar ‘vergeet’ mijn eigen fashionflaters uit het verleden. Tja, zonder een beetje zelfspot, ben je maar een koel persoontje.
1.              De ‘meisjesjas’
Hoewel deze flater eigenlijk is ‘opgedrongen’, blijft het een kroniek. Toen ik 5 was, kocht mijn moeder een dure spijkerjas met een capuchon. Volgens haar was het mooi en dus voor mij ook. Totdat mijn tantes, de jongste zusjes van mijn moeder, mijn nieuwe jas de bijnaam gaven van een meisje uit mijn klas (yep, was er vroeg bij). Als ik achteraf over nadenk, viel de flater best mee; hoewel ik het bijnaampje er best op kon verzinnen.

2.              De ‘tenniscap’
Zo’n pet, maar dan zonder de stof die je hoofd bedekt. Ik droeg ‘m overal en altijd. Ik snapte helaas te laat de ‘hamburger’-bestellingen veel te laat; McDonald’s medewerkers hadden ook zo’n pet...

3.              De ‘hoogwater’ broek
Ik begreep de term hoogwater niet; de veels te korte pijpen leverde een beroemde vergelijking op: Steve Unkel. Het deerde me niet – en bleef deze broek aanhouden, totdat zus de broek kwijt maakte.

4.              De ‘knalgele’ broek
Geel was de kleur van overwinning – tenminste bij mens-erger-je-niet. Het was ook de kleur die je beter voor een broek moet vermijden; met m’n zwarte shirt, was ik al snel ‘Maya de Bij’.

5.              Het ‘houthakkersblousje’
Wat mij heeft aangetrokken tot dit ouwe-lullen-design lag waarschijnlijk aan MacGuyver, en mijn fascinatie voor Schotland. Dagobert Duck was Schots, de Highlander was Schots – en ik wilde dat onbewust ook zijn.

6.              De ‘legerbroek’
Mijn geluksbroek: ik vond er altijd geld in. Het was mijn beste vriend in de regen, kou en onderweg met veels te veel zakken. Mijn toenmalige vriendinnetje vond ‘m echter zo lelijk dat ze dreigde hem aan stukken te knippen. Achteraf gezien, was de broek ook echt lelijk.

7.              De ‘Mickey das’
Kerstkado’s zijn vreselijk, maar ik was heel blij met de knalrode Mickey stropdas. Rood doet ‘t ‘m gewoon en Mickey is cool. De vloek zat echter verborgen in mijn gebrek aan kennis en ervaring; op een blauw overhemd bijvoorbeeld.

8.              De ‘tijgerblouse’
Een Dolce & Gabanna van 900 euro. Zachte stof en gekocht in combinatie met een suede broek van dito merk en Kenzo schoenen. Totaal prijskaartje: 3000 euro. Aantal keer gedragen: 2 keer. Aanleiding: Pimps & Ho’s Party. Broek uitgescheurd door de dikke reet van broer, tijdens biermarathon gekotst over de Kenzo’s. Blouse echter gedragen op kantoor en tijdens boodschappen.
Zo heeft iedereen wel zijn duistere geheimen opgesloten in de Doos van Pandorra; en bij deze hoop ik dat je meegegruweld hebt met de horror verhalen van Sam Rain!
©SamRain
Fashion

