Posts tonen met het label kandidaten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label kandidaten. Alle posts tonen

zondag 29 april 2012

Management als ambacht: Kandidaten selecteren op kwaliteit - Deel 3


“Een persoonlijk gesprek bestaat uit observeren en dialoog.”
                                                                                    - Sam Rain
In deel 2 behandelde ik de globale competenties, maar het belangrijkste is toch wel het herkennen van deze eigenschappen. De uitnodiging tot een persoonlijk gesprek toetst een aantal van deze competenties; mits je weet wanneer ze te voorschijn komen.
Op tijd komen zegt veel over een kandidaat: wie verantwoordelijk is én kan “plannen” heeft een mate van discipline en analytisch vermogen. Laksheid betekent eigenlijk eigen prioriteiten voorop stellen en neemt de geïnvesteerde tijd van het bedrijf niet serieus. Een uur van te voren aankondigen van een overmacht (file, pech, Dag des Oordeels) compenseert met communicatieve vaardigeden – een minuut of 10 van tevoren valt simpelweg onder gemakzucht.
De kleding zegt meteen het een en ander over de sociale omgang, de betrokkenheid én de zelfkennis van een kandidaat. Wie er verzorgd uitziet, beseft dat andere mensen notitie nemen van de kandidaat. De kleding spreekt vaak over het “ego”; een uitspringend tenue vertelt dat de kandidaat een sterk individueel karakter heeft – een leiderschapskwaliteit. Een ‘cultuurconform’ aangetrokken outfit (maatpak, kostuum, mantelpak, e.d.) accentueert de dienstbaarheid. Business casual maakt een kandidaat “open” en dus toegankelijk, terwijl formeel zich presenteert op het intellect. De eerste indruk bepaalt dus wel degelijk de kansen van een kandidaat.
Tijdens het voorstellen krijg je een “gutfeeling”, hoe prettiger dit overkomt, hoe socialer de kandidaat. Iemand die een nerveuze indruk maakt, heeft niet te veel zelfvertrouwen; dit kan een momentopname zijn, maar ook matige zelfkennis. Nerveusiteit kan op veel manieren tot uiting komen: heftig transpireren, stamelen of excessief praten (lees: te prominent benadrukken hoé goed ze zijn). Daarom zijn kandidaten met zelfkennis vaak betrouwbaarder; denken dat je iets kunt is niet hetzelfde als weten dat je iets kunt.
Vragen naar wie de persoon is kan resulteren in het opdrammen van het CV – personalia, werkervaring en ‘academische’ achtergrond – óf het volledig dichtslaan óf een sociaal wenselijk profiel dat nét iets te nauw aansluit op de vacature óf... de perfecte oneliner die de kandidaat als individu omschrijft. Het laatste geeft de kwaliteiten van leiderschap en communicatie en mag een verhoogde waardering krijgen op het gebied van zelf kennis.
Praat wat minder over de bedrijfsresultaten en wat meer over de functie; een kandidaat die actief deelneemt in het dialoog –‘met welk programma werken jullie daarvoor?’- geeft aan dat iemand analytisch te werk kan gaan en taakgericht werkt (dienstbaarheid / discipline). De toon van dit gesprek bepaald met name de sociale omgang; betweters hebben voor alles een véél betere oplossing (zonder de werkvloer gezien te hebben), ja-knikkers zijn minder betrokken (ze reageren op de salarisindicatie van de vacature) en een gesprek dat voelt als één die zich voordoet tijdens een rookpauze staat voor communicatief en wederzijds respect.
Het afscheid speelt ook een rol; feedback over de inhoud en gevoelsbeleving bewijzen een communicatief sterke competentie en analytisch vermogen. Als de competenties kloppen met de vaardigheden bij de functie, is er sprake van een match. Je gevoel moet niet gebaseerd zijn op vooroordelen, maar de schatting hoe verre de kandidaat de taken kan uitvoeren. De rest kun je namelijk ontwikkelen!

Meer lezen over het onderwerp Management? Klik hier voor een inhoudsopgave naar alle artikelen!

