The End is near

“God heeft je gemaakt om Hem lief te hebben, niet om Hem te begrijpen”
                                                                                                            - Voltaire

Elke generatie maakt ze mee; de voorspellingen van de Apocalyps of ander doemseinde. Wetenschappers geloven in een botsende komeet, natuuractivisten in een terugslaande Moeder Aarde, religieuzen in een eindoordeel van God Almighty. Sci-fi voorspelt de opkomst van hypermoderne oorlogszuchtige robots, gemene aliens of de mens die zichzelf naar de verdoemenis helpt.

Eigenlijk heeft het allemaal te maken met onze vrees voor de dood; naast de beperkte houdbaarheidsdatum van menselijk leven, zoeken we een spirituele ‘drive’ om het maximale eruit te halen. Wij mensen zijn nu eenmaal control freaks, die voor elk mogelijk scenario een oplossing zoeken voor wat we niet begrijpen. Want zeg nu zelf, hoe kun je iets irrationeels als de dood nu rationaliseren?

Ieder mens zoekt een hoger doel; de één wilt aan de rechterhand van de Heer zitten en een ander wilt de toekomst van zijn kinderen waarborgen. Het zijn allemaal dappere pogingen om een vorm van de onsterfelijkheid te verkrijgen. En zoals we leren vanuit onze cultuur, ethiek en andere opvattingen kan dit alleen door een ‘held’ te worden.

In 1996 was er het ‘millennium’ concept; in 1997 zou de apocalyps plaatsvinden, in 1999 zou de duivel toeslaan en in 2000 zouden óf alle computers op hol slaan óf de uitlijning van alle planeten de zwaartekracht opheffen en de zon een allesverslindend zwart gat worden. Tweeduizendentwaalf is geen uitzondering; dit jaar staat de Maya kalender op ‘nul’. National Geographic besteed de nodige lariekoek om de hype in stand te houden, vele boeken bespreken de omwisseling van polariteit en een enkele Hollywood film kiest voor een wereldwijde overstroming. Maar waar baseren we het op?

Voor elke leugen heb je een vorm van ‘waarheid’ nodig. Het Oude Testament staat bijvoorbeeld vol ‘profetie’ en met statistieken kun je ook sjoemelen als Stapel. Echter zijn het geen ‘feiten’; er is geen criteria mogelijk om het Eind der Tijden te ‘meten’:
a) er zal niemand zijn om het te bevestigen
b) het is, zover we weten, niet eerder met de Aarde gebeurd
c) er is geen andere, dichtbij staande planeet waar we het hebben kunnen observeren
d) als er een duidelijke einddatum is, dan is het gehele proces te herleiden naar een oorzaak (en dus potentieel te verhelpen).
Het is voor mensen moeilijker om een lot te accepteren dan zich aan te sluiten bij een irrationele hypothese; zoals het uitstellen van een bezoek aan een tandarts; alsof het minder pijn zou doen.

Ik geloof dat de Aarde en de mensheid zich wel zullen redden; natuurlijk zal de wereld vergaan, maar als ‘the world as we know it’. De hype eromheen is altijd van hetzelfde; paniek, boeken en programma’s met pseudo-wetenschappers en Messias-wannabees. In plaats daarvan kunnen we beter bezig zijn met onze mensheid op dit moment: er is hongersnood, onrecht en oorlog op deze grote blauwe knikker. Dingen die het waard zijn om druk over te maken. Daarom voor alle hype meelopers:

1)    religieuzen: ‘de Heer komt als een dief in de nacht’

2)    Astrofysicussen: als de kans 1 op de 100.000 is voor een asteroïde inslag, betekent dat we 99.000 keer de kans hebben op een misser

3)    Activisten: als het klimaat drastisch veranderd, lost het ook meteen het echte probleem op (oftewel de klimaatverwoesters)

4)    Sci-fi fantasten: de Turing tekst weerlegt monsterlijke robots

5)    Maya-sympathisanten: geloof je nu echt in een theorie gebaseerd op twee zinnen die niet concreet vertaald kunnen worden door 99,1% van de specialisten?

