De Onderwijzers Vielen Om

"Titels zijn geen bewijs wanneer de autoriteit niet geverifieerd kan worden."
                                                                                                              — Sam Rain

"Waarom kom je niet naar de viering van het lichtjesfeest?", vroeg de Pandit. "Omdat u geen persad maakt. Uw zegen is niet oprecht, maar uit verplichting. U laat geen offers toe uit het hart, maar uit een schijnheilige gedachte." De Pandit keek gefronst — en liep weg en vertelde de andere schriftgeleerden niets.

"Waarom erken je niet de grootheid van Allah", vroeg de Imam. "Wat ik met mijn lippen moet erkennen ter bevestiging van mensen is van de Shaytan. Waarom handelt u niet naar Zijn Grootheid en doet zijn wil zoals geschreven staat?" De Imam werd boos en verbood mij de toegang tot de gebedsruimte.

"Je bent niet geboren uit het volk van Israël, noch ken je haar wetten opgelegd door Mozes. Waarom spreek je over de Torah?", preekte de Rabbi. "Wie maakt u gelijk aan El Elohim, wie geeft u de maat om mij te meten? U spreekt over wetten die u zelf overtreed." De Rabbi knarste zijn tanden en negeerde mij als zijnde ongedierte.

"Val op uw knieën voor het kruis, want alleen genade zal u redden. U bent geboren in zonde en het hellevuur wacht u anders voor de eeuwigheid!", zei de charismatische voorganger. "Genees de zieken, drijf demonen uit en vertel uw getuigenis. Maar ik buig niet voor iets gesneden uit hout, gemaakt door mensenhanden." De voorganger werd boos en riep in Zijn Naam om mij te behoeden voor de hel.

De Humanist vertelde over de mens en zei op bekritiserende toon: "Denk aan de maatschappij en zie alleen het goede, maar laat alle absoluutheden varen. Zo zeiden de grootste onder de mensen!". "Waarom gaat u niet voor en ontwikkel ons? Waar zijn uw middelen, waar is uw schare?" De Humanist zweeg en keek verbitterd.

"Niet boos worden, blijf adem halen", zei de monnik. "Er is geen goed, geen kwaad — dat is de weg van de Boeddha.", vertelde hij. "Waarom doe ik fout als ik goed en kwaad erken al zouden ze niet bestaan? Waarom is er geen pracht in dualiteit?" De monnik werd kwaad en citeerde mantra's.

Een zwerver deelde zijn geld. Een junk verschafte onderdak. Een dief gaf zijn meest dierbare bezit. Een moordenaar vertelde over de pracht van leven. Een oplichter die geloofde in rechtvaardigheid. Een racist praatte over broederschap. Een anarchist begon over structuur.

En een ieder van deze minste had meer wijsheid dan de schriftgeleerden die dachten de wijsheid in pacht te hebben.

©SamRain
Religie

De Drie Rijken van Voorspoed

"Wie de kracht van een verhaal niet beseft, is een dwaas."
                                                                                      — Sam Rain

Er waren eens drie koningen — Alma, Banzo en Choras. Ze hadden alle drie een koninkrijk en hadden ieder evenveel rijkdom. De Oppermacht besloot hun een geschenk te geven, waar zij uit mochten kiezen. Zodoende gingen de drie koningen naar de berg van de Oppermacht.

De Oppermacht vroeg aan Alma wat deze begeerde. "Macht!", riep hij uit — en hij kreeg de Macht. Tevreden keerde hij terug naar zijn koninkrijk en maakte bouwwerken groter dan alle anderen en zijn soldaten waren ontelbaar. Iedereen voelde zich veilig en onverslaanbaar.

Toen vroeg de Oppermacht aan Banzo wat deze begeerde. "Wijsheid!", riep hij uit — en hij kreeg de Wijsheid. Tevreden keerde hij terug naar zijn koninkrijk en richtte een bibliotheek op, de grootste van allen. Alle wetenschappers trokken naar zijn land en de economie bloeide op. Iedereen voelde zich slim en verheven boven de anderen.