Management als ambacht: Kandidaten selecteren op kwaliteit - Deel 2


“Selecteren doe je aan de hand van criteria.”
                                                            - Sam Rain
Mensen hebben, algemeen gezien, 9 eigenschappen die belangrijk zijn op de werkvloer – ongeacht de functie die ze moeten uitvoeren. Hoe beter een competentie is ontwikkeld, hoe zingevender de functie wordt; de natuurlijke habitat haalt het beste uit de mens.
1.     Sociale omgang: mensen die sociaal zijn, werken graag met andere mensen en hechten waarde aan omgangsnormen. Hoe socialer de mens, des te beter werkt deze in persoonlijke teams en kan opereren in “frontend” functies. Mensen kunnen óók antisociaal zijn; dit zijn individuen die sterk behoefte hebben aan een eigen werkplek en structuur zonder al te veel interacties. Sociaal kan iedereen worden, alleen iemand selecteren voor een rol waar er direct contact is met klanten, kies je geen antisociaal persoon zonder ontwikkeltraject. Daarin tegen zal een antisociaal weinig behoefte hebben aan een raam.
2.     Analytisch vermogen: er zijn mensen die in detail kunnen denken en makkelijk rekenen; lijstjes maken, taakgericht werken en zo snel mogelijk orde scheppen in chaos. Sommige mensen zijn liever van de algemene kennis of nemen aan wat er staat. Hoe sterker het analytisch vermogen hoe meer structuur ze nodig hebben, want ze zullen bij het ontbreken ervan graag de “puzzel” oplossen. Mis je structuur? Deze mensen doen het met liefde.
3.     Communicatief: veel praten is niet hetzelfde; zegt een persoon wat hij of zij wilt zeggen? Kan deze persoon duidelijk vertellen wat er gaande is? Maar kan er ook feedback gegeven worden? Communicatieve mensen zijn ideale knooppunten en zijn erg gewild in een “senior” positie. Zoek je een verbindingslijn met andere mensen, dan is deze eigenschap belangrijk om sterk ontwikkeld te zijn. Een werkvloerclown maakt de boel levendig, maar hoeft niet een sterk ontwikkelde communicatieve eigenschap te bezitten.
4.     Leiderschap: durft iemand op eigen initiatief het roer te besturen? Leiderschap betekent meer dan baasje spelen; een leider dirigeert andere mensen om het beste resultaat te bereiken. Een sterk team heeft altijd één of meer mensen met deze competentie.
5.     Objectiviteit: een rechtvaardige, objectieve werknemer kan zaken in context plaatsen. Verder kijken dan de eigen belangen resulteert in goede bemiddeling en bedrijfsethiek. Commissieleden zijn mensen met deze eigenschap; politici denken in eigen belang. In functies waar integriteit belangrijk is, is dit dé eigenschap die van groot belang is.
6.     Dienstbaarheid: hulpvaardige mensen maken anderen wegwijs en nemen makkelijker taken over in het geval van ziekte of plotselinge uitstroom. Ook zijn hulpvaardige mensen binnen de onderneming handig in ‘zwevende’ teams.
7.     Discipline: deze eigenschap staat niet voor de handen uit de mouwen steken of appelleren met de pink op de naad; doen wat er gedaan moet worden, hoe bureaucratisch dan ook. Grote ondernemingen hebben vaste procedures; wanneer deze niet gevolgd worden, betekent het wanorde. Rotwerk, rotklusjes of rotmensen – een mens zonder discipline houdt het simpelweg niet vol. Overigens liegen managers zich vaak zelf voor dat er géén rotwerk, rotklusjes of rot mensen bestaan...
8.     Betrokkenheid: vaak gezien door Amerikaanse managers als de beïnvloedbaarheid tot overwerken of mailtjes lezen in de nacht. Deze eigenschap is het inzicht hebben van de verantwoordelijkheid in de functie; dat de receptioniste begrijpt dat iedere beller een potentiële klant is of de schilder die netjes werkt omdat het goed is voor de bedrijfsreputatie.
9.     Zelfkennis: last, but not least! Iemand die weet wat hij of zij wél kan en niet kan, betekent dat die openstaat voor een ontwikkeling op de langere termijn. Niet voor niets zeggen de sollicitatie-guru’s om te vragen naar sterktes en zwakheden!
Meer lezen over het onderwerp Management? Klik hier voor een inhoudsopgave naar alle artikelen!

