De Echte Zingeving

“Ontwikkelen doe je met vallen, uitschreeuwen, klagen, kreunen en opstaan."
                                                                                                                         - Sam Rain

Mensen zijn wezens die zichzelf graag complex vinden. Het tegengestelde is waar - ze zijn heuristische programma's die zich aanpassen aan de omgeving om hun overlevingsdoelstellingen te behalen. Zodra ze efficiënt en effectief dit kunnen, krijgen ze tijd voor onzin. Hun leven lijkt dan ineens een flamboyante schermbeveiliging uit de jaren '90 - dingen op het scherm te laten zien om te voorkomen dat het beeld erin brandt en twee, omdat onzinnig ogen bezighoudt met een signaal. "Ik doe wat, maar wat ik doe is niks."

Ieder mens moeten drinken, eten, groeien, slapen, neuken en het meeste uit deze dingen halen. Drink je niet, dan droog je uit en ga je dood. Eet je niet, dan heb je geen brandstof voor je lichaam en dan ga je dood. Groei je niet, dan vernieuw je niet en ga je dood. Slaap je niet, dan heb je geen rust - en ja dan ga je dood. En als je niet neukt, tja, dood ga je toch, maar blijft er ook helemaal niets over van je genenpoel; dus ga je historisch dood. Maak er van wat je wilt, maar dit is wat leven is in een pragmatische beschrijving.

Zingeving is een superset voor organismen met een ontwikkelde neuronenplomp. Er is zoveel tijd over, dat men kan gaan nadenken waarom men bestaat. Er is een reden nodig, een Prime Directive. Zodoende kiest de een voor holistisch perspectief waarbij ze tijdelijk in de Matrix wereld bestaan totdat ze gerecycled worden, en een religieus fanaat voor een tijdelijk verblijf. Biologen en mensen met een bamboestokje om hun penis geloven in de cirkel des levens en acteurs met persoonlijkheidsstoornissen zijn overtuigd dat ze ruimtebaby's zijn.

Mijn zingeving klinkt bijna humanistisch - ik geloof dat onze Prime Directive is om onszelf te ontwikkelen. Meeste idioten willen meteen het woord evolutie daarop stempelen (wat net zo'n vaag begrip is als Business Logic), maar dat zou er afbreuk aan doen. Ontwikkelen is genoeg voor mij, zonder er een pseudoreligieuze overtuiging aan te hangen. Of zoals Captain Picard zou zeggen - "it is to better ourselves".

Als ik een programma zou ontwerpen met heuristische eigenschappen en met daarin de nodige intelligentie, dan zou zelfstandige ontwikkeling de Prime Directive zijn. Incrementeel, om te voorkomen dat tijd een obstakel zou zijn. Zelfvoorzienend om mobiliteit te bevorderen. En alle andere mechanismen om deze doelstelling te behalen. Het is historisch gezien al hetgeen wat we als mensheid al doen. Ontwikkelen, groeien. Het beter doen dan onze voorgaande generaties.

Om te ontwikkelen moeten we vaak tegen muren aanlopen. Soms met vol verstand. Je kunt buiten de doos denken, maar soms moet je gewoon door de betonnen dampkring van het menselijke bestaan gaan. Niet dat het leuk is. Of omdat het veilig is. Maar omdat we als mensen moeten ontwikkelen. "To boldly go where no man has gone before."

Want wanneer wij als mensen stoppen met het ontwikkelen van onszelf, dan pas worden we als de schermbeveiligingen. Cosmetische grappen die er vast leuk uitzien, maar inhoudelijk niets toevoegen en slechts een verspilling zijn van kostbare energie.

©SamRain
Zingeving

Management als ambacht: Leiderschap ontwikkelen met visie

“If business is war, it makes managers its generals.”
                                                                                    - Sam Rain

Een team ‘leiden’ is meer dan mensen inspireren en stokken achter de deur plaatsen. Leiden is meer dan voorop lopen en problemen de kop indrukken. Een leider heeft visie, een strategie en imago.

