Management: Het waarderen van typische dingetjes

"Een manager moet meer kunnen dan zaken op waarde schatten; de truc is om de waarde om te zetten naar hulpmiddel voor eigen belang."
                                                                                                              — Sam Rain

Wie bezig is met het organiseren en sturen van mensen, is vooral in zijn of haar bovenkamer bezig. Vaak investeren managers tijd — een grote nee, als je het aan mij vraagt — terwijl juist tijd een abstracte zaak is. Alles waar ik tijd aan besteed, waar ik het niet aan zou moeten besteden of wat ik efficiënter zou kunnen doen, is mijn tijd niet waard. Maar er zijn nu eenmaal taken die gedaan moeten worden en waar je niet onderuit kan komen. Ook de manager heeft zijn hulpmiddelen — die misschien alledaags lijken, maar toch even anders gebruikt worden.

1. Tablet: het lijkt een trend uit de laatste jaren, maar dat is slechts een illusie. Ooit liep men rond met aktetassen volgestampt met 100-vel schrijfblokken, dikke agenda's en minimaal twee pakken PostIt™. Ondanks dat de tablet vaak wordt gebruikt als een dappere poging om hip te doen, is het een apparaat dat informatie kan opslaan. Mijn eerste aanschaf op dit gebied was een PDA (een Palmtop) en het bewees zichzelf alleen al door de mogelijkheid om mijn digitale notities te kunnen mailen. Je wilt niet een tablet, je hebt het nodig.

2. Smartphone: managers zijn mobiel — het gaat niet om iedereen te kunnen stalken, maar om bereikbaar te zijn voor calamiteiten. Goede smartphones passen bij je tablet, met bijpassende applicaties — social media, mail en vooral je favoriete informatiebronnen. Belangrijker is de stand-by en de spreektijd dan de mogelijkheid om video af te spelen.

3. Whiteboard: ondanks de doodle functie van een tablet, gaat er niets boven een whiteboard. Situaties uittekenen terwijl je staande er naar kijkt, geeft een gevoel van inzicht die een tablet simpelweg niet kan bieden. Vooral wanneer je associaties moet maken om problematiek op te lossen, heeft de whiteboard een essentiële plaats in het leven van een manager.

4. De Zwarte Pen: het meest onderschatte materieel van alle gadgets — betrouwbaarder dan gadgets die lopen op een Lithium batterij, en dus het ‘Plan B'. Zeer handig om op achterkanten van visitekaartjes steekwoorden te schrijven en om te strepen, omcirkelen of aantekeningen te maken in projectplannen. Persoonlijk kies ik voor fineliners — hoewel een balpen van 'degelijke' kwaliteit ook niet mis is.

5. Harnas kleding: waarschijnlijk een fenomeen waar de meeste managers niets van snappen. Een manager die onderhandelingen ingaat, spreekt vooral met body-language. Kostuums met een 'speciale' bedoeling dwingen een situatie af, vanuit je eigen geloof. Het is het pak dat je aandoet om duidelijk te maken dat je de poot stijf houdt. Het is het pak dat je aandoet om sympathie te kweken.

Het belangrijkste hulpmiddel voor een manager is een plaats om zich in terug te trekken — om zich als het ware in het oog van een tornado te kunnen verschansen, zodat deze in de rust kan werken aan de oplossing.

©SamRain
Hulpmiddelen

De vreselijke Fashion flaters

“Kleren maken de man – of breken hem.”
                                                            - Sam Rain

Ik heb een jongere neef die het presteert om epilepsie neigingen op te wekken met een felgroene broek en rood overhemd in de zomer. Heel gemeen lach ik ‘m uit achter zijn rug om, maar ‘vergeet’ mijn eigen fashionflaters uit het verleden. Tja, zonder een beetje zelfspot, ben je maar een koel persoontje.

1.              De ‘meisjesjas’
Hoewel deze flater eigenlijk is ‘opgedrongen’, blijft het een kroniek. Toen ik 5 was, kocht mijn moeder een dure spijkerjas met een capuchon. Volgens haar was het mooi en dus voor mij ook. Totdat mijn tantes, de jongste zusjes van mijn moeder, mijn nieuwe jas de bijnaam gaven van een meisje uit mijn klas (yep, was er vroeg bij). Als ik achteraf over nadenk, viel de flater best mee; hoewel ik het bijnaampje er best op kon verzinnen.

2.              De ‘tenniscap’
Zo’n pet, maar dan zonder de stof die je hoofd bedekt. Ik droeg ‘m overal en altijd. Ik snapte helaas te laat de ‘hamburger’-bestellingen veel te laat; McDonald’s medewerkers hadden ook zo’n pet...

3.              De ‘hoogwater’ broek

Ik begreep de term hoogwater niet; de veels te korte pijpen leverde een beroemde vergelijking op: Steve Unkel. Het deerde me niet – en bleef deze broek aanhouden, totdat zus de broek kwijt maakte.

4.              De ‘knalgele’ broek
Geel was de kleur van overwinning – tenminste bij mens-erger-je-niet. Het was ook de kleur die je beter voor een broek moet vermijden; met m’n zwarte shirt, was ik al snel ‘Maya de Bij’.

5.              Het ‘houthakkersblousje’
Wat mij heeft aangetrokken tot dit ouwe-lullen-design lag waarschijnlijk aan MacGuyver, en mijn fascinatie voor Schotland. Dagobert Duck was Schots, de Highlander was Schots – en ik wilde dat onbewust ook zijn.

6.              De ‘legerbroek’

Mijn geluksbroek: ik vond er altijd geld in. Het was mijn beste vriend in de regen, kou en onderweg met veels te veel zakken. Mijn toenmalige vriendinnetje vond ‘m echter zo lelijk dat ze dreigde hem aan stukken te knippen. Achteraf gezien, was de broek ook echt lelijk.

