Het Universele Broederschap

"Iedereen heeft een mening over religie, behalve over die van hun eigen.”
                                                                                                             - Sam Rain

Alle overtuigingen hebben een kern van waarheid. Volgens de één absolute Waarheid, volgens de ander een deel van de waarheid. Het is namelijk een kwestie van geloof— er zijn geen solide argumenten, historische feiten of kronieken die onbetwistbaar zijn. Dit betekent simpelweg dat je wel of niet de autoriteit en/of de integriteit van de boodschap erkent.

Religie geeft antwoorden op de vragen die mensen aan zichzelf stellen. Waar komen we vandaan? Waarom komen we daar vandaan? Waarom gaan we dood? Wat gebeurd er met ons als we dood zijn? En last, but not least - wat is ons doel hier totdat we doodgaan? Voor de ene religie zijn we eeuwig dolende zielen op een rad en voor de ander voorbestemd gemaakt om over de wereld te heersen. Het is een keuze. Het zijn keuzes.

Religie geeft ons cultuur; een handleiding om met onszelf en anderen om te gaan. Een soort van rampenplan: wat te doen wanneer de volgende signalen afgaan? Dezelfde cultuur zorgt voor een collectieve missie: zorgen voor onszelf en voor anderen. Cultuur zorgt dat we verkeerde invloeden weren en het ‘pad’ blijven volgen van onze geestelijke ontwikkeling.

Religie gebruikt effectief ons eigenbelang tegen onszelf; wat we van ‘nature' doen, moeten we afleren. Of we zondig zijn of niet, maakt niet uit. Afleren moeten we en nieuwe dingen leren. Zoals discipline, met voorkeur zonder individualiteit. Want daar hebben we meer belang bij. Lange termijn denken, bij voorkeur tot zelfs voorbij de dood.

Religie staat voor controle. Controle over je bestaan. Controle over je geest. Controle over je doel. Religie is dus voor mensen die graag zaken onder 'controle' hebben. Structuur, net zoals mensen graag het een en ander geordend willen hebben in diverse kleuren tabbladen, stickers en nummers. Want dan hoef je er minder over na te denken. Dan hoefje er niet bij stil te staan. Stel je voor dat je alles zou moeten evalueren - daar heb je toch geen tijd voor!

Maakt religie ons gelukkig? Dat is afhankelijk van hoe je leven erbij staat. Heb je het geluk, dan gaat het leven voor de wind en lijken de rituelen het juiste effect te hebben. Echter zijn religieuze praktijken geen natuurwetenschappen; het resultaat kan niet gegarandeerd worden. Wie beweerd van wel, daag ik bij deze uit om de nummers van de aankomende loterij naar me te sturen, met de plechtige belofte dat iedere cent naar ontwikkelingssamenwerking gaat. Ik durf te garanderen dat de kans 1 op de Pi zonder komma macht ziljard dat zoiets niet gaat gebeuren op de wijze hoe ik het zojuist beschreef.

Hebben we religie nodig? Nee. Spiritualiteit - zeker. Spiritualiteit is het ontwikkelen van je geestelijke vermogens. Of je dat nu doet met Jezus, Allah, Krishna of Boeddha - dat bepaal jezelf. Religie biedt geen verlossing, maar structuur. Net zoals een kalender handig is voor verjaardagen en partijen. Echter biedt geen enkele religie garantie. Kunnen ze ook niet.

Waarom is er niet gewoonweg een Universele Broederschap? De boodschap is simpel, wees lief voor elkaar. Dat is alles. Geen rituelen. geen geschriften, geen discussies. Gewoon alleen dat. Als ieder mens dáár nou in gelooft, dan zijn we toch gewoon klaar?

©SamRain
Universele Broederschap

Lichaam, Geest en Ziel

"We praten er te vaak over, maar eigenlijk weten we er weinig vanaf."
                                                                                                              — Sam Rain

Wanneer men spreekt over de geest en de ziel, zou je willen geloven dat de geest ergens ronddoolt in onze hersenpan en dat de ziel een nanodeeltje is dat zich onzichtbaar bevindt in de solar plexus. Het lichaam zou volgens vele filosofen een container zijn voor ons immateriële Zelf, net zoals zij organen huist. Immers, waar wij naar toe bewegen gaat ook onze geest (en hopelijk ook onze ziel).

Vele filosofen uit de Renaissance waren multidisciplinair. Naast schrijvers, waren velen ook alchemisten en kunstenaars. Vooral in de humanistiek de 'verlichten' genoemd, gingen vele terug naar de leer van de oude Grieken. Zo zou de geestesziel huizen in het epicentrum van het lichaam, namelijk het hart. Deze fysieke bloedpomp zou verantwoordelijk zijn als huisvesting van de ziel. Het 'denken' zou in ons hoofd gebeuren — wat logischerwijs ook zo aanvoelt. En de stelling dat de lichaam de geest zou huizen, bracht een religieus verhaal. Sterft het lichaam, dan sterft de geest.

In oudere Brahamaanse geschriften zijn er vele verwijzingen naar het metafysische aspect. Zo zou de wereld zoals wij die ervaren een creatie zijn van onszelf— 'Maya'. Het Zelf, beter bekend als de Atman in deze geschriften, is te beschrijven als de 'ziel'; een onsterfelijk deel dat onderdeel uitmaakt van het grote, ondefinieerbare Brahman. Het Zelf creëert uit haar energie - de 'Prana' — om het spirituele lichaam vorm te geven. Daaruit vloeit het materiële lichaam. De geschriften laten veel aan interpretatie over. Zo zou deze conform kunnen zijn aan de denkbeelden van de filosofen uit de Renaissance (en van nu). Maar het zou evengoed omgekeerd kunnen zijn: dat de 'ziel' het geestelijk en materiële lichaam huisvesting geeft.

Religie geeft de ziel een vreemde draai. Deze zou bijvoorbeeld van sterfelijke aard zijn in monotheïsme (christendom, islam, jodendom), maar door Goddelijke interventie te redden zijn van de 'dood'. In Aziatische godsdiensten lijkt vaker het tegengestelde — de ziel is onsterfelijk in zijn levenswegen en blijft in roulatie. Toch falen vele religiën, ondanks de duidelijke beschrijving van de wegen die de ziel volgt, de ziel op zichzelf te definiëren of zelfs eigenschappen toe te wijzen. Is de ziel een bewust iets, of juist niet? Heeft de ziel vorm of is deze vormloos? Waar bevindt deze zich en wat verbindt de ziel?

Hoewel de geest wordt gezien als een spiritueel lichaam, is deze ook de vorm van het materiële lichaam? Of is de geest een klein wolkje, zoals we denken dat ze is in onze schedel? Is de geest nu ons 'denken' of niet? Het blijft een kwestie waar het nodige pionierwerk ontbreekt. Verlaat de geest ons lichaam tijdens het slapen — bestaat de geest überhaupt? Want als deze niet bestaat, waar komt onze fantasie vandaan en creativiteit? Wie wil namelijk geloven dat deze zaken worden gestuurd door hormonen en stofjes alleen?

Het meest logische zou zijn, in mijn opinie, dat het onsterfelijke deel 'de ziel', zowel de geest als het lichaam huisvest. Het zou perceptie verklaren, maar ook een eenheid tussen alle mensen plausibel maken. En die eenheid zou een prachtige levensfilosofie zijn. Hoe je het ook zou noemen — God, het Bewustzijn, Moeder Natuur, de Oorsprong of het Universum.

©SamRain
Lichaam, Geest, Ziel