zaterdag 28 april 2012

Management als ambacht: Kandidaten selecteren op kwaliteit - Deel I


“Competenties kun je ontwikkelen, vaardigheden kun je leren.”
                                                                                    - Sam Rain
Mensen voeren taken uit; de kwaliteit ervan is altijd afhankelijk van hun eigenschappen en vaardigheden. Eigenschappen zijn competenties: ze zijn de sterke punten van een mens. Vaardigheden zijn de methoden die mensen beheersen om taken uit te voeren. Samen bepalen ze de “match” tussen taak en mens.
Managen is het beheren en dirigeren van middelen. Mensen op de arbeidsmarkt zijn kandidaten die inspanning kunnen omzetten naar resultaat. Het is bijna een natuurkundig proces: hoe efficiënter de inspanning, hoe hoger het rendement. Hoewel het curriculum Vitae als afkorting CV gebruikt, ben ik van mening dat deze beter kan staan voor Competenties en Vaardigheden. Immers, de eigenschappen van een kandidaat moeten duidelijk naar voren komen en het niveau van de vaardigheden moet toetsbaar zijn.
Sommige managers geloven heilig in referenties; hoewel de referentie een overtuigend middel kunnen zijn, is het de vraag of deze doorslaggevend moet zijn. Prima kandidaten worden afgewezen wegens “gebrek aan ervaring”, terwijl sommige kandidaten ogenschijnlijk “door de mand vallen” met de allerbeste referenties of getuigschriften.
Het is een taboe, maar veel managers vinden het vaker belangrijker om een sleutelwoord te vinden in een CV dat voorkomt in de functieomschrijving dan een analyse. Toegegeven, ik behoorde tevens tot deze groep zondaars: het “skimmen” van CV’s en het beslissen tot selectie kost 3 seconden als je deze methode gebruikt. Deze tijd verlies je helaas weer in de oriënterende gesprekken, omdat je dan juist zoekt op specifieke competenties en vaardigheden.
Volgens Sams Bijzondere Criteria Voor Selectie Kandidaten™, hebben mensen alle competenties van nature, alleen is het niveau van iedere competentie individueel verschillend. Competenties kunnen zich ontwikkelen, alleen kosten deze de nodige investering; dit geldt eveneens voor vaardigheden.
Iedere functie heeft een takenpakket; taken vereisen een set van competenties en vaardigheden. Als je de nodige competenties en vaardigheden van een takenpakket kunt vastleggen aan een profiel, kun je kandidaten selecteren aan de hand daarvan. Wanneer je kandidaten toetst, heb je geen universele test nodig, maar toets je op de nodige kwaliteiten. Ja, managers houden van allround; maar een prachtig gezegde is “A Jack of all trades, is a master of none”.
Profileren is een vaardigheid die een goede manager wilt beheersen. Werknemers zijn investeringen voor langere termijn en ze zijn middelen waar veel verplichtingen aan verbonden zitten. Juist om die redenen is het cruciaal om mensen op de juiste plaats in te zetten; overkwalificatie is een illusie, maar onderkwalificatie een nachtmerrie. Ook zul je een traditionele werving en selectie zelden succes hebben; mooipraterij en ‘opleuken’ van CV’s is eerder de norm dan uitzondering. Een profiel is meer “fool proof”, omdat je de toetsing feitelijk kunt analyseren. Een mooi effect is dat je kandidaten betere feedback kunt geven waarom ze de selectie niet hebben gehaald.
In een serie van artikelen zal ik de competenties en voorbeelden van vaardigheden in diepte behandelen; het zal een eyeopener zijn!
Meer lezen over het onderwerp Management? Klik hier voor een inhoudsopgave naar alle artikelen!