Profiel: De Antilliaanse Gangster

“Hyena’s leven en jagen in roedels.”
                                                            - Sam Rain

Waarschijnlijk de hoofdoorzaak van minimaal tien gewapende overvallen in de Charlois-wijk. Absoluut de ‘drugsdealer’ binnen de 4 meter hoge muren. Hasj, coke, heroïne, wiet, ‘Ox’ en valium voor boodschappen en telefoons op aanvraag. Binnenkomers uit de ‘wijk’ kennen hem meteen. ‘Nationale vacaturebank’ noemt hij de inrichting. Met maximaal nog een paar weken te gaan en niet meer dan een maand gezeten. ‘Kankerlijers hebben niks’, roept hij met gespreide handen.

Een carrière crimineel: van kleine diefstallen tot hennep – kwekerijen in slaapkamers. Van vlindermessen naar groot kaliber wapens. Voor ‘spotprijsjes’ – want waar de één een bedrag van 2000 euro voor moet neerleggen, daar betaald hij slechts driehonderd. Kogels via de postorder. In geen geval zal hij stoppen – dit is wie hij is, en geen ‘mariku’ zoals de meeste. De rapmuziek blaast de boxen op – zolang het maar hard staat.

Wie deze man tegenkomt zal het bezuren; wat je geeft is niet genoeg – hij wilt alles. De tatoeages op zijn arm laten geen twijfel groeien: van ‘Psycho’, ‘I Love $’ en ‘Thug Life’ geven de boodschap van zijn levensdoel. Hij lacht als ik hem vraag over slachtoffers; ‘ze’ moeten dankbaar zijn dat hij niet meteen hun kop eraf knalt. En dat deze ‘Pietje Heynen’ zijn voorouders dit schuldig zijn.

Een voorbij wandelende gevangene wordt nageroepen: ‘deze week betalen hè mati, anders eet je brinta zonder voortanden’. De man loopt knikkend weg – met angst in zijn ogen.

©SamRain
Antilliaanse Gangster

Profiel: De Chinese Mensenhandelaar

“Je weet nooit wat er in een poel modder ligt.”
                                                                        - Sam Rain

De vierkante bril vergroot de spleetogen van de mollige Chinees tot Europese proporties. Geen Bruce Lee, laat staan een indruk van een zware crimineel – hij zou prima de bestelling op kunnen nemen in de lokale afhaalrestaurant. Met twee jaar op de rand ontsnapt – de eis was 12 jaar door het openbaar ministerie voor mensenhandel. Op straat zou niemand deze hoerenbaron aanzien voor een vermeend kopstuk van een beruchte Rotterdamse triade.

Zaken doen. Niet anders. Geen berouw, geen spijt, alleen een glimlach. Het enige wat hem emotioneert is wanneer een landgenoot hem stoort tijdens zijn Domino-spel. Nederlands kent hij niet, dus boeken lezen heeft geen zin. Geen behoefte om te bellen, want de smartphone lost het wachten op. Binnengesmokkeld in de anus via een andere gevangene. De Agiosigaar stinkt een walm uit, terwijl de gele man kauwt op het plastic tuitje.

Het is handelen of gehandeld worden. Want de Triade tegenwerken is gelijkstaan aan ‘model’ staan. Ik begrijp hem niet en vraag wat hij er mee bedoeld. Hij kijkt strak voor zich en legt het uit; het gele pamflet voor vermissingen dat wordt opgehangen op het politiebureau dienst zich als afschrikmiddel voor gokkers, praters en verlaters. De behoefte om te eindigen als orgaandonor zonder vrijwillige opgaaf heeft hij niet. Want hij is te oud of dik voor andere ‘oplossingen’.

Wat hij gaat doen over een half jaar? Terug in de zaken, alleen met grotere voorzichtigheid. Hij heeft immers alle tijd gehad om te plannen, te organiseren en uit te denken.

©SamRain
Chinese mensenhandelaar

Profiel: De Russische wees

“Een vos blijft een vos, maar mensen veranderen weleens in wolven.”
                                                                                                            - Sam Rain

Hij dweilt zich een ongeluk en met precisie veegt hij de kastjes af in zijn cel. ‘Geleerd in het weeshuis’, verteld de kleine Rus met een accentje. Al tien jaar in Nederland, waarvan er drie in de gevangenis. Niet aaneengesloten, want zoveel hebben ‘ze’ –Justitie- niet op hem kunnen bewijzen. Doodslag het zwaarste vergrijp, maar hij was toen nog geen twintig.

‘Ik kom gewoon terug’ verteld hij als ik vraag naar zijn uitzettingen. Via Turkije, Griekenland of een vliegtuig naar Duitsland en een treinkaartje naar Amsterdam. Als ik vraag waarom hij dat zo standvastig doet, grijnst hij. ‘In Nederland rijke mensen. Ik samen met vriend zoeken en geld halen.’

