De Wraak van Moeder Aarde

 "Alles wat je kunt voorstellen is mogelijk."
                                                             - Sam Rain

Hij kijkt haar aan. Haar ogen lijken blauwer dan ooit. Ogen zijn het raam naar de ziel, zeggen ze. Maar de gedachten hebben geen naam. Ze lijken net zo verward als het besef dat zojuist kwam. Ze wilt wat zeggen. Maar haar mond lijkt vastgelijmd. Hij is verstijfd — en wilt het niet geloven. Waarom nu? Waarom vandaag?

De herrie en het lawaai om hen heen lijkt een ruis op de achtergrond. Het getoeter van auto's deert geen van hen. Ze lijken gedrogeerd, alsof de tijd zojuist ophield met bestaan. Een man schreeuwt, maar beiden reageren niet. De dromen vliegen als zeepbellen om hen heen, om spontaan te knappen zonder knal. Weg, verdwenen, ontastbaar geworden.

Ze glimlacht. Ze vindt het wel goed. Ze heeft geen spijt. Ze heeft het volle ervaren. Hij weet zich echter geen raad — de machteloosheid bevriest zijn benen en armen. Hij ziet haar glimlach. Nu beseft hij het. Ze is sterker dan hem. Altijd sterker geweest. En dat benauwt hem. Hij was toch de held? Hij was toch de sterke? Maar op dit moment konden zijn biceps en borstkas niets meer betekenen voor wat komen ging.

De aarde beeft en ze raken weer bij bewustzijn. De mensen rennen om hun heen, gillend, schreeuwend maar vooral rennend in iedere richting. Een auto botst tegen een andere op, maar de bestuurders maken geen ruzie — ze stappen uit en rennen weg. Een man verlaat zijn gezin tijdens zijn sprint. "LAFAARD!', schreeuwt zijn vrouw met de twee peuters tussen haar armen. De wolken scheuren en het gedonder lijkt alles te overstemmen. Bliksemschichten schieten naar beneden en een vluchtende jongen wordt geraakt door de knetterende flits. Niemand heeft tijd om de geur van het verbrande vlees op te merken, terwijl het water door de straten stroomt.

De oude man blijft op het bankje zitten. Zijn vrouw echter richt haar gesloten ogen naar boven en bidt hardop met gevouwen handen, hopende dat ze wordt gespaard. Hoewel iedereen lijkt te vluchten wordt de mensenmassa alleen maar groter en groter. Een kind ziet hoe zijn fietsje wordt vertrappelt en blijft staan op dezelfde plek waar hij zojuist nog speelde met zijn vriendje. Zijn moeder lag verkneukeld onder de omgevallen boom en vader was op werk. Daar stond hij, moederziel alleen.

De hagel die opeens uit de lucht valt, bekogelt de mensen alsof ze gestraft worden voor hun zonden. Een hard blok ijs raakt een jonge vrouw op haar hoofd — het is ineens zwart. De jongen die in stilte altijd verliefd op haar was, staart even. Nu is het zijn kans, als hij haar redt dan — een roekeloze rijder maakt een einde aan zijn gedachte, terwijl hij een paar meter door de lucht vliegt en haar poëtisch ziet verdwijnen in afstand. De oude vrouw blijft achter haar raam kijken. Alsof ze de kapitein is van een zinkend schip. Dit huis is alles wat ze nog heeft.

Een man met stropdas probeert met man en macht te bellen naar de alarmlijn. Hij wilt niet beseffen dat het geen nut heeft. Hij zit in ontkenning, een shock. Al weken zag hij het op zijn iPad staan en vaker zag hij de berichten op het nieuws. Maar hoe kon hij nou weten dat het waar was? Want wie, wie zou geloven dat de wereld zou eindigen?