Als laatste kwam Choras bij de Oppermacht om een geschenk te ontvangen. Hij durfde de oppermacht niet aan te spreken; daarom fluisterde hij zachtjes. "Moed", zei hij bijna onverstaanbaar. De Oppermacht gaf hem Moed en Choras keerde terug naar zijn koninkrijk. Maar iedereen was teleurgesteld — wat hadden zij aan Moed? Waarom had de Koning niet gevraagd om Rijkdom, of minstens om Wijsheid of Macht?

De jaren verstreken — de koninkrijken van Alma en Banzo waren de Oppermacht vergeten. Ze hadden ongelofelijk veel Macht en Wijsheid verzameld en onderdrukte het koninkrijk van Choras. Het koninkrijk was vervallen en verwoest —  er was niets meer overgebleven dan een legende. De onderdanen prezen hun legendarische koningen, behalve in Choras. Daar knarsten de tanden van de ouden en fronsten de wenkbrauwen van de jongelui. 'Onze koning was een dwaas, een lafaard — en vroeg Moed voor zichzelf niet voor het koninkrijk', roddelden ze onderling.

De Oppermacht voelde zich niet geëerd en op een dag sprak Deze een vloek uit; stormen en winden teisterden de koninkrijken, ramp na ramp overviel hen. Geen van hen had nog iets wat leek op hetgeen dat ze hadden voor de vloek van de Oppermacht. De onderdanen uit de koninkrijken jammerden en weenden, behalve hen uit Choras.

Hoewel alles verloren leek, bracht de Moed hen tot beweging. Ze begonnen met de wederopbouw en ploegden opnieuw hun akkers. Ondanks alle rovers, gingen vele uit om handel te drijven en vriendschappen te sluiten. Ze vonden het gevallen arsenaal van de soldaten uit Alma en de stoffige boeken uit de collectie van Banzo.

En zo breidde het koninkrijk van Choras uit — groter dan die van Alma en Banzo tezamen. En geen onderdaan sprak nog verkeerd over de keuze die de legendarische koning van Choras had gemaakt; want immers wat heeft men aan Macht of de Wijsheid als de Moed verloren is gegaan?

©SamRain
Voorspoed

Oom Rob, U had vast gelijk

“Onze helden blijken vaak het tegenovergestelde.”
                                                                        - Sam Rain

‘Jongen, roken is slecht,
het is duur en uiteindelijk,
dan ga je dood aan kanker’
zegt Oom Rob tegen mij
met een sigaret in de hand.

‘Jongen, drank maakt kapot,
het bedwelmd je en uiteindelijk,
dan begeeft je lever het’
zegt Oom Rob tegen mij
terwijl hij nog eentje schenkt.

‘Jongen, trouw met een vrouw,
een nette, goede en slimme,
want dan ben je pas gelukkig’
zegt Oom Rob tegen mij
boos kijkend naar tante op de bank.

‘Jongen, geld maakt je een vent,
dan krijg je respect en aanzien,
en koop je alles wat je wilt’
zegt Oom Rob tegen mij
vanachter de stapel rekeningen.

‘Jongen, lieg en bedrieg niet,
want wat ben je zonder waarheid,
behalve dan een leugenaar’
zegt Oom Rob tegen mij
net terug uit de gevangenis.

‘Jongen, wees goed voor iedereen,
ga naar school en vecht niet,
en wordt iemand van staat’
zegt Oom Rob tegen mij
zonder diploma’s of ander papier.

‘Jongen, leef voor God,
en dien Hem met heel je hart,
laat je niet verleiden’
zegt Oom Rob tegen mij
vanachter de gokkast.

‘Jongen, breng geen schande,
niet voor jezelf, niet voor je ouders,
wees oprecht en integer’
zegt Oom Rob tegen mij
na het draaien van een plof.

‘Jongen, steel niet van anderen,
wees niet jaloers op bezit,
werk er zelf eerlijk voor’
zegt Oom Rob tegen mij
terwijl hij de belasting oplicht.

‘Oom Rob’ – zeg ik vandaag,
‘uw woorden waren waar -
maar als voorbeeld
heeft u ernstig verzaakt’
sprekend bij zijn uitvaart.

©SamRain
Oom Rob