vrijdag 17 februari 2012

Verliefd, verloofd, getrouwd, gebaard


“Het ergste van koppels is dat ze andere koppels kennen.”
                                                                                    - Sam Rain
Na je 25e is het leven ineens anders; de naderende Apocalyps van de drie-nul nadert alsof alle tekenen voor je ogen verschijnen in de vorm van een Google-alert. Je vrienden zijn óf kansloos óf zijn gaan ontwikkelen: huisje, boompje, BMWtje. Je ontkomt er niet aan dat je sociale controle het tijd vindt om van je Peter Pan syndroom (lees: het nooit volwassen willen worden) af te komen en je begint voor te bereiden op het nakomelingenproces. Als dertiger kun je lachen om de grootste paniek periode van je leven; dat geldt voor diegene die de achtbaan doormaakt wel even anders.
Misschien speelde de hele ceremonie af in je poppenhuis, maar iedere jongen geboren in de ‘80’s deed dat niet; ik wijt daarom het concept ‘bindingsangst’ volledig aan G.I. Joe en Thundercats. Trouwen? Dat doen helden niet en was alleen voor ‘meisjes’. Maar ook mannen worden onder druk gezet na hun 25e (met name door de oudere vrouwen in hun leven – oma, tante, moeder). Wanneer je daar niet bezig mee bent geweest, is dat ‘settelen’ een enge droom: van Porsche naar Prius, van Patat naar Pasta en van Stappen naar Slapen. En vader worden? Leuk een jongen om mee te voetballen, maar wat nou als je een meisje krijgt (of drie) – wat dan?
Alsof de voorgenoemde situatie al niet de voorloper is van hartklachten, wordt het pas echt ernstig in een relatie. Vrienden (incluus je eigen én die van je ‘significant other’) gaan samenwonen, verloven en trouwen – en de dikke buiken maken hun opmars. Bij de eerste is het ‘leuk’, maar bij de vierde lijkt het net alsof je gepland staat om achtergelaten te worden in het bos; óf je doet mee óf je bent een spelbreker. Stel je voor: een gesprek over luiers, kosten van luiers en de inhoud ervan. Zonder ‘expertise’ of praktische ervaring... tja, dan sluit je niet meer aan.
Dan komen de spoken; je ziet ze overal: vaders met uitdrukkingloze blikken, alsof ze in aanraking zijn gekomen met een Dooddoener (zielzuigend monster uit Harry Potter). Hun kalende hoofd en bierbuiken, langzaam transformerend naar de Ogres uit Lord of the Rings. Het besef dat je jeugd voorbij aan het gaan is; het begin van je Quarter-Life-Crisis. Nat van het zweet wordt je wakker, nadat je hebt gedroomd van een Sedan uit de Renault reclame in plaats van een Shelby GT Mustang. The End is near!
Volwassen worden is een slecht gedefinieerd begrip; we leren op school en thuis dat je voor spek-en-bonen volwassen bent op je 18e en op je 23e op z’n ‘echies’. Dat zie je aan je salaris – en als je scherp bent, aan hoe mensen je behandelen. Denk je. Helaas is het een grote truuk van de overheid om sneller geld van je afhandig te maken en helaas – we trappen erin met een grote glimlach, denkend dat het zwembad vol stront ruikt naar Dennenfris of Lavendel.
Je bent volwassen als je de term ‘relatie’ begrijpt. Jouw relatie met de wereld, je relatie met andere mensen en je relatie met jezelf. Een relatie is een verbinding en een beeld; alles heeft een relatie. Wanneer je een relatie aangaat met een ander mens, dan betekent het dat het een bi-directionele verbinding is. Deze verbinding bestaat uit ‘liefde’, vaak een specifieke vorm.
In het geval van levenspartnerliefde (Scrabble Score!), dan gaat het om méér dan seks en andere leuke dingen doen. Feitelijk sluit je een werkcontract, een samenlevingscontract, een onbepaalde looptijd van het ‘samen zijn’ (hypotheek zonder huis en overdrachtsbelasting) en een voortbestaancontract. In een contract staan goede dingen en grenzen; en ieder contract berust op vertrouwen. En als je de contracten goed doorneemt, zul je zien dat het niet alleen behoorlijk meevalt, maar de baten groter zijn dan de kosten!
©SamRain
Ouder worden