©SamRain
The End

In de naam van de mensheid

“Wie zich bekommert om een vriend in nood, toont zijn eerbied voor de Ontzagwekkende”
                                                                                                            - Job 6:14

Het Millenium-verdrag. Het verdrag van Geneve. Het Kyoto-verdrag. Met de komst van het nieuwe jaar, komen ook de valse voornemen. Je kent ze vast wel; de goede dingen die je eigenlijk moet doen, maar vanwege een slap of onderbouwd excuus niet ten uitvoer brengt.

De mens vergist zich. De mens faalt. Waarom? Om te leren van zijn of haar fouten. Wanneer men anderen leert over deze fouten, dan dient men de mensheid. De mensheid; de allesomvattende term voor onze collectieve vooruitgang. Hoe is het mogelijk dat we robotjes op Mars laten cruisen, mensen voor 6 maanden buiten de aarde kunnen laten cirkelen en meer dan de helft van de aardkloot kunnen vertellen over onze sanitaire behoeftes via de smartphone, maar op het gebied van oorlog, hongersnood en wederzijds respect geen enkele vordering maken?

Graag geven we schuld aan overheden en machthebbers. Het liefst hebben we kritiek op pedofiele imams en kinderverkrachtende dominees. We schreeuwen socialisme en stemmen stiekem PVV. Want ja, zo is het eenmaal. ‘Power to the people’, wie zei dat ook alweer? Zijn we alle dure lessen vergeten? Zoals het verkeerd zijn van kampen als Guatanamo of Dakau, hoe ‘goed’ de redenen ook? Want de mensheid is technologisch vooruit gegaan, maar spiritueel leidt zij armoede.

Demonstreren is een middel, maar hoe effectief is het? Zijn het de doden in Tripoli, Cairo en Syrië het waard? Een handelssanctie van de Verenigde Naties heeft nooit een Kim Korea tegengehouden noch een verwend kind op Iranese troon. De mensheid is een mens geworden, want ze kijkt alleen maar in de diepte van het IMF-fonds en forceert met dodelijke middelen, wanneer zij kwaad wordt.

De mensheid is een vergeten term. We haten alleen maar. Met zeven miljard mensen op de blauwste knikker van ons sterrenstelsel zijn we bezig met achterlijke opvattingen. Iedereen heeft een mening, maar niemand heeft de oplossing. Niet dat ze er niet zijn; nee, de mensheid moet eraan ‘verdienen’. Dat de aarde een collectief goed is, zijn we ook vergeten; de grenzen zijn maar streepjes om de organisatie structuur af te beelden.

Dienen de wetten mensen óf dienen wij de wetten? De arrogantie van de mensheid is bijna onmetelijk. We ‘kunnen’ geen chocotoffee hier houden, maar wel met een studievisum. We ‘kunnen’ wel tégen dierenleed zijn, maar een ezelverkrachter gaat vrijuit. Junkies moeten achter slot en grendel, want ze ‘kunnen’ niet geholpen worden. We zullen ‘ons spaargeld’ maar gebruiken om de hypotheek te betalen, anders hebben de banken niet 6% meer geld in kas; lekker belangrijk zijn de 10.000 doden per dag die vanwege hun overtuiging worden vermoord. Maar de mensheid heeft gelukkig helden, zoals Wouter Bos. Lachend achter zijn Ray-Ban kijken hoe de mensheid wordt gebruikt als een actrice in een Kim Hollands All Starts productie. De mensheid lijkt op Wouter Bos; aantrekkelijk voor de homo- en huisvrouw, jong genoeg voor de hooligan-wannabe huisvader en oud genoeg voor de geranium gieter. Maar het is slechts een omhulsel van een dodelijke mix van Antrax en Kerosine.

Wat ga ik doen voor de mensheid? Geen idee. Maar ik ga erover nadenken. En dan ga ik de mensheid een handje helpen. Noem het maar een ‘Higher Calling’. Ideeën zijn welkom. Ik kijk er meteen na de jaarwisseling. Laat ik meteen het goede voornemen noemen. Kijken of het lukt voor eind 2012.

Want waarom angstig zijn voor het einde van de wereld, als men de grootste schat al verloren heeft? De mensheid. Zo mooi, zo fragiel. Maar geen droom. De mensheid is een feit. Lelijk of niet.

© SamRain
Mensheid