©SamRain
Moeder Aarde

The End is near

“God heeft je gemaakt om Hem lief te hebben, niet om Hem te begrijpen”
                                                                                                            - Voltaire

Elke generatie maakt ze mee; de voorspellingen van de Apocalyps of ander doemseinde. Wetenschappers geloven in een botsende komeet, natuuractivisten in een terugslaande Moeder Aarde, religieuzen in een eindoordeel van God Almighty. Sci-fi voorspelt de opkomst van hypermoderne oorlogszuchtige robots, gemene aliens of de mens die zichzelf naar de verdoemenis helpt.

Eigenlijk heeft het allemaal te maken met onze vrees voor de dood; naast de beperkte houdbaarheidsdatum van menselijk leven, zoeken we een spirituele ‘drive’ om het maximale eruit te halen. Wij mensen zijn nu eenmaal control freaks, die voor elk mogelijk scenario een oplossing zoeken voor wat we niet begrijpen. Want zeg nu zelf, hoe kun je iets irrationeels als de dood nu rationaliseren?

Ieder mens zoekt een hoger doel; de één wilt aan de rechterhand van de Heer zitten en een ander wilt de toekomst van zijn kinderen waarborgen. Het zijn allemaal dappere pogingen om een vorm van de onsterfelijkheid te verkrijgen. En zoals we leren vanuit onze cultuur, ethiek en andere opvattingen kan dit alleen door een ‘held’ te worden.

In 1996 was er het ‘millennium’ concept; in 1997 zou de apocalyps plaatsvinden, in 1999 zou de duivel toeslaan en in 2000 zouden óf alle computers op hol slaan óf de uitlijning van alle planeten de zwaartekracht opheffen en de zon een allesverslindend zwart gat worden. Tweeduizendentwaalf is geen uitzondering; dit jaar staat de Maya kalender op ‘nul’. National Geographic besteed de nodige lariekoek om de hype in stand te houden, vele boeken bespreken de omwisseling van polariteit en een enkele Hollywood film kiest voor een wereldwijde overstroming. Maar waar baseren we het op?

Voor elke leugen heb je een vorm van ‘waarheid’ nodig. Het Oude Testament staat bijvoorbeeld vol ‘profetie’ en met statistieken kun je ook sjoemelen als Stapel. Echter zijn het geen ‘feiten’; er is geen criteria mogelijk om het Eind der Tijden te ‘meten’:
a) er zal niemand zijn om het te bevestigen
b) het is, zover we weten, niet eerder met de Aarde gebeurd
c) er is geen andere, dichtbij staande planeet waar we het hebben kunnen observeren
d) als er een duidelijke einddatum is, dan is het gehele proces te herleiden naar een oorzaak (en dus potentieel te verhelpen).
Het is voor mensen moeilijker om een lot te accepteren dan zich aan te sluiten bij een irrationele hypothese; zoals het uitstellen van een bezoek aan een tandarts; alsof het minder pijn zou doen.

Ik geloof dat de Aarde en de mensheid zich wel zullen redden; natuurlijk zal de wereld vergaan, maar als ‘the world as we know it’. De hype eromheen is altijd van hetzelfde; paniek, boeken en programma’s met pseudo-wetenschappers en Messias-wannabees. In plaats daarvan kunnen we beter bezig zijn met onze mensheid op dit moment: er is hongersnood, onrecht en oorlog op deze grote blauwe knikker. Dingen die het waard zijn om druk over te maken. Daarom voor alle hype meelopers:

1)    religieuzen: ‘de Heer komt als een dief in de nacht’

2)    Astrofysicussen: als de kans 1 op de 100.000 is voor een asteroïde inslag, betekent dat we 99.000 keer de kans hebben op een misser

3)    Activisten: als het klimaat drastisch veranderd, lost het ook meteen het echte probleem op (oftewel de klimaatverwoesters)

4)    Sci-fi fantasten: de Turing tekst weerlegt monsterlijke robots

5)    Maya-sympathisanten: geloof je nu echt in een theorie gebaseerd op twee zinnen die niet concreet vertaald kunnen worden door 99,1% van de specialisten?

©SamRain
The End