maandag 16 januari 2012

Het fenomeen vrouw: Alles wat men niet durft te schrijven


Deel I: Mannen en vrouwen in vergelijking
“Ce sexe à qui tu dois ta mère”
                                    - G. Legouvé
Deze serie schrijfsels zijn niet gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek van een stel oude, impotente grijze mannen uit de tijd waar het fenomeen vrouw gedoemd was tot het aanrecht. Ook is het niet de mening van een über feministische, self-made Woman of the Year (is ook niet erg objectief). En het allerergste is waarschijnlijk dat ze niet bedoelt zijn voor vrouwen (hoewel ze er wél wat van kunnen opsteken). Wees daarom gewaarschuwd voor een zeer hoog gehalte van seksisme, stereotypering en andere sleutelwoorden voor pas-op-lange-tenen. Het doel is niet het oproepen van discussie, maar een handleiding voor mannen: ken uw vijand.
Vrouwen zijn een fenomeen. Talloze studies, boeken en tv-shows besteden er hun inhoud aan; bekende titels zijn zelfs verbaal gemeengoed geworden, zoals ‘Mannen komen van Mars, Vrouwen van Venus’. Met 2/3 van de wereldbevolking zijn vrouwen de grootste, onbegrepen groep sinds de mensheid, geen enkele andere groepering kent onderdrukking tot op de dag van vandaag zoals de Vrouw. Toch kan niemand ontkennen dat Zij de kroon van de Schepping is; al zouden mannen het kunnen, wij zien liever af van de levensproductie in ons lichaam.
De eerste merkwaardigheid is dat we vrouwen typeren als van het andere/zwakkere ‘geslacht’. Niet alleen is dit een biologisch verkeerde term, maar een misvatting dat er voor zorgt dat we vrouwen als een andere levensvorm zien. De andere sekse heeft weliswaar hele andere fenotypische en fysiologische eigenschappen, maar man en vrouw verschillen minder van elkaar dan men wilt geloven. De geschiedenis, het heden en de toekomst bepalen onze opvattingen, en daarom ons gedrag ten opzichte van vrouwen. Biopsychologen geven namelijk graag de schuld hormonen, psychologen op experimenteel vlak geven het vingertje op cultuur en maatschappij en de rest vertrouwd op de autoriteit van de modewereld (een industrie van mannen die de vrouw niet als lustobject zien).
Lang, lang geleden kreeg een slimme man een idee: laten we een rolverdeling maken; vanaf dat moment werd de man de jager en de vrouw de klusjes-allrounder. De slimme man vertelde de vrouw dat zij ondergeschikt was en zo werd de vrouw millennia lang gezien als een accessoire / nodig kwaad. Dit denkbeeld bestaat nog steeds, waardoor het fenomeen vrouw zich heeft moeten assimileren tot wat ze nu is. Laat je echter niet bedotten; diep van binnen is ze net zo narcistisch en haatdragend als jij. En denk vooral niet dat Zij het zwakke geslacht is, dat zal je op een dag eens vies tegenvallen.
In plaats van de verschillen te benoemen, wil ik het voor de verandering hebben over de overeenkomsten. Het zal snel duidelijk worden dat vrouwen net als mannen denken; en deze kennis zal je helpen ze te begrijpen of je te behoeden voor schadelijke relaties. Precies; je wordt een betere ‘jager’.
De twaalf belangrijkste overeenkomsten
-       Penisnijd: net zoals mannen, concurreren vrouwen zich suf. Ze vergelijken elkaar en afhankelijk van het ‘ideaal beeld’ maken ze excuses en geven zichzelf een ‘cijfer’. Een gemiddelde vrouw reageert, net zoals jij op een gespierd mannenmodel, op een ‘porn look’ coverbabe. ‘Das nep’, ‘Zo ordi’, ‘Ik ben tevreden met mezelf’ – Herkenbaar?
-       Bovenlichaamfixatie: zoals mannen kijken naar de voorgevel, kijkt zij naar je armen en schouders. Siliconen zijn net als jouw biceps; te overdreven en nep, werken zelden lustopwekkend. Alsof een vrouw met plastic ballonnen van cup M je in extase brengen.
-       Agressie: vrouwen zijn net zo agressief als mannen – hoewel de meeste gevechten tussen man en vrouw ‘oneerlijk’ zijn, doen ze er psychologisch niet onder. Als je ooit ruzie hebt gehad in een relatie, waar je haar niet kwetst maar krenkt, zul je het beamen (absoluut vermijden).
-       Sex Drive: vrouwen hebben een libido gelijk aan mannen; het grote verschil is de mogelijke consequentie voor hun lichaam; namelijk zwangerschap. Het neemt echter niet weg dat vrouwen net zoveel behoefte hebben aan sex als mannen.