Zijn oudste broer zit in de beruchte ‘Zwarte Dolfijn’ – een zwaar bewaakte Russische gevangenis voor langgestraften. Ouders heeft hij niet – hij is opgegroeid in een weeshuis, waar hij veel mishandeld werd. Hij heeft er zijn schoonmaak compulsie aan overgehouden. Soms geen eten, altijd geen verwarming en werken van ’s ochtends tot ’s avonds voor niets.

Hij pronkt met zijn tatoeages; vijf puntige sterren en tekeningen van katholieke heiligen. Ze hebben een speciale betekenis, verteld hij. Een soort van curriculum vitae op het lijft geëtst. Als hij brabbelt in het Russisch met een passerende gevangene, zie ik een zilverkleurige balletje overgegeven worden. ‘Hashies’, verteld hij zonder schaamte. ‘Deze maken handel voor sigaret’.

Wanneer hij vrijkomt zal hij even langs een paar mensen gaan. ‘Goed idee bedenkt’, zegt hij met de Quote in zijn hand.

©SamRain
Russische wees

Profiel: De Somalische Piraat

“En iedere atoom zal beoordeelt worden op de Dag.”
                                                                                    - Koran

Zijn kleding is tweedehands – verstrekt door de inrichting. Het felgele shirt vloekt bij de veels te lange bruine broek en beide zijn te wijd voor zijn tengere postuur. Hij heeft nog meer dan vier jaar te betalen aan de maatschappij en inmiddels een jaar ingelost. Opgepakt door de marine, toen hij en zijn kornuiten het zoveelste vrachtschip wilden enteren. Zijn ondergebit weggerot, een kale en donkerzwarte kop gaan vergezeld met gebrekkig Engels.

Binnen de inrichting lijkt het een modelgevangene; overwerken om 10 euro in de week bij te verdienen, geen drugsverslaving buiten zijn verleden – kauwen op qat of snuiven van verf – of agressie. Het lijkt moeilijk voor te stellen dat deze piraat met een raketwerper gewapend stond op een vergaande sloep vol roest.

In de ochtend voor het kraaien van de haan, roept hij anderen op tot het Islamitisch gebed vanachter zijn gesloten celdeur. Halal eten, behalve kip – want dat is te duur. Roken is een zonde – “Haram” noemt hij het. Het is een façade, want zijn kille ogen verraden de veelvoud van slechte daden. Moord, verkrachting, diefstal, leugen en drugshandel. Want Allah, die vergeeft je wel zo lang je vijf keer buigt naar het oosten.

Hij stuurt zijn ‘werkgeld’ naar familie in Somalië. Daar is een paar euro goud waard. Maar hij maakt zich niet al te druk; zijn bende is goed bevoorraad met Kalasjnikov’s en granaten dus die redden zich wel. Angst voor de dood is hij al lang geleden gepasseerd – het komt als het komt. In Nederland kan hij niet blijven; zijn delicten voorkomen een visum. En als ik er zo over nadenk, dan is dat maar goed ook.

©SamRain
Somalische Piraat

Profiel: De Turkse gokmagnaat

“Verslaving maakt meer kapot dan je lief is.”
                                                                        - Sam Rain

Hij begrijpt niet waarom hij hier zit. Hij heeft niets gedaan. Ze hebben een inval gedaan in zijn zaak en een wapen gevonden in de kluis. Met demper. De ‘Fiod’ onderzoekt zijn goksites en geldstromen. Mag best, want op Cyprus kan Justitie niet veel doen. In plaats dat ze op tasjesrovers gaan jagen, pakken ze hem. Onrechtvaardig – vindt hij.

Kaart, kast, pyramide, dobbelstenen, sportuitslagen. Waar er competitie is, is geld te halen is zijn filosofie. De dikke snor verbergt ten dele zijn lach. Met blouse en pantalon lijkt hij meer op een medewerker dan een gevangene. Een befaamde strafpleiter kost hem 600 euro per uur, maar is het waard. Verwachting is dat hij binnen 30 dagen geschorst zal worden. Ondanks het onderzoek van de Fiod. Ondanks het onderzoek van de Nationale Recherche.

Goksites zijn ideaal. Casino’s zonder dure kosten en 24/7 te bereiken. Het huis wint altijd; betalen doet men direct en uitbetalen twee dagen. Tenzij men een ‘fee’ betaald. Met meer dan 100.000 bezoekers per dag van over heel de wereld, kan hij zijn AMG met gemak betalen. Geld is zijn laatste zorg.

Hij is ‘verklikt’ – dat weet hij zeker. Want ondanks zijn sites is deze grijze vijftiger niet vies van ‘prive’ spelletjes. Dan won hij 80.000 of verloor 60.000 op een nacht. ‘Worden mensjen jaloers, wanneer iek win, snap jij’ verteld hij hooghartig. Waar het zwarte geld naar toe gaat? ‘Een stichting natuurlijk’, zegt hij fronsend. ‘Stichting ies niet verplicht om bank te betaal bij storno.’

©SamRain
Turkse gokmagnaat