7.              De ‘Mickey das’
Kerstkado’s zijn vreselijk, maar ik was heel blij met de knalrode Mickey stropdas. Rood doet ‘t ‘m gewoon en Mickey is cool. De vloek zat echter verborgen in mijn gebrek aan kennis en ervaring; op een blauw overhemd bijvoorbeeld.

8.              De ‘tijgerblouse’

Een Dolce & Gabanna van 900 euro. Zachte stof en gekocht in combinatie met een suede broek van dito merk en Kenzo schoenen. Totaal prijskaartje: 3000 euro. Aantal keer gedragen: 2 keer. Aanleiding: Pimps & Ho’s Party. Broek uitgescheurd door de dikke reet van broer, tijdens biermarathon gekotst over de Kenzo’s. Blouse echter gedragen op kantoor en tijdens boodschappen.

Zo heeft iedereen wel zijn duistere geheimen opgesloten in de Doos van Pandorra; en bij deze hoop ik dat je meegegruweld hebt met de horror verhalen van Sam Rain!

©SamRain
Fashion

Consultancy als vaardigheid: Jezelf presenteren

“Dress to impress, als een stuk van Rembrandt – niet Picasso”
                                                                                      - Sam Rain

Zakelijk overkomen is een belangrijke factor in zaken doen. Bijna 90% van de commercie is namelijk non-verbaal en wordt een boek wél vaak beoordeelt op zijn of haar omslag. Voor buitenstaanders lijkt het beeld vaak vertekend door de IBM-cultuur; strak in pak, leasewagen en laptoptas lijkt dan de norm. Formeel overkomen straalt professionaliteit uit en werkt als een visitekaartje – en het werkt.

Net zoals in veel aspecten in het leven gaat het eerder om balans dan het uiterste zoeken in de norm, zo ook in kleding. Een ‘stijve Harry’ of een ‘droge druif’ uitstralen werkt in de consultancy namelijk averechts; advies en expertise inbrengen betekent creativiteit. Het is voor een consultant een zeer belangrijke taak om ‘toegankelijk’ te lijken, neutraal en toch een autoriteit. Deze drie ‘beelden’ staan ver van elkaar en een specifieke stijl is er niet; een ware opgave voor een consultant begint daarom al bij het vinden van een oplossing voor dit proleem.

Het allerbelangrijkste is comfort; wanneer je als consultant niet prettig voelt, straal je dat ook uit. Daarna komt de oppervlakkige laag dat de zogenaamde professionaliteit uitstraalt: het kostuum of mantelpak. Een donkere kleur is hierbij de norm, vooral bij het bovenlichaam: zwart, grijs, bruin of blauw. Zwart is een ‘veilige’ kleur, gevolgd door donkerblauw. Het doel is om wel op te vallen in een vergaderruimte, maar niet de publiekstrekker te zijn. Hetzelfde geldt voor schoeisel: gympies en stiletto’s zijn uit den boze (tenzij je kapsel nog extroverter is), maar schoenen uit de jaren ’60 slaan ook de plank mis. Tip: koop eerst de schoenen voor je een kostuum aanschaft; geen pak maakt indruk als je loopt als Donald Duck. Riemen combineer je met de kleur van je schoenen (en dus niet met de kleur van je broek) en bij voorkeur het motief/oppervlak ook.

De poort van toegankelijkheid zit in details: een das, een sjaal van een kleurencombinatie of geen das (maar wel kleur rond de hals) geven een persoonlijke ‘touch’; de mens in het harnas wordt belicht op deze manier. Sieraden geven het tegenstrijdige effect; ze markeren het individu (en dus het ego) en richten zich niet op de mensen om zich heen. Zo maakt een felgele sjaal andere reacties op (positief) dan een duidelijk zichtbare gouden ketting (negatief).

Autoriteit zit in de draagwijze van kleiding: een jasje geknoopt laten creëert een monologe communicatie; geen jasje, een informele dialoog. Een neutrale kleur (wit) verwerkt in de bovenkleding doet dit eveneens; hoe meer wit men ‘laat zien’, hoe dichter men bij de mensen staat, echter ook duidelijk laat zien ‘who is boss’. Donkere kleuren zoals bruin, blauw en paars geven passief leiderschap af, terwijl een rode kleur actief leiderschap uitstraalt. Neutraal zijn de lichte varianten van blauw/wit of roze/wit. Vaak denkt men in het kiezen van kleuren die passen bij het bedrijfslogo; dit kan soms in het voordeel werken in een groep, echter zal een consultant de voorkeur hebben om tussen de groep uit te steken, zonder er een fanfare voor nodig te hebben.

Fashion flaters zijn geen uitzondering; maar fashion statements maken je ook niet meteen een goede consultant. It is better to wear vintage right, than designers’ wrong. Consultancy is geen modeshow; maar net zoals alle vaardigheden draagt een beetje bewustzijn mee in de selectie door opdrachtgevers die het zullen moeten doen aan de hand van een ‘pitch’, een toetsbare ervaring en de omslag van deze. De cultuur van veel bedrijven is ‘business casual’ echter ben je als consultant altijd een externe. En men verwacht voor het geld dat men betaald minimaal een degelijke verpakking.

Goede merken kostuums: Hugo Boss, McGregor, Van Santen en Stanton.
Too much: Dolce&Gabbana, Versace en Armani.
Don’t: C&A, P&C, Joop!, V&D (en alles zonder degelijke voering).

Meer lezen over het onderwerp Consultancy? Klik hier voor de inhoudsopgave van alle artikelen!

©SamRain
Jezelf presenteren