Een visie is een groter doel; hoewel de meesten een visie onmiddellijk romantiseren, is het hebben van een visie meer dan een bevestiging van een hypothese. Een visionair ziet de uitkomst en maakt de formule compleet met de nodige doelstellingen. Er zijn onrealistische visies, onhaalbare visies, niet-rendabele visies en destructieve visies voor hen die geen ontwikkeling kennen in het leiden. Ontwikkelde leiders gaan altijd voor de tegenhangers, bij voorkeur samengevoegd als een realistisch haalbaar en rendabele visie die constructief is.

Realistisch klinkt vaak pessimistisch; realisten weten een luchtkasteel met een enkele baksteen neer te halen, dat natuurlijk nooit fijn om te horen is voor de dromer. Realisme hoeft namelijk zich enkel te conformeren aan de bestaande ‘natuurwetten’ in het ondernemen: Rome is niet in een dag gebouwd, middelen vereisen vermogen en Murphy’s Wet. Vertaald naar managers jargon: een realistisch ‘plan’ bestaat uit planning en tijdperiodes, een ingecalculeerd budget en de kennis van potentiële risico’s.

Voor de dromer met Plato affiniteit is elk plan haalbaar; ‘haalbaar’ wordt vaak gecombineerd met ‘best-case’ scenario’s, waardoor de dromende leider vaak zichzelf in de voet schiet met een tank. Een haalbaar resultaat staat aan de zijde van een planning die uitgaat van 60% van het kunnen. Hoe hoger de lat wordt gelegd, hoe groter de kans is op falen en hoe minder de kans is op een ‘herstel’ wanneer er gefaald wordt. Een 10 is altijd haalbaar, maar een ‘voldoende’ is waarschijnlijker!

Rendabel wilt zeggen dat meer uitkomt dan erin gaat; zijn de baten groter dan de kosten? Veel cijferfetisjisten spelen met enkel statistieken en zien de onzichtbare kosten niet. Moraal is een onzichtbare kostenpost – een strategie die aan de hand van de visie afbreuk doet aan het moraal kan zorgen voor contraproductiviteit, waardoor de ‘machine’ gaat sputteren en ratelen. Een visie die gebaseerd is op de ‘concurrentie’, waarmee men wilt inhalen hoeft niet altijd rendabel te zijn. Hoewel alle bedrijven gemeenschappelijk dezelfde doelen nastreeft, zijn ze esthetisch uniek. Wat werkt voor de ander is niet altijd een ‘winning formula’. Een visie waar de baten niet nadrukkelijk zichtbaar zijn is de moeite niet waard.

Wanneer managers met dromen arriveren in een nieuwe omgeving, zijn ze vaak geneigd om de boel te willen ‘saneren’. Alles kan altijd beter, omdat alles nu eenmaal verandert. Een goede visie is niet het wiel opnieuw uitvinden, maar minder ‘ovaal’ maken. Een constructieve visie houdt in dat men verder bouwt of hetgeen dat staat verbeterd. Bedrijven, hoe gezichtloos ze ook lijken, hebben een kloppend hart van mensen die zorgen voor resultaten. Geen chirurg zou massaal alle organen transplanteren, met de overduidelijke reden dat diegene die de operatie ondergaat het fysiek niet zal trekken. Behandel niet alleen symptomen, maar zoek naar de kern en exploreer een groter scala van opties.

Het opstellen van een visie is het beantwoorden van een simpele vraagstelling: wat wil ik bereiken? Toets, met behulp van mensen en kennisbronnen, de kans van slagen. Overtuig jezelf en een ander in minder dan 5 minuten. Want het doel van een visie is als dat van een evangelie: geloven doet men door te horen. En mensen luisteren nu eenmaal aandachtiger als het verhaal interessant is – maar geloven het pas als men het niet kan classificeren als sprookje of fabel.

Meer lezen over het onderwerp Management? Klik hier voor de inhoudsopgave van alle artikelen!