-       Mama Syndroom: vanaf onze jeugd gaan mensen competitie aan met hun ouders; jij met je vader, zij met haar moeder. Daarom trekken mannen meer naar hun moeder toe op emotioneel gebied en vrouwen naar hun vader. Zo ‘selecteren’ we onze partners, door de criteria die we dan vaststellen.
-       Rolmodel: het omgekeerde van het Mama syndroom; mensen assimileren vanaf hun jeugd informatie om hun individu te vormen. Zoals jouw vader, jouw favoriete beroepsdroom en superheld jouw rolmodellen waren, zo vormt zij het hare van haar moeder, haar toekomstige rol en succesvolle vrouw.
-       Ego: mensen creëren een zelfbeeld. Ieder mens stelt criteria aan zichzelf en onze individuele geestelijke vorming blijft iedere levenservaring groeien. Naarmate mannen en vrouwen bewust worden van henzelf, worden ze ook bewuster van hun omgeving; de mening van anderen over de mens heeft dan ook een grote impact op hun individu.
-       Sexuele Discriminatie: net als mannen, discrimineren vrouwen de andere sekse: uiterlijk, innerlijk, gedrag, potentie en status spelen een grote rol voor beiden. Weliswaar stellen vrouwen andere criteria, maar dat komt met name door hun opvattingen over het ‘ideaal’. Een vrouw kijkt eerder naar Brad Pitt dan naar Ron Brandsteder, net zoals jij kijkt naar Angelina Jolie in plaats van Loretta Schrijver.
-       Status: vrouwen competeren met vrouwen, hoe beter ze zijn in de vergelijking hoe hoger hun aanzien wordt. Vrouwen gaan daarom voor de ‘porn look’ en mannen pakken die extra grote dumbell in de sportschool.
-       Frustratie: vrouwen raken net zoals mannen gefrustreerd wanneer ze niet de macht hebben over een situatie; mensen zijn control freaks. Waar zij geleerd hebben om hysterische geluiden te maken en te huilen, zo slaan mannen het liefst een gat in de gipsmuur: machtsvertoon.
-       Groepvorming: net zoals mannen hebben vrouwen hun eigen ‘club’ van eigen sekse. Ooit wel eens een vrouw ‘alleen’ gezien in een discotheek? En zou je als man zijnde alleen naar een discotheek gaan? Net als vrouwen zoeken mannen metgezellen / lotgenoten echter met eigenschappen die ze zelf ambiëren of missen. Mensen hebben het van nature in zich: compenseren.
-       Voortplanting: mensen willen zich voortplanten. Het leven is eindig en de mens wilt van nature iets van zichzelf achterlaten. Hoewel mannen het zo lang mogelijk ontkennen, hebben zij dezelfde ‘kriebels’ als vrouwen. Zoals alle moeders weten, zijn er twee seksen nodig voor een voortplanting, en ze zullen hun kroost bij hun volwassenheid –zoon of dochter- zeggen dat het hoog tijd wordt voor kleinkinderen.
Vind je nog steeds dat vrouwen zoveel verschillen met mannen? Natuurlijk zijn er enorme fysiologische verschillen, zoals de testosteron / oestrogeen verhouding, de menstruatie en groeispurt, maar de gedragsmotivatie is veelal te wijten aan de opvoeding en culturele opvattingen. Heel typisch dan ook is het benoemen van de misvattingen die de westerse man heeft van het fenomeen vrouw:
-       vrouwen kunnen ‘beter’ multi-taksen (mensen kunnen niet multitasken zonder fysiologische afwijking in de hersenkwabben)
-       vrouwen hebben een ‘hogere’ pijngrens (vrouwen hebben net als mannen een wilskracht om een hoger doel te behalen naar belang van eigen voordeel)
-       vrouwen zijn fysiologisch ‘zwakker’ (spiermassa is niet hetzelfde als kracht – en elke vechtsporter zal beamen dat kracht maar een kwart is van het verhaal)
-       vrouwen hebben een tasjes/schoenen fetish (ze verzamelen status symbolen, zoals mannen dit hebben met sport en auto’s)
-       vrouwen zijn meer georganiseerd (‘let niet op de troep’ of verander eens het ‘schema’ – het zijn persoonlijkheidstrekken)
-       vrouwen houden niet van porno (ze kijken niet naar piemels en tieten, maar lezen over ‘sterke armen om haar heen’ – tip: zie de boekenkast of salontafel met magazines)
-       vrouwen kunnen niet goed tegen drank (neem een man uit Katwijk eens mee, die het heilige leven lijdt, die is ook na een paar wijntjes ‘total’ – daarnaast is ‘zuipen’ voor vrouwen geen status symbool, maar een afrodisiacum).
©SamRain
Fenomeen vrouw