©SamRain
Leiderschap

Management als vaardigheid: Mensen ontwikkelen

“De capaciteit en kennis van mensen moet je zien als immaterieel vermogen.”
                                                                                                            - Sam Rain

De grootste opgave in management naar de werkvloer is het ontwikkelen van mensen; mensen die zich niet ontwikkelen produceren minder, leveren minder kwaliteit of verlaten zelfs de organisatie. Motivatie is niet eenrichtingsverkeer; je kunt pas motivatie hebben als je gemotiveerd bent!

Bij het ‘ontwikkelen’ van mensen denkt menig manager voornamelijk aan trainingen en andere zaken waarvoor ‘betaald’ moet worden. Echter is het ontwikkelen een universeel proces, waar een vaardigheid in complexiteit en kwaliteit versterkt wordt. Terwijl je dit leest, ben je met persoonlijke ontwikkeling bezig en – ongeacht de reden – had je een motivatie om eraan te beginnen; wanneer je een vergelijkbaar artikel zou lezen of een opvolgende, is het een ontwikkeling binnen een ontwikkeling. Een taak voor de manager is om van dat abstracte ontwikkelen een concreet, bruikbaar en toetsbaar ‘kapitaal’ te genereren.

Om mensen te ontwikkelen is het belangrijk om te begrijpen wat ze nu precies motiveert. Vaak is het een soap van allerlei, maar ze kunnen allen verdeelt worden over de volgende gebieden:

·      goede betaling (financiële ontwikkeling)

·      werksfeer (sociale ontwikkeling)

·      verantwoordelijkheid (leiderschap)

·      initiatief / inbreng (creativiteit)

·      talent-werk verhouding (professionaliteit)

·      kennis (intellectueel eigendom).

Iedere werknemer wilt ontwikkelen (al is het alleen al qua betaling). Echter is ontwikkelen een proces dat zich spreidt over een onbepaalde tijd; ook hoeft een ontwikkeling niet een groot verschil te brengen. De manager is verantwoordelijk voor balans en moet begrijpen dat niet de werknemer het leerplan in kaart brengt – die denkt in eigenbelang, maar hij of zij zelf.
Er zijn een aantal strategieën die je als manager kunt gebruiken om mensen te ontwikkelen:

-       een preventief, collectief ontwikkelplan

-       een op maat gemaakt, individueel ontwikkelplan

-       een periodiek, evaluerend ontwikkelplan.

Performance Management combineert vrijwel de eerder genoemde strategieën, dat een uiterst effectief middel is om de ontwikkeling van mensen te waarborgen. Het nare imago van Performance Management komt door managers die ontwikkelen agressief opdringen; mensen zijn nog steeds mensen en hoewel informatie overal beschikbaar is, zijn de verwerkers van informatie tot een bepaalde grens in staat om deze te absorberen. Ontwikkelen onder dwang degradeert het gehele doel: motiveren. Helaas, zoals bij veel zaken waar een vorm van kapitaal aanwezig is, heb je nu eenmaal kapitalisten van het ergste type.

Ontwikkelen is meer dan een plan en actiepunten. Het persoonlijk contact kan nooit vervangen worden (tenzij je met niet-menselijke robots werkt) en is een belangrijke factor in het bewaken van motivatie. Een ieder wilt gehoord worden, maar niet iedereen wordt gezien. Vaak verblijven mensen in hun comfort-zone uit angst voor ontwikkeling; bij meer ontwikkeling is men van gedachte dat er meer verwacht wordt – en dat is ook zo, alleen niet op de korte termijn die ze verwachten.

Ontwikkelen van mensen is geen activiteit die veel tijd in beslag neemt, tenzij je dat toelaat. Mensen willen altijd meer dan dat er qua middelen en budget mogelijk is en nemen daar een groot eigen belang in mee. Als manager is het een motto: nee is ook een antwoord. Een ontwikkeling die op lange termijn geen rendement oplevert, ongeacht in de vorm van motivatie of generatie is een slecht idee. Snoepreisjes lijken mensen te motiveren, maar leveren aan lange termijn geen menselijk kapitaal op. Echt waar...

Meer lezen over het onderwerp management? Klik hier voor de inhoudsopgave van alle artikelen!

©SamRain
Ontwikkelen